ตอนที่ 260
ตอนที่ 519 ขั้นแรกของแผนการ / ตอนที่ 520 จะไปจริงๆ
October 22, 2026
ตอนที่ 519 ขั้นแรกของแผนการ
นี่เกรงว่าจะไม่ใช่ความคิดของเขาเพียงคนเดียว แต่เป็นความคิดของคนส่วนใหญ่
ไม่แปลกเลยบนโลกใบนี้!
“ท่านจอมพล ท่านเคยได้ยินคำพูดนี้หรือไม่ เบื้องหลังความสำเร็จของบุรุษทุกคน ล้วนมีสตรีคอยคิดคำนวณให้”
จอมพลหวังชะงักงัน ไม่รู้ว่านางกำลังพูดอะไร เพียงส่ายหน้าอย่างงุนงง บ่งบอกว่าไม่เคยได้ยินมาก่อน
เดิมทีไป๋จื่ออยากอธิบายให้เขาฟังอย่างชัดเจน แต่เมื่อคิดดูอีกครั้ง ยิ่งพูดเรื่องนี้ไปก็ยิ่งไม่มีวันจบสิ้น ไว้ว่ากันวันหลัง ตอนนี้พูดเรื่องสำคัญก่อนดีกว่า
นางโบกมือบ้าง “ช่างเถอะเจ้าค่ะ อย่าเพิ่งพูดเรื่องนี้เลย เมื่อวานท่านพบจิ้นอ๋องแล้วหรือ”
จอมพลหวังพยักหน้า ฉีกยิ้มยินดีจนแทบจะถึงรูหู “พบแล้ว ได้พบฟู่เจิงและโจวกังด้วย ข้าได้ฟังเรื่องทุกอย่างจากจิ้นอ๋องแล้ว ที่โจวกับและฟู่เจิงปลอดภัยออกมาได้ ล้วนเป็นผลงานของเจ้า”
ไป๋จื่อหัวเราะเบาๆ “ข้าไม่ได้ทำอะไรเลยเจ้าค่ะ ง่ายเหมือนพลิกฝ่ามือ” นางวางกรงงูในมือลง แล้วหันไปมองจอมพลหวัง เอ่ยถามว่า “ต่อไปพวกท่านตั้งใจจะทำอย่างไร”
“ข้ามีแผนการหนึ่ง ไม่ใช่สิ ควรจะเป็นว่าจิ้นอ๋องมีแผนการหนึ่ง ข้าคิดว่ายอดเยี่ยมทีเดียว” จอมพลหวังกล่าว
เด็กสาวรีบถามทันที “แผนการอะไรหรือเจ้าคะ”
“ขั้นแรกของแผนการนี้ ก็คือส่งเจ้าไปจากที่นี่ก่อน” เขาเอ่ย
ไป๋จื่อชะงัก “ส่งข้าไป? เพราะเหตุใด ข้าเป็นอุปสรรคของใครหรือไรกัน”
จอมพลหวังกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง “เจ้าไม่ได้เป็นอุปสรรคของใครหรอก ทั้งยังช่วยพวกข้าได้มากทีเดียว แต่เจ้ารู้หรือไม่ เหตุผลที่ก่อนหน้านี้เขากลายเป็นเทพสงครามพิชิตสมรภูมิได้ นั่นเป็นเพราะเขามีจิตใจแน่วแน่ ไม่มีสิ่งใดต้องเป็นห่วง ไม่ต้องสนใจความเป็นความตาย ดังนั้นเมื่อเขาทำสิ่งใดจึงเด็ดขาดรวดเร็ว เข่นฆ่าโดยไร้ความลังเล”
“แต่วันนี้เขามีเจ้าอยู่ข้างกาย เขาเป็นคนให้เป็นห่วง มีจุดอ่อน เมื่อทำสิ่งใดย่อมมีความกังวล เช่นนี้แล้วไม่มีทางทำเรื่องใหญ่ให้สำเร็จได้”
ไป๋จื่อมุ่นคิ้ว “เขาพูดเช่นนี้หรือเจ้าคะ”
จอมพลหวังส่ายหน้า “จิ้นอ๋องไม่ได้พูด เขาเพียงพูดว่าจะส่งเจ้าจากไป และไม่ได้พูดอะไรอย่างอื่นอีก คำพูดเมื่อครู่นี้เป็นเพียงคำแนะนำอันตื้นเขินของข้าก็เท่านั้น”
นางเงียบไปครู่หนึ่ง สุดท้ายก็พยักหน้า “ดีเหมือนกันเจ้าค่ะ ข้าก็ควรจะกลับไปเช่นกัน ท่านแม่ของข้าต้องเป็นห่วงมากแน่นอน” จากไปก็ดีเช่นกัน เขาจะได้วางใจไปทำสิ่งที่เขาต้องการทำ
บัดนี้เขามีฟู่เจิงและโจวกังแล้ว ทั้งยังมีจอมพลหวัง นางเชื่อว่าไม่นานเขาจะต้องช่วงชิงอำนาจทหารกลับมาได้ หวนคืนสู่จุดสูงสุดอีกครั้ง
ทว่าเมื่อถึงเวลานั้นแล้ว เขาจะยังเป็นหูเฟิงอยู่หรือไม่
ฉู่เยี่ยน ชื่อนี้ช่างไม่คุ้นหูเอาเสียเลย
นางรู้สึกห่อเหี่ยวอยู่บ้าง ความรู้สึกนี้ฉายชัดอยู่ในแววตาของนาง
“ท่านจอมพล ข้าจะมอบสูตรยาให้หมอเฉินที่นี่ เพราะพิษในร่างกายของท่านสะสมมานานเกินไป ไม่อาจกำจัดให้หมดสิ้นภายในคราวเดียวได้ ต้องค่อยๆ บำรุงร่างกายเจ้าค่ะ” นางหยิบยาปี้ซินออกมาจากในอกเสื้อ คืนนั้นนางลืมมอบมันให้หูเฟิง โชคดีที่วันนี้นางนำติดตัวมาด้วย
“นี่คือยาปี้ซินเจ้าค่ะ ท่านกินทุกสามวัน วันละหนึ่งเม็ด แล้วก็ระวังอย่าให้ร่างกายป่วยไข้นะเจ้าคะ”
จอมพลหวังรับยาปี้ซินไว้ กล่าวว่า “ไป๋จื่อ เจ้าอย่าได้หัวเสียไปเลยนะ จิ้นอ๋องส่งเจ้าไปเพราะเขาเป็นห่วงเจ้า เขากลัวว่าหากในค่ายทหารวุ่นวายขึ้นมา เขาจะปกป้องเจ้าไม่ได้”
นางพยักหน้า “ข้ารู้เจ้าค่ะ เอาละ ข้าต้องไปแล้ว ท่านบอกเขาแทนข้าที ว่าข้าจะรอเขาอยู่ที่บ้าน”
อีกฝ่ายชะงัก “เจ้าจะไม่บอกเขาเองหรือ ถึงบอกว่าจะส่งเจ้าไป แต่ก็ไม่ได้บอกว่าต้องรีบร้อนถึงเพียงนี้”
เด็กสาวยิ้มเจื่อน “ไปเร็วก็คือการจากไป ไปช้าก็คือการจากไปอยู่ดี ไม่สู้จากไปเร็วหน่อย ท่านแม่ของข้าจะได้เป็นห่วงข้าน้อยลงสักวัน”
จอมพลหวังโน้มน้าวนางไม่ได้ จึงทำได้เพียงพยักหน้า “ข้าจะสั่งคนพาเจ้ากลับไป”
นางโบกมือ “อย่าดีกว่าเจ้าค่ะ ตอนนี้ไม่มีใครสงสัยฐานะของข้า ข้านึกเหตุผลที่จะจากไปได้มากมาย แต่หากท่านสั่งคนพาข้าไป นั่นยิ่งทำให้มีคนรู้ว่าความสัมพันธ์ของพวกเราไม่ธรรมดา พวกหูจื้อจะต้องทำให้เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่ เช่นนั้นก็ไม่เข้าท่าแล้วเจ้าค่ะ”
……….
ตอนที่ 520 จะไปจริงๆ