ตอนที่ 524 ฉันหลงทาง

“ตกลงจ๊ะ ฟักทองน้อยของแม่” วิเวียนกอดเขาไว้ในอ้อมแขน เธอรู้สึกเสียใจที่โกรธเขาฉันผิดเองที่ทำให้เขามีครอบครัวที่สมบูรณ์ไม่ได้ แล้วฉันมีสิทธิ์อะไรถึงได้ไปโกรธเขา

วิเวียนรู้สึกจุกในลำคอ แต่เธอไม่อยากร้องไห้ต่อหน้าลูกชาย เธอจึงกลั้นน้ำตาเอาไว้และพูดด้วยรอยยิ้มว่า “เดี๋ยวแม่จะไปทำอะไรให้ลูกกินนะจ๊ะ ลูกเล่นอยู่ตรงนี้คนเดียวไปก่อนนะ โอเคไหม?”

"โอเค ได้เลยฮะแม่"

วิเวียนรู้สึกดีขึ้นในขณะที่เอามือลูบหัวของเขา จากนั้นเธอก็เดินไปที่ห้องครัว

เมื่อเห็นเธอเดินจากไป แลร์รี่ก็กระพริบตา รอยยิ้มพึงพอใจก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา จากนั้น เขาก็หยิบกระเป๋าที่วิเวียนวางไว้บนโต๊ะและหยิบโทรศัพท์ของเธอออกมา

เขาเปิดเว็บเบราว์เซอร์ และเข้าไปที่หน้าค้นหาโดยป้อนคำว่า “ฟินนิค นอร์ตัน” ลงในแถบค้นหาแม่ครับ แม่คิดว่าผมไม่รู้จริงๆเหรอว่าพ่อผมเป็นใคร? ในเมื่อแม่ไม่ยอมบอกผม ผมก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากค้นหาข้อมูลด้วยตัวเอง

ในวันรุ่งขึ้น วิเวียนและเบเนดิกต์งานยุ่ง แลร์รีจึงต้องไปอยู่ในการดูแลของพี่เลี้ยงบุคเกอร์

เมื่อเห็นว่าวิเวียนและเบเนดิกต์ออกจากบ้านไปแล้ว แลร์รี่ก็เริ่มรบเร้าบุคเกอร์ให้พาเขาออกไปเล่นข้างนอก เมื่อแลร์รี่ยืนยันว่าจะออกไปให้ได้ บุคเกอร์จึงไม่มีทางเลือกนอกจากพาเขาไปร้านไก่ทอดที่เขาอยากไป

แลร์รี่รู้แล้วว่าเขาสามารถเดินทางไปยังที่อยู่ของฟินนิคได้ด้วยการเดินต่อไปอีกสองช่วงตึกจากร้านอาหารแล้วเลี้ยวซ้าย ฉันสงสัยจังว่าวันนี้ฉันจะได้เจอเขาไหม ?

ในขณะที่เขาคิดเช่นนั้น แลร์รี่ก็แอบตื่นเต้น

หลังจากที่ไปถึงร้านอาหาร เขารีบวิ่งออกจากร้านขณะที่บุคเกอร์กำลังสั่งอาหารอยู่ที่เคาน์เตอร์ จากนั้นเขาก็วิ่งตรงไปยังจุดหมายปลายทางของเขา

เมื่อเขามายืนอยู่หน้าอาคาร เขาก็รู้ทันทีว่าเขามาถึงแล้วเมื่อเขาเหลือบไปเห็นป้ายซึ่งระบุว่า “ฟินเนอร์กรุ๊ป” ซึ่งดูเหมือนกับป้ายที่เขาเห็นในภาพ

เขาหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะเดินเข้าไปในอาคารในขณะที่กำลังรู้สึกประหม่า

ฟินนิคกำลังดูเอกสารที่โต๊ะทำงานของเขาในขณะที่เสียงเคาะประตูดังขึ้น