ตอนที่ 133 เผชิญหน้า

อันที่จริง ตอนที่เขาช่วยวิเวียน เขาสังเกตเห็นว่าเธอกำลังเสี่ยงชีวิตเพื่อเอาสร้อยคอคริสตัลมาให้ได้

มือของวิเวียนจับชุดผู้ป่วยของเธอขณะที่เธอพูดอย่างอ่อนโยน “อันที่จริง คุณไม่จำเป็นต้องเสี่ยงชีวิตมากขนาดนั้นเพื่อช่วยฉัน”

“ไม่จำเป็นต้องทำอย่างนั้นเหรอ” ฟาเบียนเลิกคิ้วขึ้นทันที “วิเวียน คุณกำลังพูดเรื่องอะไร คุณคิดว่าผมจะยืนอยู่ข้างๆแล้วปล่อยให้คุณตายหรือไง”

วิเวียนไม่สามารถสบตาฟาเบียนได้ ดังนั้นเธอจึงหันหน้าหนีโดยกล่าวว่า “พูดตามจริงคือคุณแค่ต้องดูแลตัวเองเท่านั้น ฉันไม่มีค่าคู่ควรกับความพยายามของคุณ”

ฟาเบียนบอกตัวเองว่าอย่าอารมณ์เสียกับวิเวียน แต่เมื่อได้ยินคำพูดของเธอ เขาก็ต้องอารมณ์เสียอีกครั้งจนได้

เขาลุกขึ้น ใช้มือข้างที่มีผ้าพันแผลพันจับคางของวิเวียนและบังคับให้เธอสบตาเขา เขาพูดอย่างเย็นชาว่า “วิเวียน มันเป็นการตัดสินใจของผม ไม่ใช่ของคุณ”

ในขณะที่วิเวียนมองมาที่ฟาเบียน เธอก็เห็นว่าเขาไม่สามารถปกปิดอารมณ์ของเขาได้อีกต่อไป

เธออดรู้สึกกลัวไม่ได้

ไม่

คุณทำแบบนี้ไม่ได้

ตัวตนของเธอในตอนนี้คือคนที่ไม่เคยมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับฟาเบียน

เมื่อนึกถึงเรื่องนี้อยู่ในใจ เธอรู้สึกว่าเธอจำเป็นต้องทำให้มันถูกต้อง เธอสะบัดหลุดจากการจับของ

ฟาเบียนอย่างรวดเร็วและพูดอย่างเฉียบขาดว่า “ฟาเบียน ได้โปรดระวังท่าทีของคุณด้วย จำไว้ว่าตอนนี้ฉันเป็นอาของคุณ”

อาวิเวียน

สองคำนี้เป็นเหมือนน้ำเย็นที่ทำให้ความรู้สึกของฟาเบียนชาวาบ

ในชั่วพริบตา เธอขมวดคิ้วพร้อมกับแกะมือของเขาออกและมองมาที่เขา “ฟาเบียน คุณจะแต่งงานกับแอชลีย์เร็วๆ นี้ ฉันหวังว่าคุณจะควบคุมอารมณ์ตัวเองได้ไม่ให้พลาดเหมือนวันนี้”

พูดจบ เธอไม่ได้มองฟาเบียนอีกแต่เข็นรถวีลแชร์ออกจากหอผู้ป่วย ฟาเบียนที่นั่งอยู่บนเตียงในโรงพยาบาลจมอยู่กับความรู้สึกที่ถูกทิ้ง

ด้านนอกหอผู้ป่วย วิเวียนหยุดพักชั่วครู่เพื่อสูดหายใจเข้าลึกๆ