บทที่ 52

ท่าทีของเขาทำให้ ทัง โรลชูว อดขำไม่ได้ แต่ลู ชินจินกลับรีบไล่น้องชายของเขาออกไปจากบ้านอย่างรวดเร็ว

หลังลู เซี่ยวเหยา จากไป ลู ชินจิน และทัง โรลชูว จึงมุ่งหน้าขึ้นไปยังชั้นบนเพื่อทำงานของพวกเขาต่อ เขาลงมือทำงานในขณะที่เธอเริ่มถอดเทปสัมภาษณ์ที่ไปทำมาเมื่อเช้านี้

พวกเขาทำงานอยู่ด้วยกันอย่างเงียบ ๆ ราวกับคู่สามีภรรยาที่คบกันมานานที่ต่างก็จดจ่อกับงานและไม่ก้าวก่ายงานของกันและกัน พวกเขาทำงานอย่างสบายใจในความเงียบและมีความสุขกับช่วงเวลาอันเงียบสงบ

ลู ชินจิน ทำงานของเขาเสร็จในเวลาประมาณ 22.00 น. จากนั้นก็เดินไปหาทัง โรลชูวและนั่งลงข้าง ๆ เขาโอบแขนรอบเอวของเธออย่างเป็นธรรมชาติและถามว่า "คุณต้องทำงานอีกนานไหม?"

ทัง โรลชูว เอนตัวพิงอ้อมกอดของเขาตามความเคยชิน แล้วตอบพร้อมรอยยิ้ม "อีกนิดเดียวค่ะ ทำไมคุณไม่ไปอาบน้ำก่อนล่ะคะ ฉันใกล้จะเสร็จแล้ว"

"คืนนี้ผมอยากอาบน้ำกับเธอ"

"นั่น...พูดเล่นหรือเปล่าคะ?"

เธอหันไปมองเขา และแววตาเขินอายก็ค่อย ๆ เข้ามากระแทกในดวงตาของเธอ

ลู ชินจินมองไปยังใบหน้าที่งดงามนั้นและกดจูบลงไปที่ริมฝีปากของเธอ จากนั้นเขาจึงส่ายหน้าแล้วพูดว่า "ไม่ ไม่ใช้อย่างนั้น! ผมจะไม่แตะต้องคุณเพราะผมเคยให้สัญญาเอาไว้แล้วว่าจะไม่ทำ แต่ผมอยากรู้ว่าคุณจะพร้อมเมื่อไหร่?"

เธอได้ยินเสียงแหบทุ้มของเขาที่เข้ามาในโสตประสาทของเธอนั้นดึงดูดใจอย่างน่าประหลาด

แรงดึงดูดจากคำพูดของเขาส่งผลให้เธอรู้สึกเสียววาบที่สันหลัง เธอรู้สึกมึนงงไปหมดและไม่คิดว่าจะสามารถปฏิเสธเขาได้

แต่ทว่า เธอยังคงมองตอบเขาอย่างขอโทษและกล่าวว่า "ฉันขอโทษ ชินจินที่ขอให้คุณเข้าใจคำขอของฉัน แต่ฉันยังคงไม่พร้อม คุณสมควรได้รับสิ่งที่ดีที่สุดและฉันคิดว่าฉันยังไม่คู่ควร คุณพอจะให้เวลาฉันเตรียมตัวเตรียมใจบ้างได้ไหม?”