ตอนที่ 1141 ลีโอส่งอาหารกลางวันมาให้

“ตอนนั้นฉันกับฮันน่าไม่รู้จักกัน เธอเป็นนักข่าว ในระหว่างการแถลงข่าวในห้องโถง เพื่อนร่วมงานที่คิดร้ายกับเธอได้เหยียบชุดราตรียาวของเธอเพื่อทำให้เธออับอาย ระหว่างที่ฮันน่าสะดุดและกำลังจะล้มลงกับพื้น ฉันรับเธอไว้ในอ้อมแขนของฉัน เมื่อเธอเห็นว่าฉันหล่อ ร่าเริง และมีเสน่ห์ เธอก็ตกหลุมรักฉันตั้งแต่แรกเห็น หลังจากนั้นเธอตามจีบฉันอยู่เรื่อยๆ ในที่สุดฉันก็ตกลงเป็นแฟนกับเธอ”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ฮันน่ารู้สึกไม่สนุกเลยจริงๆ คุณกำลังพูดถึงเรื่องไร้สาระอะไร? คุณกำลังโกหกโดยไม่กระพริบตาเลย!

ฉันปล่อยผ่านได้ที่คุณบอกว่าคุณหล่อ แต่ฉันจะทนได้ยังไงที่คุณบอกว่าคุณร่าเริง? หลังจากที่ฉันแต่งงานกับคุณ คุณก็มีสีหน้าเคร่งขรึมแทบทุกวัน คุณรู้ไหมว่าฉันรู้สึกเหนื่อยล้าแค่ไหน?

นอกจากนี้ เรื่องราวของคุณแย่มาก! แม้ว่าเหตุการณ์นั้นจะเกิดขึ้นจริง แต่มันไม่ใช่อย่างที่คุณอธิบายไว้อย่างแน่นอน ตอนที่ฉันถูกรังแก คุณอยู่กับเธอ ยิ้มกว้างตลอดเวลา เมื่อเรากลับถึงบ้าน คุณยังดุฉันด้วยซ้ำ! คุณรู้ไหมว่าคุณทำเกินไปแล้ว?

วินสันไม่มีทางเชื่อเรื่องไร้สาระของคุณและเขาจะตั้งคำถามกับคุณแน่! เมื่อถึงตอนนั้นฉันจะแต่งเรื่องว่าคุณมาตาบจีบฉันยังไงให้คุณได้อับอายแทน

ขณะที่ฮันน่ากำลังครุ่นคิด จู่ๆ วินสันก็ตะโกนขึ้นมาขัดจังหวะความคิดของเธอ “ว้าว! คุณคืออัศวินขี่ม้าขาว! ผมหมายถึงคุณยอดเยี่ยมมาก!”

บ้าไปแล้ว! นายจะเชื่อเรื่องพรรค์นั้นได้ยังไง? ฮันน่าพูดอะไรไม่ออก แต่เนื่องจากวินสันอายุเพียงสิบหกปี เธอจึงเข้าใจได้ว่าเขาย่อมเชื่อคำพูดของคนที่เขาเชื่อใจ

“ฮึ่ม! คุณก็ทำได้แค่โกหกเด็ก” ฮันน่าพึมพำเสียงเบาเพื่อระบายความไม่พอใจของเธอ ในขณะเดียวกัน ฟาเบียนยังคงไม่สะทกสะท้านแม้ว่าเขาจะได้ยินสิ่งที่เธอพูด เขากลับเลิกคิ้วขึ้นและมองเธออย่างไม่พอใจ อะไร? คุณมีปัญหาเหรอ? ถ้าคุณโกรธก็มาตีผมสิ

ฮันน่ากลอกตาใส่เขาก่อนจะหลับตาลง เชอะ! เชิญตามสบาย ฉันทนฟังต่อไปไม่ไหวแล้ว

ขณะที่เธอหลับตา ฟาเบียนมีสายเข้าและต้องจำเป็นต้องออกไป

“วินสัน นายคุยกับฮันน่าไปก่อนนะ ฉันมีเรื่องต้องไปจัดการและจะกลับมาให้เร็วที่สุด” ฟาเบียนกล่าว

“ได้ครับ ไปเถอะ” วินสันตอบอย่างเป็นผู้ใหญ่

ขณะที่ฟาเบียนหันกลับไปมองฮันน่า เธอยังคงหลับตาด้วยความโกรธ เขาส่ายหน้าอย่างจนใจก่อนจะเดินออกจากห้องไป

ฮึ่ม! ไปให้พ้น! ฉันทนฟังเรื่องไร้สาระของคุณไม่ได้แล้ว!