ตอนที่ 331 ไม่มีทางหวั่นไหว / ตอนที่ 322 ไม่เห็นแก่ความรักในวันวาน

ตอนที่ 331 ไม่มีทางหวั่นไหว

ไป๋จื่อยิ้มกล่าว “ข้าอยากยิ้มก็ยิ้ม ไม่เกี่ยวกับเจ้า อีกอย่าง ความคิดของเจ้าเป็นของเจ้า ไม่เกี่ยวอะไรกับข้า ข้าไม่ได้ติดหนี้อะไรเจ้า อย่าคิดว่าข้าจะใช้ร่างกายชดใช้จริงๆ ไม่มีทางเสียหรอก”

หูเฟิงก็ยิ้มเช่นกัน “เช่นนั้นก็ดี คอยดูแล้วกัน!”

เขามองนางอย่างลึกซึ้งครั้งหนึ่ง ก่อนจะลุกออกไป บัดนี้ในเรือนเหลือเพียงไป๋จื่อเพียงลำพัง ใบหน้าของนางไม่เพียงยังแดงระเรื่อไม่ยอมหาย กลับยิ่งแดงขึ้นเสียด้วยซ้ำ หัวใจก็เต้นเร็วขึ้นเรื่อยๆ ด้วย

เกิดอะไรขึ้นกันแน่ นี่มันสถานการณ์อะไรกัน

นางใช้มือทาบหน้าอก “หยุดเต้นเดี๋ยวนี้ ข้าไม่มีทางหวั่นไหวให้กับบุรุษคนหนึ่งที่เพิ่งรู้จักกันได้ไม่ถึงสองเดือนหรอก ไม่มีทาง!”

…

หลังจากกู้ผิงฮุ่ยออกจากหมู่บ้านหวงถัว นางไม่ได้ตรงกลับไปที่จวนสกุลเฉียน แต่มุ่งหน้าไปยังที่ว่าการอำเภอ

กู้เฟิงคังเห็นสภาพจนตรอกของพี่สาว เขาก็สะดุ้งตกใจ “ท่านเป็นอะไรไป เหตุใดมีสภาพเช่นนี้”

กู้ผิงฮุ่ยถลึงตามองน้องชาย “จะเป็นอะไรไปได้ เจ้าควรถามสวี่ซีจู๋มากกว่า”

กู้เฟิงคังขมวดคิ้ว “เกี่ยวอะไรกับนาง” แม้จะพูดออกไปเช่นนี้ แต่เขาก็ยังคงมองไปยังสวี่ซื่อ “แท้จริงแล้วเกิดเรื่องอะไรขึ้น”

สวี่ซื่อทำหน้าตาราวกับไม่ได้รับความเป็นธรรม “ไหนเลยข้าจะรู้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับนาง ข้าอยู่ที่นี่ตลอด ไม่ได้ออกไปที่ใดด้วยซ้ำ”

กูเฟิงคังคิดดูแล้วก็จริงอย่างที่นางว่า หลังจากกู้ผิงฮุ่ยออกไป สวี่ซื่อก็คอยปรนนิบัติอยู่ข้างกายเขาตลอด ไม่ได้ห่างออกไปแม้แต่ครึ่งก้าว

กู้ผิงฮุ่ยชี้หน้าต่อว่าสวี่ซื่อ “เจ้าอย่าได้เสแสร้งหน่อยเลย รู้ดีอยู่แล้วว่านางเด็กน่าตายไป๋จื่อถูกเฟิงคังโบยเมื่อวาน ทั้งยังผูกพยาบาทกับจงหยวน แล้วเหตุใดเจ้าไม่บอกข้า ยังให้ข้าไปขอให้นางรักษาที่หมู่บ้านหวงถัว เจ้ามีเจตนาอะไร ถึงได้ทำให้ข้าอับอายถึงเพียงนั้น”

“ท่านว่าอะไรนะ ไปหาไป๋จื่อที่หมู่บ้านหวงถัวหรือ” กู้เฟิงคังร้อนใจ

ผู้เป็นพี่สาวเช็ดน้ำตา “ใช่ สวี่ซีจู๋บอกข้าว่าไป๋จื่อเชี่ยวชาญวิชาแพทย์ และนางอาศัยอยู่ที่หมู่บ้านหวงถัว หากไม่เห็นแก่จินเอ๋อร์ ข้าคงไม่ไปสถานที่เช่นนั้นหรอก”

สวี่ซื่อปั้นหน้าใสซื่อ ขอบตาแดงก่ำ “ท่านใส่ร้ายข้าแล้ว ไป๋จื่อเชี่ยวชาญวิชาแพทย์ เรื่องนี้ข้าไม่ได้หลอกท่าน แต่ข้าไม่รู้เรื่องที่เมื่อวานนางถูกนายท่านโบย แล้วนางไปผูกพยาบาทกับจงหยวนของท่านได้อย่างไรกัน ข้าไม่รู้เรื่องเหล่านี้เลยจริงๆ”

กู้ผิงฮุ่ยเชื่อนางก็ถือว่าโง่นัก สตรีนางนี้แต่ไหนแต่ไรมาชอบหน้าไหว้หลังหลอก ครานี้นางจงใจหาเรื่องให้ตนอย่างแน่นอน

กู้เฟิงคังไม่มีกะใจจะสนใจเรื่องความแค้นระหว่างพวกนาง และไม่อยากรู้ว่ากู้ผิงฮุ่ยได้รับความอับอายมามากเพียงใด เขาเพียงอยากรู้ว่าสถานการณ์ปัจจุบันของไป๋จื่อ

“ท่านพบไป๋จื่อหรือไม่” เขาถาม

กู้ผิงฮุ่ยพยักหน้า “พบสิ หากไม่พบ ข้าจะมีสภาพเช่นตอนนี้รึ”

“ตอนนี้นางเป็นอย่างไรบ้าง หลังจากนางรู้ว่าท่านเป็นพี่สาวของข้า นางโกรธเป็นฟืนเป็นไฟหรือไม่”

ฝ่ายพี่สาวขมวดคิ้ว ไยเขาต้องถามเรื่องเหล่านี้ด้วย ตอนนี้เขาควรจะเป็นห่วงว่านางได้รับความอับอายมากน้อยเพียงใด จากนั้นก็ส่งคนไปจับนางเด็กน่าตายนั่นกลับมาถามโทษไม่ใช่หรือ

“ยังตะลึงอะไรอยู่ รีบพูดเร็ว!” กู้เฟิงคังกล่าวด้วยความร้อนรน

คราวนี้กู้ผิงฮุ่ยถึงได้กล่าว “ตอนที่ข้าไปถึง นางนอนอยู่บนเตียง ดูจากสีหน้าแล้วป่วยหนักทีเดียว ทว่าฝีปากกล้านัก ข้าบอกว่าข้าเป็นพี่สาวของเจ้า นางก็ไม่ได้โกรธเกรี้ยวอะไร กลับหัวเราะเสียด้วยซ้ำ เพียงแต่หัวเราะแปลกๆ ไม่ว่าพูดอย่างไรก็ไม่ยอมตามข้ากลับมารักษาจินเอ๋อร์ เดิมทีข้าคิดจะลากตัวนางกลับมา แต่ใครจะรู้ว่าจู่ๆ จะมีบุรุษร้ายกาจคนหนึ่งโผล่ออกมา พวกข้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา จึงทำได้เพียงกลับมาก่อน” นางคิดในใจ หากไม่ใช่เพราะตอนนี้สกุลเฉียนวุ่นวายกันไปหมด ไหนเลยนางจะถ่อมาขอความช่วยเหลือที่นี่ ให้จงหยวนส่งคนไปจับพวกเขากลับมาโดยตรงเลยก็สิ้นเรื่อง

……….

ตอนที่ 322 ไม่เห็นแก่ความรักในวันวาน