บทที่ 51

“ถ้าคุณไม่รู้มาก่อน ผมบอกได้เลยว่าอาหารที่พี่ชายผมทำ เป็นอาหารที่ดีที่สุด ผมรับรองได้เลยว่าคุณจะไม่มีวันลืมรสชาติอาหารของเขาได้เลยหลังจากที่คุณได้ลิ้มลองมันอร่อยมากกว่าที่คุณคิดไว้อย่างแน่นอน” ลู เซี่ยวเหยาหายใจเข้าลึก ๆ และสูดกลิ่นหอมของการปรุงอาหารของลู ชินจิน เขาแทบจะน้ำลายสอเมื่อคิดถึงรสชาติของมัน

ลู ชินจินจุดไฟและเทน้ำมันลงในกระทะ และกลิ่นหอมของกระเทียมก็อบอวลไปทั่วห้อง ทัง โรลชูว ไม่สามารถช่วยหายใจลึก ๆ

"ใครสอนวิธีทำอาหารให้เขา" เธอถามอย่างสงสัย

“เขาเรียนรู้วิธีทำอาหารด้วยตัวเอง เพราะเขาไม่อยากเป็นภาระของคนอื่นเมื่อไปเรียนต่างประเทศอย่างไรก็ตามเขาแทบจะไม่ได้ทำอาหารให้ใครเลยและผมก็มีโอกาสได้ลิ้มรสการทำอาหารของเขาเพียงครั้งเดียว ถึงแม้ว่าผมจะเป็นน้องชายของเขาก็ตาม วันนี้ผมสามารถเพลิดเพลินกับอาหารของเขาได้อีกครั้ง ขอบคุณคุณมาก!"

"คุณช่างโชคดีจริง ๆ นะ" ทัง โรลชูว พูดขณะที่เธอกลอกตาไปที่เขา จากนั้นเธอก็เลิกทะเลาะกับเขาและมุ่งความสนใจไปที่ชายหนุ่มรูปหล่อที่กำลังทำอาหารอยู่ในครัว

เขาโยนเครื่องปรุงรสและโยนส่วนผสมลงในกระทะอย่างช่ำชอง เขาเดินไปรอบ ๆ ห้องครัวอย่างมั่นใจและไม่ได้ดูวุ่นวายเลย

เขาเสิร์ฟอาหารห้าจานและซุปหนึ่งชามในสามสิบนาทีต่อมา ได้รับการชุบอย่างสวยงามและให้กลิ่นหอมที่ลอยอยู่ในอากาศ

"...สุดยอดจริง ๆ!" ทัง โรลชูวตกใจกับการทำอาหารของเขาด้วยความประหลาดใจ

ทักษะการทำอาหารของ ลู ชินจิน นั้นเทียบเท่ากับเธอเลย

“ผมบอกแล้วไง! ผมเริ่มกินได้หรือยัง?” ลูเซี่ยวเหยานั่งอยู่ที่ปลายอีกด้านหนึ่งของโต๊ะและถือตะเกียบไว้ในมือข้างหนึ่งและอีกข้างหนึ่ง เขาจ้องมองจานบนโต๊ะอย่างหิวกระหายและไม่สามารถละสายตาจากพวกเขาได้