บทที่ 669

อีกด้านหนึ่ง หยิง เสี่ยวเซียวโกรธก่อนที่ ซอง อันยีจะแสดงอารมณ์ของเธอ เธอยิ้มเมื่อเห็นจำนวนเงินที่เขียนไว้ “ครอบครัวเซินใจดีมากนะ ที่ใช้เงินฟาดหัวเธอถึงล้านเหรียญ”

ต่อหน้า ซู เหวินจิง เธอฉีกเช็คออกจากกัน

"คุณกำลังทำอะไร?" ซู เหวินจิงตะโกนออกมา

หยิง เสี่ยวเซียวโยนเช็คฉีกขาดใส่หน้าของ ซู เหวินจิง “กลับไปบอกตระกูลเซินนะว่า เงินไม่มีความหมาย! บอกไปว่าตระกูลเซิน และเธอจะไม่มีวันแยกอันยีกับโมเฟยได้”

"เธอ!" ซู เหวินจิงจ้องที่เธอด้วยความโกรธ ความโกรธของเธอพุ่งออกมาจากดวงตาของเธอราวกับว่าเธอกำลังจะฉีกเสี่ยวเซียวเป็นชิ้น ๆ

“ฉัน? ฉันแล้วจะทำไม?” หยิง เสี่ยวเซียวยิ้มเยาะ ขณะที่คำพูดของเธอรุนแรงขึ้น “คุณคิดว่า โมเฟยจะแต่งงานกับคุณเพียงเพราะคุณมีสัญญาแต่งงานกับเขาหรอ อย่าโง่! เขาไม่รักคุณ! เขารักเพื่อนของฉัน อันยี ยอมแพ้เถอะก่อนที่คุณจะดูแย่ไปกว่านี้"

หลังจากจี้จุดที่เจ็บของ ซู เหวินจิงอีกครั้ง หยิง เสี่ยวเซียวก็ลาก ซอง อันยีที่กำลังตกใจออกไป ทิ้ง ซู เหวินจิงไว้ที่นั่นด้วยใบหน้าเธอที่บิดเบี้ยวด้วยความโกรธ

“คุณผู้หญิง เป็นอะไรไหมครับ?”

นอกจากพวกเขาแล้ว บอดี้การ์ดของเธอถามอย่างระมัดระวังด้วยความกังวล

ซู เหวินจิงจ้องมองเขาอย่างดุเดือด “ไร้ประโยชน์ เธอไม่รู้หรอ ว่าเธอควรช่วยฉันเมื่อฉันถูกรังแก”

บอดี้การ์ดก้มหน้าลงและเงียบ

ความเงียบของเขาทำให้ ซู เหวินจิงถึงกับหงุดหงิด “เปล่าประโยชน์ นายมันไร้ประโยชน์ เมื่อเขากลับมา ฉันจะให้ปู่เซินยิงแกทิ้งซะ ”

หลังจากที่เธอบ่นเสร็จแล้ว เธอหันกลับมาและเดินไปที่รถของเธอที่ข้างถนน

บอดี้การ์ดตามเธอไปอย่างรวดเร็ว

...

“เสี่ยวเซียว ขอบคุณแกมาก” ซอง อันยีแสดงความขอบคุณจากใจจริง