บทที่ 670

“คุณปู่เซินเป็นคนที่เห็นคุณค่าของความสัมพันธ์ สิ่งที่เขาสัญญาไว้ เขาจะต้องสำเร็จอย่างแน่นอน ดังนั้นฉันไม่คิดว่าเขาทำอะไรผิด”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หยิง เสี่ยวเซียวก็ไม่มีความสุข “ซอง อันยี เขาใช้เงินของเขาดูถูกแกนะ ทำไมแกยังพูดแทนเขาอยู่”

"ที่จริงแล้ว..." ซอง อันยีคิดอยู่ซักพัก “ฉันเชื่อว่าที่ ซู เหวินจิงทำ อาจไม่ได้รับคำสั่งจากปู่เซิน”

“ไม่ได้รับคำสั่งจากเขา แกหมายความว่าผู้หญิงคนนั้นทำด้วยตัวเองเหรอ?”

ซอง อันยีกางมือของเธอออก "อาจจะ"

คำตอบที่ไม่แน่นอนดังกล่าวทำให้ หยิง เสี่ยวเซียวกลอกตา “ซอง อันยีโปรดอย่าไร้เดียงสาอีกนะ ไม่ว่ามันจะเป็นความคิดของผู้หญิง หรือความคิดของปู่เซิน แกต้องจำไว้ว่าแกไม่ได้รับการยอมรับจากตระกูลเซิน”

เสี่ยวเซียวไม่ผิด เธอไม่ได้รับการยอมรับจากตระกูลเซินจริง ๆ และไม่มีใครรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคต

ซู เหวินจิงเตือนเธอว่าถ้าเธอไม่รับเช็ค และทิ้งโมเฟยไว้ พ่อแม่ของเธอจะมีอะไรเกิดขึ้น

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ซอง อันยีรู้สึกกังวลเล็กน้อยว่า ซู เหวินจิงแค่ขู่หรือไม่ หรือถ้าเธอตั้งใจจะทำร้ายพ่อแม่ของเธอจริง ๆ

...

ซู เหวินจิงกลับไปที่ครอบครัวเซิน ด้วยความโกรธและเห็นว่าพี่ชายของ เซิน โมเฟยมาพร้อมกับพี่สะใภ้ของเธอ

เธอซ่อนความโกรธของเธอ แล้วเดินไปเรียกอย่างเชื่อฟังว่า “พี่ใหญ่ พี่สะใภ้คะ”

เซิน โมหยาง และ ซ่ง ชิงเฟย ภรรยาของเขากำลังคุยกับ ปู่เซิน เมื่อพวกเขาได้ยินเสียงของเธอ พวกเขาเงยหน้าขึ้นทันที

เมื่อเห็นซู เหวินจิง ซ่ง ชิงเฟยรู้สึกประหลาดใจ “เหวินจิง เธอกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่?”

"เมื่อไม่กี่วันก่อนค่ะ" ซู เหวินหจิง ยิ้มเบา ๆ ขณะที่เธอตอบเบา ๆ

ต่อหน้าครอบครัวเซิน ซู เหวินจิงเป็นผู้หญิงที่เงียบ เชื่อฟัง และอ่อนโยน ดังนั้นครอบครัวเซิน จึงรักเธอ