ตอนที่ 259
ตอนที่ 517 โลกอีกใบหนึ่ง / ตอนที่ 518 ดูถูกผู้หญิง
October 22, 2026
ตอนที่ 517 โลกอีกใบหนึ่ง
หลินหยางจับมือเธอไว้แน่น “ไม่ ผมไม่ให้คุณไป อย่าไปจากผมอีก ขอร้องคุณละ อย่าจากผมไปอีกเลยนะ” น้ำตาที่กลั้นไว้เอ่อออกมาอีกครั้ง เขาไม่มีทางรับได้ว่าเธอจะต้องนอนหลับอีก
เขาไม่ต้องการไป๋จื่อที่ไม่มีชีวิตชีวา หรือเอาแต่พึ่งสารเหลวบำรุงร่างกายอีกแล้ว ที่เขาต้องการคือไปจื่อที่พูดคุยกับเขา ลืมตามองเขาได้เหมือนตอนนี้
เธอชักมือของตัวเองกลับ เงียบงันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเหมือนตัดสินใจอะไรบางอย่างได้ เมื่อดวงตาที่แน่วแน่คู่นั้นมองเขาแล้ว ก็ทำให้เขารู้สึกหนาวเหน็บในหัวใจขึ้นมา
“คุณกำลังคิดอะไรอยู่” เขาถาม
ไป๋จื่อเงยหน้าขึ้น มองหลินหยางตรงหน้าอย่างจริงจัง “หลินหยาง หนึ่งวิญญาณ สองร่าง ฉันไม่มีทางดูแลทั้งสองที่ได้ ถ้าจำเป็นต้องเลือกจริงๆ ฉันจะเลือกฉันอีกคนหนึ่ง”
เธอมองดวงตาที่ขลาดกลัวของหลินหยาง พลางพูดต่อ “ฉันไม่อยากให้ชีวิตของฉันกลายเป็นความรับผิดชอบของคุณ ถ้าคุณหวังดีกับฉันจริงๆ ก็ปล่อยฉันไปเถอะนะ”
หลินหยางส่ายหน้า “ไม่มีทาง!”
“หลินหยาง คุณฟังฉันก่อน!”
เขาถอยหลังไปสองก้าว กลับไปนั่งที่เก้าอี้ สองมือดึงทึ้งผม ใบหน้าเต็มไปด้วยความเจ็บปวดรวดร้าว “ผมไม่อยากฟัง คุณจะพูดอะไรก็ไม่มีประโยชน์ทั้งนั้น ผมจะหาทางรักษาคุณให้หาย คุณพูดถึงหนึ่งวิญญาณ สองร่าง ขอแค่ร่างกายของคุณทางนี้หายดี คุณก็ไม่มีทางกลับไปได้อีก ผมไม่มีทางปล่อยคุณไป”
“หลินหยาง รู้ไหมว่าทำไมเมื่อกี้ฉันไม่ลืมตา”
เมื่อกี้? ตอนที่พ่อแม่แท้ๆ ของเธออยู่ด้วยน่ะหรือ
หลินหยางส่ายหน้า “ทำไม”
“เพราะฉันไม่อยากเจอพวกเขา ไม่อยากเห็นใบหน้าน่ารังเกียจของพวกเขา ฉันใช้ชีวิตอยู่บนโลกนี้มายี่สิบสามปี แต่ในความทรงจำของฉันกลับไม่มีวันไหนที่มีความสุขอย่างแท้จริงเลย แต่ในอีกโลกหนึ่ง ฉันกลับมาความสุขมากในทุกวัน”
ชายหนุ่มส่ายหน้าอีกครั้ง “หรือว่าตอนที่คุณอยู่กับผม คุณไม่เคยมีความสุขเลย”
เรียวคิ้วงดงามผูกเป็นปมเล็กๆ เธอรู้สึกยังไงเมื่ออยู่กับเขา เธอแทบจะจำไม่ได้แล้ว ความสุขเหรอ น่าจะมี แต่ที่มากกว่านั้นคือความไว้วางใจ ความเชื่อใจ
เธอเคยคิดเช่นกัน ว่าถ้าสุดท้ายแล้วเธอคบกับเขา คงจะไม่มีใครดีไปกว่าเขา หลินหยางคนนี้อีกแล้ว
เมื่อก่อนเธอไม่เคยรู้เลยว่าความรู้สึกหวั่นไหวเป็นยังไง จนกระทั่งได้พบชายหนุ่มอีกคนในโลกอีกใบหนึ่ง
ความรักไม่ใช่สิ่งที่จะมีได้เพราะอยู่ร่วมกันมานาน มันเป็นความรู้สึกที่อ่อนไหวมาก มีแค่คนที่เกิดมาคู่กันเท่านั้น ถึงจะมีความรู้สึกแบบนี้ได้ ถ้าเป็นคนที่ไม่ใช่ ก็อาจจะไม่มีทางมีความรู้สึกแบบนี้ไปชั่วชีวิต
“ขอโทษนะ ฉันไม่สามารถตอบรับความรู้สึกของคุณได้จริงๆ” เธอกล่าว
ตอนนี้เขากำลังมองเธออยู่ แต่เธอกลับไม่กล้ามองตาของเขา หรืออาจจะเป็นเพราะรู้สึกผิดต่อเขามาก จนไม่รู้ว่าควรทำหน้ายังไงดี
เขาอยากรู้ว่าเมื่อแสงจันทร์หายไปแล้ว เธอจะหลับลึกอีกครั้งจริงหรือไม่
ฟ้องฟ้าข้างนอกเริ่มปรากฏแสงสีฟ้าเข้ม แสงสว่างเริ่มปรากฏขึ้นทีละเล็กละน้อย พระจันทร์ค่อยๆ หายไป หญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าเขาหลับตาลงอีกครั้ง เขาพยายามปลุกเธอ ตบหน้าของเธอเบาๆ เรียกชื่อของเธอก็แล้ว เขย่าตัวของเธอก็แล้ว แต่เธอยังคงเหมือนก่อนหน้านี้ ไม่มีการตอบสนองเลยสักนิด
สิ่งที่เธอพูดเป็นความจริงอย่างที่เขาคาดไม่ถึงเลย
บนโลกนี้มีเรื่องเหนือธรรมชาติแบบนี้ได้ยังไง โลกอีกใบหนึ่งที่เธอว่ามีอยู่จริงๆ เหรอ
เธอพบเจอเรื่องอะไรที่โลกใบนั้นกันแน่ แล้วเจอใครบ้าง ทำไมเธอไปที่โลกนั้นแล้วถึงตัดสินใจทิ้งทุกอย่างที่โลกนี้ง่ายๆ
หรือว่าเวลาหลายปีที่หลินหยางคอยอยู่ข้างๆ เธอ ก็สู้เวลาไม่กี่เดือนทางนั้นไม่ได้เลยเหรอ