ตอนที่ 200
บทที่ 200
September 18, 2026
ตอนที่เสิ่นชิงซูมาถึงสตูดิโอ ลู่เสี่ยวหานบอกเธอว่ามีคนส่งของมาอีกแล้ว
“คราวนี้คืออะไร?” เสิ่นชิงซูถาม
“เหมือนว่าจะเป็นพวกของบำรุงนะคะ ฉันวางไว้บนโต๊ะกาแฟในห้องทำงานพี่หมดแล้วละ”
“โอเค”
เสิ่นชิงซูเดินไปทางห้องทำงาน เจ้าโกลเด้นน้อยนอนหมอบอยู่ในบ้านสุนัข
เมื่อได้กลิ่นของเสิ่นชิงซู ก็รีบตื่นขึ้นมา แล้วเห่า ‘โฮ่ง ๆ’ ใส่เธอสองที กระดิกหางและเข้ามาคลอเคลีย
เสิ่นชิงซูก้มตัวลูบเจ้าโกลเด้นน้อยเบา ๆ “อาหยวน วันนี้ฉันจะยุ่งมาก แกไปเล่นคนเดียวเถอะ”
เจ้าโกลเด้นน้อยฟังเข้าใจแล้ว ทำเสียง ‘อิ๋ง ๆ’ สองที ก่อนจะวิ่งรอบตัวเธอหนึ่งรอบ แล้วกลับไปหมอบลงในบ้านสุนัขของตัวเองอีกครั้งอย่างเชื่อฟัง
เสิ่นชิงซูชอบท่าทางฉลาดและเชื่อฟังของเขามาก
เธอยิ้มจนดวงตาโค้ง หันไปพูดกับลู่เสี่ยวหานว่า “เพิ่มให้อาหยวนอีกกระป๋องหนึ่ง”
“ได้เลยค่ะ!”
อาหยวนรีบเห่า ‘โฮ่ง ๆ’ สองที บอกขอบคุณอยู่น่ะ!
เสิ่นชิงซูผลักเปิดประตูห้องทำงาน มองแวบเดียวก็เห็นชุดกล่องของบำรุงสารพัดที่กองเต็มโต๊ะกาแฟ
มองคร่าว ๆ สักครู่ ล้วนเป็นของบำรุงเลือดและลมปราณจำนวนหนึ่ง
เสิ่นชิงซูหาไปรอบหนึ่ง ก็ไม่เจอการ์ดเลย
เห็นได้ชัดว่าเฟิงอวิ๋นเฉียนไม่ได้เป็นคนส่งมา
เธอคิดครู่หนึ่ง แล้วโทรไปหาฟู่ซือเหยียน
พอโทรติดก็ถูกรับสายทันที
“ของบำรุงเป็นคุณที่ให้คนเอามาส่งเหรอ?”
เสียงทุ้มต่ำของชายหนุ่มดังผ่านมือถือมา
เสิ่นชิงซูแววตาเย็นเยียบ “ต่อไปอย่าส่งของมาที่นี่อีก วันนี้ฉันจะให้คนส่งของพวกนี้กลับไปที่คฤหาสน์หนานซี”
ปลายสาย ฟู่ซือเหยียนนิ่งไปชั่วครู่ ราวกับถอนหายใจหนึ่งทีอย่างจนปัญญา “เสิ่นชิงซู คุณไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้ ร่างกายคุณเพิ่งผ่านการผ่าตัดมา ของพวกนี้ผมซื้อหลังจากถามหมอแล้ว”
“คุณต่างหากที่ไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้” เสิ่นชิงซูน้ำเสียงเด็ดเดี่ยว “ฟู่ซือเหยียน ตอนนี้เราเป็นคนแปลกหน้าที่ไม่คบค้าสมาคมกันจะเหมาะสมที่สุด ฉันโทรหาคุณ นอกจากคืนของแล้ว อีกอย่างก็คือนัดเวลากับคุณใหม่เพื่อไปทำเรื่องหย่า”
“ก่อนหน้านี้ผมว่าง แต่คุณไม่มา”
“ก่อนหน้านั้นมันเป็นอุบัติเหตุ” เสิ่นชิงซูขมวดคิ้ว “สองวันนี้ฉันมีเวลาตลอด”
“แต่ผมไม่มีเวลา”