ตอนที่ 1142 เยือนบ้านเกิด

พนักงานส่งของขอโทษอีกครั้งก่อนออกจากห้องผู้ป่วยไป

“วินสัน นายยังอยากกินซุปอยู่มั้ย? ซุปปลาดีต่อการฟื้นตัวของนาย” ฮันน่าอิ่มแล้ว เนื่องจากวินสันกินอาหารไปค่อนข้างมาก ฮันน่าจึงคิดว่าเขาคงกินมากกว่านี้ไม่ได้เช่นกัน

"ผมเหรอ? ผมกินมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว ซุปนั่นดีต่อสุขภาพ เราเก็บไว้กินทีหลังเถอะ เราควรกินซุปสักสองสามชามเพื่อให้หายเร็วที่สุดและไปเที่ยวด้วยกัน” เขาพูดในขณะที่มองไปที่พุงป่องๆ ของตัวเอง

“ได้สิ” เธอคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดต่อ “วินสัน”

"อะไรครับ?"

“ไม่มีใครรู้เรื่องการแต่งงานของพี่กับฟาเบียนนอกจากนาย อย่าบอกใครนะ นี่เป็นความลับระหว่างเราสามคน” ฮันน่าเตือนวินสัน

เขาเงยหน้าขึ้นและครุ่นคิดอยู่พักหนึ่งก่อนจะตอบว่า “ตกลงครับ”

ครู่ต่อมา เขาถามต่อว่า “แต่พี่ต้องบอกเหตุผลกับผม”

ฮันน่าครุ่นคิดและตอบว่า “เรื่องมันยาวน่ะ นี่แค่ชั่วคราวเท่านั้น เราจะประกาศความสัมพันธ์ของเราเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม”

เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะเริ่มอธิบายเรื่องนี้กับวินสันได้อย่างไร ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขาอาจจะหย่าร้างกันได้ทุกเมื่อ ด้วยเหตุนี้เธอจึงหวังที่จะปกปิดเรื่องการแต่งงานนี้ให้ได้นานที่สุด

ในทางกลับกัน วินสันรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย เขาหลบตาและตอบอย่างผิดหวัง “โอเคครับ ผมเข้าใจ”

“วินสัน พี่มีเหตุผลที่ไม่บอกนาย พี่คงเป็นทุกข์ถ้าทำให้นายเสียใจ” ฮันน่าปลอบเขาเพราะรู้ว่าเขาผิดหวัง

“โอเค ผมเข้าใจแล้ว” ทันใดนั้นเอง มีความคิดหนึ่งแวบเข้ามาในหัวของเขา วินสันถามว่า “พี่อยากรู้มั้ยว่าบ้านเกิดของแม่อยู่ที่ไหน?”

"แน่นอน" ฮันน่าสงสัยว่าทำไมจู่ๆ เขาถึงพูดเรื่องนี้ขึ้นมา