บทที่ 253

เวินจิ่งซีปลอบเธอ “หาไม่เจอก็ช่างเถอะ ถึงยังไงก็จากมาแล้ว ตอนนี้คุณทำใจให้สบายรอคลอดเถอะ เรื่องคลอดลูกสาวสองคนนี้ต่างหากถึงจะสำคัญที่สุด!”

เสิ่นชิงซูหัวเราะเล็กน้อย “แล้วถ้าเป็นลูกชายหมดล่ะ?”

เวินจิ่งซีขมวดคิ้ว “อย่าพูดอะไรไม่เป็นมงคลได้ไหม!”

เสิ่นชิงซูตลกเขา

……

สำนักงานทนายความเมืองเป่ย

เส้าชิงเคาะประตูห้องทำงาน

“เข้ามาได้”

เส้าชิงผลักประตูเข้าไป พอปิดประตูก็เดินไปถึงตรงหน้าโต๊ะทำงานและวางกล่องโลหะใบหนึ่งลงบนโต๊ะ

“คุณชายฟู่ หาของเจอแล้วครับ”

ฟู่ซือเหยียนกวาดตามองกล่อง “จัดการเรียบร้อยแล้วใช่ไหม?”

“ครับ ถึงลู่เสี่ยวหานจะตามตลอด แต่ดีที่หินก้อนนี้อยู่ใต้เตียง ตอนนั้นเจ้าหน้าที่ตรวจสอบไหวตัวทัน เก็บหินก้อนนี้ไว้ก่อนที่ลู่เสี่ยวหานจะเห็น”

ฟู่ซือเหยียนเอื้อมมือจะหยิบกล่อง แต่เส้าชิงรีบเตือน “คุณชายฟู่ ของนี่แผ่รังสีรุนแรง คุณต้องระวังนะครับ”

“ฉันรู้แล้ว”

ฟู่ซือเหยียนเปิดกล่องออก

หินพลังงานสีเทาเข้มทอแสงเย็นยะเยือก

ฟู่ซือเหยียนพิจารณาอย่างละเอียดแล้วปิดกล่อง

เมื่อเช้าเขากลับคฤหาสน์หนานซีถามฟู่ซืออวี่ด้วยตัวเอง

ฟู่ซืออวี่ยังเด็กถูกหลินหลานอี๋เสี้ยมสอน ไม่รู้ว่าของสิ่งนี้นำภัยร้ายมาสู่คนมากแค่ไหน พอรู้ว่าของสิ่งนี้ทำให้เสิ่นชิงซูป่วย ฟู่ซืออวี่ก็ทั้งกลัวทั้งเสียใจ

“คุณชายฟู่ ผมไม่เข้าใจเลย ในเมื่อคุณเสิ่นสงสัยหลินหลานอี๋แล้ว ทำไมคุณถึงยังทำแบบนี้ล่ะครับ?”

“ซืออวี่เป็นคนเอาหินไปวางที่ใต้เตียงของเสิ่นชิงซู” ฟู่ซือเหยียนพูดเสียงทุ้มเย็นชา “ถ้าให้เสิ่นชิงซูรู้เรื่องนี้ นายคิดว่าเธอยังจะยอมรับซืออวี่ได้ไหม?”

พอได้ยินแบบนี้ เส้าชิงก็เข้าใจทันที!

ที่แท้คุณชายฟู่ก็ทำเพื่อรักษาภาพพจน์ฟู่ซืออวี่ในใจเสิ่นชิงซู!

ฟู่ซือเหยียนหรี่ดวงตา “หลายปีนี้ในประเทศกำลังโจมตีของสิ่งนี้อยู่ การที่หลินหลานอี๋ได้มาต้องเป็นผลงานของจ้าวเทียนแน่”

คนในวงการต่างรู้กัน โดยมากแล้วหินพลังงานแบบนี้จะมาจากทางพม่า แต่การจะผ่านด่านมาอย่างราบรื่นกลับไม่ใช่เรื่องง่าย

หลินหลานอี๋เป็นคุณนายตระกูลไฮโซ คิดจะหาของแบบนี้ นอกจากจ้าวเทียนแล้วก็ไม่มีช่องทางอื่น