ตอนที่ 216 มื้อเย็นกับตระกูลมิลเลอร์

วิเวียนหนีออกมาเพราะไม่อยากแต่งเรื่องหลอกเพื่อนร่วมงานของเธอไปมากกว่านี้

ทำไมวิเวียนถึงปิดบังเรื่องสามีของเธอนักนะ ทำไมเธอถึงปฏิเสธที่จะแนะนำเขาตลอดเลย เมื่อวิเวียนออกจากบริษัทไป เธอก็ได้รับโทรศัพท์จากฮาร์วี่ย์ "วิเวียน พ่อได้ข่าวว่าแม่ของหนูเพิ่งฟื้น แม่เป็นยังไงบ้าง แม่เข้าโรงพยาบาลอีกแล้วเหรอ" ฮาร์วี่ย์ถาม

"แม่ฟื้นแล้วและตอนนี้ท่านก็อาการดีขึ้นแล้ว แม่ต้องการพักผ่อน" วิเวียนตอบ

ฮาร์วี่ย์เริ่มหวนนึกถึงอดีตว่าเขาตกหลุมรักเรเชลตั้งแต่แรกเห็นด้วยผมดำยาวประบ่าและริมฝีปากสีแดงสวยคู่นั้น

โชคร้ายที่เขาต้องยอมแพ้เรื่องของเธอไปเพราะเขาต้องพึ่งพาครอบครัวของเอ็มม่าเพื่อแก้วิกฤตที่บริษัทของตระกูลมิลเลอร์กำลังเผชิญอยู่ในเวลานั้น ถึงจะผ่านมาหลายปี แต่วิเวียนยังคงเจ็บแค้นเรื่องที่เขาทุตจริตบริษัท เอ็มม่าไม่เคยเชื่อเรเชลและไม่เคยให้เขาเข้าใกล้เธออีกเลย

ตอนนี้เรเชลฟื้นแล้ว และเขาแค่อยากโทรหาเธอเพื่อฟังเสียงของเธอและขอให้เธอยกโทษให้ ขณะที่ฮาร์วีย์เงียบไป เอ็มม่าที่ไม่รู้มาจากไหนก็ขโมยโทรศัพท์ไปจากเขา "ฮัลโหล วิเวียน นั่นใช่เธอหรือเปล่า นี่ฉันเองนะ เอ็มม่า พวกเราจะไปกินมื้อเย็นด้วยกันสุดสัปดาห์นี้และเธอต้องไปกับพวกเราด้วย" เมื่อได้ยินเสียงของเอ็มม่า ความเกลียดชังที่วิเวียนมีต่อคนทุเรศอย่างเธอนั้นยิ่งฝังรากลึกเข้าไปอีก

พ่อ หลงรักผู้หญิงร้ายกาจคนนี้เข้าไปได้ยังไงกัน

วิเวียนไม่อยากกลับไปอีกเมื่อเธอนึกถึงว่าเธอถูกกระทำเช่นไรในวันที่เธอกลับไปครั้งล่าสุด เธอพอแล้วและเธออยากหนีพวกเขาไปให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้ เธอจึงพูดว่า "ขอโทษนะคะ ฉันต้องทำงานล่วงเวลาวันอาทิตย์นี้"

"ทำล่วงเวลางั้นเหรอ ไม่เป็นปัญหาเลย" เอ็มม่าหัวเราะแห้ง

"ฟาเบียนเป็นหัวหน้าของเธอไม่ใช่เหรอ ฉันจะบอกให้เขาอนุญาตให้เธอหยุดงานวันนั้น ฉันไม่สนหรอกนะ เธอต้องมาวันอาทิตย์นี้ให้ได้ "

ทำไมเธอถึงยืนกรานให้ฉันไปวันอาทิตย์นี้ให้ได้นะ เธอไม่ใช่คนที่ มีมารยาท เชื้อเชิญใครนี่นา

เพราะวิเวียนปฏิเสธเอ็มม่าไม่ได้ เธอจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากตอบตกลง เอ็มม่าวางสายด้วยความพอใจและมองฮาร์วี่ย์หน้าตาบูดบึ้ง "อย่าได้คิดตามหาเรเชลอีกล่ะ แกล้งทำเป็นไม่รู้ว่าเธอฟื้นแล้วก็พอ"