บทที่ 4

เอมิเลียถึงกับน้ำตาไหล

“ลูก้า ฉันไม่สนหรอกว่าคุณจะทำให้ฉันเจ็บปวดแค่ไหน แต่ทำไมคุณถึงทำลายลูก เธอยังเด็กมาก คุณกำลังสอนให้เธอโกหก คุณต้องการจะทำอะไร เราต้องตายก่อนหรือไง คุณถึงจะพอใจ?"

เธอตะโกนใส่เขา หลังจากการตบครั้งนั้น ลูก้าก็ยังคงเงียบ

รอยประทับที่เขาฝากไว้กับเธอในอดีตนั้นแย่เกินกว่าที่เธอจะเชื่อไม่ว่าเขาจะทำอะไรก็ตาม

แม้แต่ลูกสาวของเขาก็ยังถูกลากเข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้

"ผม... "

“ลูก้า ฉันไม่อยากฟังคำอธิบายของคุณ” เธอรีบเข้าไปในห้องนอนและปิดประตูอย่างแรง

ภรรยาของเขากำลังร้องไห้อยู่ในห้อง และลูกสาวของเขากำลังร้องไห้อยู่ในห้องนั่งเล่น ในขณะนี้ เขาตระหนักว่าการเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งเป็นเรื่องที่ยากมาก

เขาช้อนตัวไอริสที่กำลังร้องไห้ขึ้นมาอยู่ในอ้อมแขน แล้วตบหลังเธอเบา ๆ "หนูไม่ได้โกหก... หนูไม่ได้โกหก..." เธอร้องไห้สะอึกสะอื้น

“พ่อรู้ว่าลูกไม่ได้โกหก” ลูก้าตบหลังลูกสาวเบา ๆ และปลอบเธอ “แม่แค่เหนื่อยน่ะ เดี๋ยวแม่ก็จะหายโกรธ”

......

เช้าวันรุ่งขึ้น เขายังคงตื่นแต่เช้าและทำอาหารเช้า

เอมิเลียเพียงแค่เหลือบมองแล้วออกไปทำงาน ถึงตอนนี้ ลูก้าเตรียมพร้อมสำหรับอาการเย็นชาของภรรยาเป็นอย่างดี

หลังอาหารเช้า เขาพาไอริสไปโรงเรียนอนุบาลแล้วไปตลาดค้าส่งเพื่อซื้อลูกโป่งอีกชุด

หลังจากนั้นเขาไปตลาดอาหารทะเลและพบว่ามีแผงขายล็อบสเตอร์จากที่มีอยู่สองสามร้าน

เขาขอให้คนขายเตรียมสินค้าไว้ให้เขาไปรับในวันรุ่งขึ้น

เจ้าของร้านมีความสุขมาก กุ้งล็อบสเตอร์ของแท้เป็นส่วนผสมระดับไฮเอนด์ แต่ไม่สามารถขายได้ง่ายเหมือนกุ้งน้ำจืด ส่วนใหญ่เป็นเพราะราคาค่อนข้างแพง

ด้วยเหตุนี้ จึงไม่ใช่ตัวเลือกแรกสำหรับชนชั้นแรงงานทั่วไป

หากใครเต็มใจที่จะรับซื้อกุ้งล็อบสเตอร์แท้ทั้งหมดที่มีในสต็อกในคราวเดียว ย่อมเป็นสิ่งที่ดีสำหรับผู้ขายอย่างแน่นอน

เหตุผลที่ลูก้าต้องการเก็บกุ้งล็อบสเตอร์เจ๋ง ๆ ในตลาดอาหารทะเลก็เพราะเขาจำได้ถึงเหตุการณ์หนึ่งที่จะเกิดขึ้นในช่วงเวลานี้ในไม่ช้า

เนื่องจากความผิดพลาดของคนรับใช้ในครัว กุ้งล็อบสเตอร์ทั้งหมดในสต็อกที่โรงแรมแปซิฟิกโอเชียนจึงตาย

และพรุ่งนี้ งานแต่งงานสุดหรูจะจัดขึ้นที่นี่ กุ้งล็อบสเตอร์ของแท้เป็นหนึ่งในอาหารจานหลัก

น่าเสียดายที่ไม่ว่าพนักงานฝ่ายบริหารของโรงแรมจะทำอะไรก็ไม่เพียงพอ เมื่อผู้จัดการทั่วไปมีคำสั่งให้ซื้อกุ้งล็อบสเตอร์แท้ล็อตใหม่เข้ามา อีกโรงแรมหนึ่งก็ซื้อไปแล้วเป็นจำนวนมาก ซึ่งทำให้เกิดปัญหาการขาดแคลนกุ้ง

ครอบครัวที่จัดงานเลี้ยงแต่งงานนี้มีคนรู้จักกว้างขวาง และพวกเขาก็โกรธเคืองเพราะเรื่องนี้

โรงแรมแปซิฟิกโอเชียนได้รับผลกระทบอย่างมากจากเหตุการณ์นี้ พวกเขาเสียเงินจำนวนมากและเกือบจะเลิกกิจการ

สิ่งที่เขาวางแผนจะทำคือเก็บสต็อกกุ้งล็อบสเตอร์แท้ไว้ล่วงหน้า แล้วขายให้กับโรงแรมแปซิฟิกโอเชียนโดยตรง

หลังเลิกเรียน ลูก้าพาไอริสไปขายลูกโป่งในงานเหมือนเมื่อวาน

เขาจำได้ถึงความผิดพลาดของเขาที่เกิดขึ้นเมื่อวานนี้ เขาจึงเตรียมอาหารให้เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ

ไอริสสามารถกินอาหารอร่อย ๆ และหารายได้กับพ่อของเธอ ซึ่งแม้จะเล็กน้อย แต่ก็ถือได้ว่าเป็นความสุขในวัยเด็กรูปแบบหนึ่ง

ยิ่งกว่านั้นวันนี้ยังมีลูกโป่งมากกว่าเมื่อวานสิบเท่า แม้ว่าพวกเขาจะขายได้ไม่ดีในวันนี้ แต่ก็ยังขายหมดตอนสามทุ่ม

นั่นทำให้เขามีเงิน 45,000 อยู่ในกระเป๋าของเขา ทำให้เขารู้สึกปลอดภัยขึ้นเล็กน้อยจากปัญหาทางการเงินของเขา

เขารู้ว่าทุกสิ่งที่เขาเคยประสบมาในชีวิตที่ผ่านมานั้นไม่ผิด

เวลาประมาณสี่ทุ่ม เขาพาไอริสกลับบ้าน

ทันทีที่พวกเขาเดินผ่านประตู เขาเห็นเอมิเลียนั่งอยู่บนโซฟาอย่างโศกเศร้า เมื่อเห็นเขา เธอกระโจนขึ้นด้วยใบหน้าที่ดำทะมึนดุจเมฆฝนฟ้าคะนอง "คุณพาเธอไปไหนมา"