บทที่ 37

ส่งข้อความออกไป กลับไม่มีคนออกมาพูดสักที

กู้จิ้นเชิน : [? นี่เพิ่งจะห้าทุ่มกว่าเอง ทุกคนไม่ขนาดนั้นมั้ง?]

รออีกสองสามวินาที...

โจวอวี๋ชู : [อาเชิน นายอย่าเอาแต่ใช้คำพูดแย่ ๆ แบบนี้หาเรื่องคุณเสิ่นสิ]

กู้จิ้นเชิน : [ผมพูดผิดตรงไหน? ตอนกลางคืนเพิ่งจะเห็นเธออยู่กับพวกเสเพลเสิ่นเยี่ยนอิ๋ง พริบตาเดียวก็กินมื้อดึกกับเวินจิ่งซีแล้ว!]

โจวอวี๋ชู : [นั่นก็เป็นอิสระกับความเป็นส่วนตัวของคุณเสิ่น นายวิจารณ์เธอลับหลังแบบนี้มันไม่ดีนะ]

กู้จิ้นเชินเบะปาก

ตอบ : [พี่เสี่ยวชู ฟู่ซือเหยียนปกป้องพี่ดีเกินไปแล้ว พี่ไม่รู้หรอกว่าโลกนี้มีผู้หญิงบางคนทำทุกวิถีทางเพื่อให้นั่งตำแหน่ง แค่บรรลุวัตถุประสงค์ก็ไม่มีขอบเขตอะไรทั้งนั้น!]

โจวอวี๋ชู : [อาเชิน ขืนนายยังพูดแบบนี้อีก ฉันจะโกรธแล้วนะ]

กู้จิ้นเชิน “...”

เขาพูดแบบนี้มันผิดตรงไหน?

เสิ่นชิงซูถูกถ่ายกับฟู่ซือเหยียนแล้ว โจวอวี๋ชูกลับยังพูดแบบโง่สวยหวานอย่างนี้ได้อีก?!

กู้จิ้นเชินอารมณ์เสียจริง ๆ เขารู้สึกว่าโจวอวี๋ชูใสซื่อเกินไป

เธอคิดว่าเขาอยากสนใจเสิ่นชิงซูเหรอ?

ถึงเสิ่นชิงซูจะหน้าตาดีจริง ๆ แต่ก็ไม่ใช่สไตล์ที่กู้จิ้นเชินชอบ

ถ้าไม่เพราะคำนึงถึงโจวอวี๋ชู กู้จิ้นเชินไม่เสียเวลาไปสนใจเสิ่นชิงซูหรอก

แต่น่าเสียดาย โจวอวี๋ชูถูกฟู่ซือเหยียนเอาใจจนไร้เดียงสาเกินไป ไม่รู้สึกถึงอันตรายเลยสักนิด!

กู้จิ้นเชินเหล่มองเสิ่นชิงซูที่อยู่ไม่ไกล

ไม่รู้ว่าเวินจิ่งซีพูดอะไร เสิ่นชิงซูยิ้มน้อย ๆ รอยยิ้มมีความอบอุ่นแบบจืดชืด

ผู้หญิงรูปลักษณ์ดีเยี่ยมยอด เป็นแบบที่ไม่มีการโจมตีสักนิด กลับมีท่วงทำนองพิเศษเฉพาะเต็มเปี่ยม

กู้จิ้นเชินมองจนใจลอย ลูกกระเดือกขยับอย่างไม่รู้ตัว...

“คุณมองอะไรน่ะ!”

แฟนสาวตัวน้อยด้านข้างมองไปตามสายตาของเธอ เห็นเสิ่นชิงซูก็ไม่พอใจทันที

“กู้จิ้นเชิน คุณจะเกินไปแล้วนะ! ฉันยังอยู่นี่อยู่เลย! คุณยังกล้าไปมองผู้หญิงคนอื่นอีก!”

กู้จิ้นเชินขมวดคิ้วแล้วพูดอย่างหงุดหงิด “เธอจะไปรู้อะไร!”

“กู้จิ้นเชิน!” แฟนสาวทุบตะเกียบ “คุณจะดุฉันทำไม! ฉันก็แค่ถามคุณคำเดียวไม่ได้เหรอ? ขอโทษฉันเดี๋ยวนี้นะ ไม่งั้นฉันจะโกรธแล้วด้วย!”

“โกรธแล้วยังไง? ฉันไม่อยากโอ๋!”

กู้จิ้นเชินลุกขึ้นยืน ใบหน้าเต็มไปด้วยความดูถูก “เบื่อแล้ว เลิกเถอะ”

แฟนสาวตัวน้อยอึ้ง มองกู้จิ้นเชินอย่าเหลือเชื่อ “คุณว่าอะไรนะ?”