ตอนที่ 521 อยากให้นางตาย / ตอนที่ 522 เล่นลูกไม้

ตอนที่​ 521 อยาก​ให้​นาง​ตาย​

โจว​กัง​เห็น​ดังนั้น​ก็​รีบ​พูด​ไกล่เกลี่ย​ “แม่นาง​ไป๋​ จิ้น​อ๋อง​ให้​ข้า​กลับ​ไป​กับ​เจ้า ความจริง​แล้ว​ต้องการ​ให้​ข้า​ปกป้อง​เจ้าระหว่างทาง​”

ไป๋​จื่อ​ย่อม​รู้​จุดประสงค์​ของ​เขา​ เพียงแต่​ตอนนี้​นาง​อารมณ์ไม่ดี​ จึงไม่รู้​ว่า​ต้องการ​พูด​อะไร​กับ​หู​เฟิง

ระหว่าง​นั้น​โจว​กัง​ไม่ยอม​เงื้อ​แส้ขึ้น​ เพียง​มอง​หู​เฟิงด้วย​ความ​ลำบากใจ​ “ท่าน​อ๋อง​ พวก​ข้า​หลีก​ไป​ก่อน​ดี​หรือไม่​”

หู​เฟิงส่ายหน้า​ “ไม่จำเป็น​หรอก​ อีกไม่นาน​ข้า​กับ​นาง​ก็​จะได้​พบกัน​อีก​ ถึงเวลา​นั้น​ค่อย​อธิบาย​กับ​นาง​ พวก​เจ้าไป​เถอะ​ ระหว่างทาง​ก็​ระวังตัว​ด้วย​” เขา​ไม่อาจ​วางใจ​ให้​นาง​กลับ​ไป​ลำพัง​ แม้ระยะทาง​จะไม่นับว่า​ไกล​ แต่​ถึงอย่างไร​เสีย​นาง​ก็​เป็น​สตรี​ที่​ไม่มีอาวุธ​ติดตัว​ มีโจว​กัง​อยู่​ด้วย​เขา​จึงวางใจ​ได้​มากกว่า​

รถม้า​ออกตัว​ไป​ ดีด​ฝุ่น​ควัน​ขึ้น​ตลบอบอวล​ใน​อากาศ​ เขา​หรี่ตา​มอง​ พยายาม​จ้อง​ไป​ที่​รถม้า​ มอง​เด็กสาว​คน​นั้น​ค่อยๆ​ หาย​ไป​ใน​กลุ่ม​ฝุ่น​ดิน​ ก่อน​จะไม่เห็น​ร่องรอย​อีก​

…

หมู่บ้าน​หวง​ถัว​

“ท่าน​น้า​หลาน​ ท่าน​กินข้าว​สัก​คำ​เถอะ​เจ้าค่ะ​ หาก​อา​จื่อ​กลับมา​เห็น​ท่าน​ผ่ายผอม​เช่นนี้​ นาง​คง​เสียใจ​มาก​เป็นแน่​” ซู่เอ๋อ​ถือ​ถ้วย​โจ๊ก​พลาง​โน้มน้าว​ ใบหน้า​ของ​นางใน​ตอนนี้​มีแต่​ความกังวล​

จ้าว​หลาน​ส่ายหน้า​ “ข้า​ไม่อยาก​กิน​ กินไม่ลง​” นาง​หยุด​ไป​พัก​หนึ่ง​ ก่อน​จะกล่าว​อี​กว่า​ “หาก​นาง​เป็นห่วง​ข้า​จริง​ จะไป​ค่ายทหาร​เพียงลำพัง​ได้​อย่างไร​ นาง​รู้​หรือไม่​ว่า​ที่นั่น​คือ​สถานที่​อะไร​ นาง​ทำให้​ข้า​ร้อนใจ​จะตาย​อยู่แล้ว​!”

ไป๋​จื่อ​ไป​ได้​สอง​สามวัน​แล้ว​ ส่วน​ตัวนาง​เอง​ก็​ป่วย​มาสอง​สามวัน​เช่นกัน​ ผอม​ลง​ไป​อย่าง​เห็นได้ชัด​ หาก​พวก​อา​อู่​ไม่ได้​ขวาง​นาง​เอาไว้​ นาง​คง​ปรี่​ไป​ยัง​ค่ายทหาร​ตั้งแต่แรก​ๆ เป็น​ตาย​อย่างไร​ก็​ต้อง​นำ​บุตรสาว​กลับมา​ให้จงได้​

ซู่เอ๋อ​ถอนหายใจ​เสียง​หนึ่ง​ นาง​พูด​เสียง​อ่อนโยน​ว่า​ “ท่าน​น้า​หลาน​ เรื่อง​ที่​อา​จื่อ​ทำ​นั้น​ไม่ถูกต้อง​ แต่​ที่​นาง​ทำ​เช่นนี้​ก็​เพราะ​นาง​มีเหตุผล​ของ​นาง​ คน​ที่​ฉลาดเฉลียว​และ​มีไหวพริบ​เช่นนั้น​ จะต้อง​ปลอดภัย​กลับมา​แน่​เจ้าค่ะ​”

จ้าว​หลาน​ก็​ปลอบใจ​ตนเอง​เช่นนั้น​ แต่​ไม่ว่า​จะปลอบใจ​ตนเอง​เช่นไร​ก็​ไม่อาจ​ขจัด​ความรู้สึก​หวาดกลัว​ไป​ได้​ ที่นั่น​เป็น​ค่ายทหาร​ มีการต่อสู้​ ไม่รู้​ว่า​มีคนตาย​มาก​เพียงใด​ นาง​กล้า​ไป​ที่นั่น​ได้​อย่างไร​กัน​

ทันใดนั้น​อา​อู่​ก็​เดิน​เข้ามา​ เขา​บอก​กับ​จ้าว​หลาน​ว่า​ “ท่าน​น้า​หลาน​ ยาย​เฒ่าสกุล​ไป๋​กับ​สะใภ้ใหญ่​ของ​นาง​มาขอรับ​”

ซู่เอ๋อ​มุ่น​คิ้ว​โดยพลัน​ “ไฉน​พวก​นาง​ถึงมาที่นี่​ วัน​ๆ รู้จัก​แต่​ก่อความวุ่นวาย​ พวก​นาง​คิด​จะทำ​อะไร​กัน​”

จ้าว​หลาน​ยิ้ม​ขื่น​ “พวก​นาง​จะอยาก​ทำ​อะไร​ได้​อีก​? ก็​ต้อง​อยาก​เห็น​ข้า​ตาย​อยู่แล้ว​ ตอนนี้​ไป๋​จื่อ​ไม่อยู่​ หาก​ข้า​ตาย​ไป​ แล้ว​พวก​นาง​จะพลาด​บ้าน​และ​ที่นา​ไป​ได้​หรือ​”

“ถุย​…หน้าไม่อาย​ ข้า​จะไป​ไล่​พวก​นาง​เดี๋ยวนี้​” อา​อู่​กล่าว​

เขา​เพิ่งจะ​หมุนตัว​ ยัง​ไม่ทัน​ได้​เดิน​ออก​ไป​ หญิง​ชรา​และ​หลิว​ซื่อ​ก็​ปรี่​เข้ามา​แล้ว​

พวก​นาง​เคย​มาที่​บ้าน​หลัง​นี้​แล้ว​หลายครั้ง​ ทุกครั้ง​ที่มา​พวก​นาง​ไม่เคย​ได้​ขึ้นไป​ชั้นบน​ เพียง​มีคน​คอย​รับรอง​พวก​นาง​อยู่​ชั้นล่าง​ ส่วน​จ้าว​หลาน​ก็​ไม่ยอม​ลงมา​ อา​อู่​ไม่ยอมให้​พวก​นาง​ขึ้นไป​เช่นกัน​ แม้จะมาอยู่​หลายครั้ง​ แต่​ก็​ไม่เคย​ได้​เห็น​หน้า​ของ​จ้าว​หลาน​เลย​

วันนี้​พวก​นาง​ตัดสินใจ​แน่วแน่​ว่า​จะต้อง​พบ​จ้าว​หลาน​ให้ได้​ ดู​ว่า​แท้จริง​แล้ว​นาง​ป่วย​จน​มีสภาพ​เช่นไร​ จะมีชีวิต​อยู่​ได้​นาน​แค่​ไหน​

หลังจาก​พวก​นาง​สอง​คน​เข้าไป​ใน​เรือน​ ก็​ถูก​เครื่องเรือน​ที่​สั่งทำ​มาอย่าง​ดี​ดึงดูดสายตา​ทันที​ ข้าวของ​ใน​ภายใน​นี้​ไม่นับว่า​มาก​ แต่​ทุก​ชิ้น​ล้วน​ประณีต​งดงาม​ เป็น​ของ​ที่​พวก​นาง​ไม่เคย​เห็น​มาก่อน​

เมื่อ​คิด​ว่า​หลังจาก​จ้าว​หลาน​ตาย​ไป​แล้ว​ สิ่งของ​เหล่านี้​จะกลาย​มาเป็น​ของ​พวก​นาง​ จิตใจ​ของ​พวก​นาง​ก็​หลงระเริง​ลอย​ไป​จนถึง​สวรรค์​เก้า​ชั้น​ฟ้าแล้ว​