บทที่ 99

เสิ่นชิงซูต้องตรวจเจอว่าท้องตั้งนานแล้วแน่ ๆ และที่สำคัญคือเธอไม่เคยคิดจะบอกเขาเลยตั้งแต่ต้นจนจบ!

ฟู่ซือเหยียนนึกถึงวันนั้น...

วันนั้นทั้งลมทั้งหิมะรุนแรงขนาดนั้น ท่าทีของเสิ่นชิงซูก็เด็ดเดี่ยวขนาดนั้น ทำให้เขาในตอนนั้นถูกความโกรธเข้าครอบงำจนหน้ามืดตามัว กลับมองข้ามรายละเอียดที่สำคัญที่สุดไป!

รถเมย์บัคแล่นด้วยความเร็วสูงอยู่บนถนนในเมือง เปลี่ยนเลนอย่างอันตรายอยู่หลายครั้ง แต่ความเร็วกลับไม่ลดลงเลยแม้แต่น้อย!

ภายในรถ มือที่กุมพวงมาลัยของฟู่ซือเหยียนเกร็งแน่น ใบหน้าหล่อเหลาบึ้งตึงเย็นชา

นี่เสิ่นชิงซูวางแผนที่จะหย่าทั้ง ๆ ที่ท้องลูกของเขา แล้วไปคบกับเวินจิ่งซีอย่างนั้นเหรอ?

เธอคิดจะให้ลูกของเขาเรียกคนอื่นว่าพ่องั้นเหรอ?

ริมฝีปากบางของชายหนุ่มที่เม้มแน่นอยู่พลันโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มเย้ยหยัน

“เหอะ เสิ่นชิงซู คุณนี่มันแน่จริง ๆ!”

ฟู่ซือเหยียนกุมพวงมาลัยด้วยมือเดียว เปิดรายชื่อผู้ติดต่อ แล้วโทรออกหาฉินเยี่ยนเฉิง

“เสิ่นชิงซูอยู่ที่โรงพยาบาลพวกนาย นายรีบช่วยฉันเช็คประวัติการรักษาของเธอให้หน่อยสิ...”

ปรี๊น ปรี๊น...

ทันใดนั้นก็มีรถบรรทุกคันใหญ่ฝ่าไฟแดงพุ่งออกมาจากสี่แยกข้างหน้า!

ฟู่ซือเหยียนตกใจสุดขีด ในวินาทีที่รถบรรทุกกำลังจะพุ่งเข้ามาชน เขาก็หักพวงมาลัยอย่างแรง...

รถเมย์บัคสีดำท้ายปัดอย่างรุนแรง เสียหลักพุ่งขึ้นไปบนทางเท้าข้างถนน หน้ารถชนเข้ากับเสาป้ายจราจรโดยตรง!

ปัง!

เสียงดังสนั่นดังขึ้น ฝากระโปรงหน้ารถกระเด้งเปิด ถุงลมนิรภัยก็พุ่งออกมา

หน้ารถเมย์บัคมีควันขาวพวยพุ่งขึ้นมาในทันที

ภายในรถ ฟู่ซือเหยียนฟุบอยู่บนพวงมาลัย ดวงตาทั้งสองข้างปิดสนิท โทรศัพท์ที่ตกอยู่ใต้เบาะนั่งยังคงแสดงสถานะว่ากำลังอยู่ในสาย

“ฟู่ซือเหยียน? ฟู่ซือเหยียนนายพูดสิ! ฟู่ซือเหยียน...”