ตอนที่ 360
ตอนที่ 719 ไทเฮาประชวรเป็นอะไร / ตอนที่ 720 เด็กสาวบ้านนอกคนหนึ่ง
October 22, 2026
ตอนที่ 719 ไทเฮาประชวรเป็นอะไร
ชิงเหลียนมองไปยังไป๋จื่อ นางจึงรีบกล่าว “ทูลไทเฮา นี่คือยาหนิวหวงเพคะ ช่วยในการไหลเวียนเลือด เป็นผลดีต่ออาหารของพระนางในตอนนี้เพคะ”
ไทเฮาไม่สนใจไป๋จื่อ นางเงยหน้ามองชิงเหลียน “ให้หัวหน้าสำนักหมอหลวงที่เข้าเวรอยู่มาที่นี่ให้หมด ข้าอยากถามเรื่องอาการป่วยของข้า”
สีหน้าของไป๋จื่อยังคงเรียบเฉย ทว่านางรู้สึกไม่สบายใจอย่างมาก เพราะไทเฮาไม่เชื่อใจนางอย่างเห็นได้ชัด จึงต้องการเชิญหัวหน้าสำนักหมอหลวงมาตอกหน้านาง ดียิ่งนัก นางก็อยากจะดูเห หมือนกันว่าคนที่ถูกตอกหน้าในที่สุดจะเป็นใครกันแน่
หัวหน้าสำนักหมอหลวงที่เข้าเวรในวันนี้มีสองคน คนหนึ่งคือหมอหลวงเหลียงฝั่งซ้าย และหมอหลวงสวี่ส่วนกลาง
หมอหลวงสวี่เคยพบไป๋จื่อแล้ว นางยังถ่ายทอดสูตรยาหนิวหวงให้เขาอีกด้วย ส่วนหมอหลวงเหลียงผู้นั้น นางเพิ่งเคยพบเป็นครั้งแรก ทว่าหมอหลวงเหลียงกลับอยากพบนางสักครั้งมาก่อน แล้ว
หมอหลวงเหลียงไม่ได้อยู่ในคืนส่งท้ายปีเก่า เขาไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง วันนี้เขาเข้าเวรครั้งแรกในปีใหม่นี้ ก็ถูกไทเฮาเรียกมาตรวจอาการเสียแล้ว เขาจึงรู้สึกกระวนกระวา ายใจอยู่บ้าง
ไทเฮาร่างกายไม่ค่อยแข็งแรงมาแต่ไหนแต่ไร ปกติแล้วเขามักจะหลีกเลี่ยงเรื่องของไทเฮาเสมอ หากหลีกเลี่ยงไม่ได้จริงๆ ก็จะตรวจอาการไปเท่าที่ทำได้ แต่ไม่มีทางออกใบสั่งยาให้ไทเฮาด้วยต ตนเองลำพังแน่นอน จะได้ไม่เป็นการดึงความผิดพลาดมาใส่ตัว
วันนี้โชคดีที่หมอหลวงสวี่ก็อยู่เช่นกัน อีกทั้งหมอหลวงสวี่ยังมีท่าทีกระตือรือร้นเป็นอย่างมาก ราวกับคอยท่าให้ไทเฮาเรียกเขามาตรวจอาการอย่างไรอย่างนั้น
“หมอหลวงสวี่ ข้าจำได้ว่าเจ้าเข้าเวรในคืนส่งท้ายปีเก่า”
หมอหลวงสวี่พยักหน้า “พ่ะย่ะค่ะ”
“คืนนั้นแท้จริงแล้วเกิดอะไรขึ้น ไทเฮาประชวรเป็นอะไรกันแน่” หมอหลวงเหลียงหรี่ตามองหมอหลวงสวี่ ในใจเต็มไปด้วยความสงสัย
หมอหลวงสวี่แตกต่างกับหมอหลวงเหลียง เขาเป็นคนไม่ปิดบังเรื่องราว และไม่รู้สึกว่ามีเรื่องอะไรที่น่าปิดบัง จึงเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนั้นเสียรอบหนึ่ง
“ภาวะสมองขาดเลือด? รักษาหายแล้วหรือ” หมอหลวงเหลียงตกใจจนอ้าปากค้าง ภาวะสมองขาดเลือดมีเป็นเช่นไรเขารู้อยู่แก่ใจดี ยิ่งแน่ใจว่าเมื่อผู้สูงอายุอย่างไทเฮาเกิดภาวะนี้ ก็ถือว ว่าเป็นไม้ใกล้ฝั่งเต็มที และไม่มียาใดรักษาได้โดยสิ้นเชิง
“ตอนนั้นข้าก็มีความรู้สึกเช่นเดียวกับเจ้า ไม่เชื่อว่ามีวิธีใดหรือยาใดสามารถรักษาไทเฮาได้โดยสิ้นเชิง แต่ตอนที่นางหลอมยาหลิวหวงเสร็จสิ้น จนกลิ่นยาเตะเข้าจมูกข้านั้น ข้าก็ รู้ในทันทีว่าที่ภาวะสมองขาดเลือดไม่มียาใดรักษาได้ นั่นเป็นเพราะพวกเราไม่มีวิธีอื่น ไม่รู้จักศึกษาศาสตร์อื่น ทว่าในสายตาของคนที่มีโลกทัศน์กว้างไกล บนโลกนี้ไม่มีโรคอะไรที ยากจะรักษาหรอก” หมอหลวงสวี่เอ่ย
“หมอที่หลอมยาหลิวหวงออกมา เป็นหมอวิเศษจากที่ใดกัน” หมอหลวงเหลียวถาม
หมอหลวงสวี่ส่ายหน้า “ข้าเองก็ไม่แน่ชัดนัก รู้เพียงว่านางสนิทสนมกับท่านตงฟางและจิ้นอ๋องมาก ดูเหมือนจะสกุลไป๋ เป็นแม่นางน้อยคนหนึ่ง”
ถึงแม้หมอหลวงเหลียงจะรู้ความจริงเช่นนั้นอยู่บ้าง แต่เมื่อได้พบไป๋จื่อ เขาก็ยังคงแปลกใจมาก แม่นางน้อยที่หมอหลวงสวี่ว่า แท้จริงแล้วนางเยาว์ได้ถึงเพียงนี้เชียว อีกทั้งยัง เป็นเด็กสาวบ้านนอกคนหนึ่งอีกด้วย ที่สำคัญที่สุดคือหน้าตาของนางกลับคล้ายฮูหยินของจวนชางหยวนโหวเป็นอย่างยิ่ง และคล้ายกับชางหยวนโหวเองอยู่หลายส่วนเช่นกัน
เมื่อนึกถึงอาการป่วยของฮูหยินแห่งจวนชางหยวนโหว เขาก็พลันรู้สึกหวั่นใจ จนฝ่ามือและแผ่นหลังของเขาเริ่มมีเหงื่อเย็นๆ ผุดออกมา
ไทเฮาเห็นทั้งสองคนเข้ามาแล้ว จึงเอ่ยเสียงนุ่มนวลว่า “ไม่ต้องมากพิธี ข้าฟื้นขึ้นมาแล้วรู้สึกเหนื่อยล้าเป็นอย่างยิ่ง เรี่ยวแรงก็ไม่ค่อยจะมี จึงให้คนไปเชิญพวกเจ้ามาตรวจดูข้าสัก กหน่อย!”
หมอหลวงสวี่พิจารณาใบหน้าและสีหน้าของไทเฮาก่อน จากนั้นก็เห็นว่านางดีดลูกประคำเล่นอยู่ในมือ ท่าทางสดใสดีทีเดียว จึงอดไม่ได้ที่จะยิ้มว่า “ยินดีกับไทเฮา ยินดีกับไทเฮา!”
……….
ตอนที่ 720 เด็กสาวบ้านนอกคนหนึ่ง
ไทเฮาไม่เข้าใจ “มีอะไรน่ายินดี”