ตอนที่ 277
ตอนที่ 553 ขู่กรรโชก / ตอนที่ 554 เจ้าหน้าที่
October 22, 2026
ตอนที่ 553 ขู่กรรโชก
มองครั้งเดียวก็รู้ว่าเป็นตุ๊กตาผ้าที่มาจากร้านของพวกนาง ทว่าตอนนี้มันสกปรกมาก ราวกับว่ามีใครเหยียบย่ำมันในโคลนเลน
ไป๋จื่อพยักหน้า “เป็นของร้านข้าจริง”
หูจิ่วเม่ยอุ้มเด็กคนนั้นลงจากหลังของสามี ก่อนจะโยนนางลงบนพื้นอย่างไม่ยี่หระ คล้ายกับเด็กคนนี้เป็นแค่ก้อนผ้า…
เด็กหญิงสลบเหมือด แม้จะถูกโยนลงบนพื้นหินสีดำข้างนอกร้านค้าเช่นนี้ก็ตาม
ไป๋จื่อมุ่นคิ้ว “นางเป็นลูกของเจ้าไม่ใช่หรือ”
“เจ้าพูดไร้สาระอะไร แน่นอนว่านางเป็นลูกของข้า ไม่เช่นนั้นแล้วจะเป็นใคร” หูจิ่วเม่ยกล่าว
ทันใดนั้น ไป๋จื่อส่ายหน้าด้วยความเหนื่อยหน่าย “ข้าไม่เคยเห็นคนเป็นแม่คนไหนทำกับลูกของตนเองเช่นนี้มาก่อน”
คนที่มุงดูอยู่รอบๆ พากันวิพากษ์วิจารณ์ หูจิ่วเม่ยรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง เมื่อครู่นางไม่น่าโยนเด็กต่อหน้าคนมากมายเช่นนี้เลย นางขึ้นเสียงกล่าวว่า “ไยเจ้าต้องมาสนใจด้วย ว่าข้าจะปฏิบัติต่อลูกของข้าอย่างไร ไม่ใช่ว่าเจ้าต้องการเห็นหลักฐานหรือ นี่อย่างไรเล่าหลักฐาน ลูกของข้าเล่นตุ๊กตาผ้าของพวกเจ้าเพียงไม่ถึงสองวัน ก็มีสภาพเป็นเช่นนี้แล้ว พวกเจ้ายังกล้าบอกว่าไม่เกี่ยวกับพวกเจ้าอีกหรือไม่”
ไป๋จื่อแค่นหัวเราะ ไม่ได้ต่อความยาวสาวความยืด นางตรงไปนั่งยองลงใกล้ๆ เด็กหญิงผู้นั้น เพื่อตรวจสอบร่างกายดูอย่างละเอียด
“เจ้ากำลังจะทำอะไร” หูจิ่วเม่ยถามด้วยความร้อนใจ
เวลานี้ไป๋จื่อพอจะเข้าใจแล้ว จึงยืนขึ้น หมุนกายกลับไปพูดว่า “ข้าลืมบอกเจ้าไป โถงจี้เหรินเป็นร้านยาที่ข้าเปิดเองเช่นกัน ข้าเป็นหมอคนหนึ่ง และข้ารู้ปัญหาของลูกเจ้าแล้ว”
สีหน้าของหูจิ่วเม่ยเปลี่ยนไปในทันที “เจ้าเป็นหมอด้วยหรือ” นางพิจารณาไป๋จื่อตั้งแต่หัวจรดเท้ารอบหนึ่ง ก่อนที่จู่ๆ ก็หัวเราะขึ้นมา “เด็กบ้านนอกอย่างเจ้ากล้าเรียกตนเองว่าหมอได้อย่างไร ช่างน่าหัวร่อให้ฟันร่วงเสียจริง”
ไป๋จื่อไม่เถียงกับนาง เพียงชี้ไปยังเด็กหญิงที่นอนอยู่บนพื้น “ข้าเดาว่านางต้องไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของเจ้าแน่ เจ้าเป็นแม่เลี้ยงของนาง!”
หูจิ่วเม่ยไม่ได้ปฏิเสธ บุรุษที่อยู่ข้างกายนางรีบถามขึ้นแทน “เจ้ารู้ได้อย่างไร”
ไป๋จื่อหัวเราะเบาๆ ก่อนจะกล่าว “มีแม่ที่ไหนใจร้ายเช่นนี้บ้าง ตีลูกของตนเองจนกลายเป็นเช่นนี้ ทั้งยังโยนนางต่อหน้าคนอื่นอีก ข้าไม่เคยเห็นแม่แท้ๆ มีท่าทีเช่นนี้ หากไม่ใช่แม่เลี้ยงแล้วจะเป็นอะไรไปได้”
ฝ่ายหูจิ่วเม่ยลนลาน นางโมโหเป็นอย่างมาก “เจ้าพูดจาน่ารำคาญให้น้อยๆ หน่อยเถอะ เจ้าเห็นข้าตีนางที่ไหนกัน”
ไป๋จื่อชี้ดวงตาของตนเอง “ตาสองข้างของข้ามองเห็นชัดแจ้งดี เด็กคนนี้บาดเจ็บทั่วร่างกาย โดยเฉพาะที่ท้ายทอยของนาง มันบวมปูดเหมือนกับซาลาเปา ข้าอยากจะมองไม่เห็นก็ยากทีเดียว หรือว่าตุ๊กตาผ้าตัวนี้จะตีนาง”
นางกล่าวจบก็หันไปหาจ้าวซู่เอ๋อ “พี่สะใภ้ ท่านไปฟ้องร้องที บอกว่าที่นี่มีคนรังแกเด็ก ทั้งยังวางแผนขู่กรรโชกผู้อื่นด้วย”
เมื่อเห็นจ้าวซู่เอ๋อกำลังจะรับคำและไปฟ้องร้อง หูจิ่วเม่ยก็ปรี่มาข้างหน้า รั้งจ้าวซู่เอ๋อกลับมา “เจ้าคิดจะไปที่ใด ทำร้ายชีวิตของบุตรสาวข้าแล้ว เจ้ายังคิดหนีอีกหรือ”
จ้าวซู่เอ๋ออยากดันนางออกไป ทว่ายังไม่ทันได้เริ่มออกแรง นางก็ล้มลงไปเองเสียแล้ว
หูจิ่วเม่ยนอนลงบนื้น ดีดดิ้นกลิ้งไปมา บอกว่าพวกนางรังแกตน ทำร้ายชีวิตบุตรสาวของนางไม่ว่า ยังทำร้ายตัวนางเองอีก นางเจ็บตรงนั้น ปวดตรงนี้ ไม่มีบริเวณใดบนร่างกายที่ไม่เจ็บ ราวกับว่ามีใครถือกระบองตีทั้งร่างของนางก็ไม่ปาน
จ้าวซู่เอ๋อทำอะไรไม่ถูก รีบพูดกับไป๋จื่อว่า “ข้ายังไม่ได้ทำอะไรนางเลย นางล้มลงไปของนางเอง”
ไป๋จื่อพยักหน้าให้นาง “ข้ารู้เจ้าค่ะ นางตั้งใจจะใส่ร้ายพวกเราอยู่แล้ว ย่อมต้องล้มลงไปเองสักครั้ง ท่านอย่าไปสนใจนางเลย ไปฟ้องร้องเถอะ ข้าไม่เชื่อว่าเง็กเซียนฮ่องเต้จะยังมองเล่ห์กลนี้ไม่ออก”
……….
ตอนที่ 554 เจ้าหน้าที่