บทที่ 8

หลังจากซื้อขายแลกเปลี่ยนกันแล้ว ลูก้าก็ได้รับเงินที่เขาต้องการอย่างง่ายดาย

แล้วทั้งสองก็ไปที่เคาน์เตอร์เพื่อทำการแลกเปลี่ยนนั้นให้ถูกกฎหมาย

แน่นอนว่าคนที่สามารถใช้เงินจำนวนมากซื้อที่จอดรถได้ย่อมมีฐานะพอสมควร

ยิ่งไปกว่านั้น คนที่ซื้อที่จอดรถยังประทับใจลูก้าอีกด้วย

ก่อนที่เขาจากไป เขาจับมือลูก้าและขอบคุณเป็นอย่างมาก

ริมฝีปากของลูก้าโค้งเป็นรอยยิ้มในขณะที่เขามองดูเงาที่ถอยกลับของเขา

การเลือกผู้ซื้อท่ามกลางคนมากมายไม่ใช่ง่ายเหมือนกับการสุ่มเลือก

เขารู้จักคนคนนี้หรือเขาจะรู้จักในอนาคต!

บุคคลนี้คือวินเซนต์ เกนส์ รองผู้จัดการทั่วไปของบริษัทที่เอมิเลียทำงานอยู่ แม้ว่าเขาจะเป็นเพียงรองผู้จัดการทั่วไปของบริษัท แต่เขาถือเป็นสมาชิกอาวุโส

พ่อของเขาเป็นผู้ประกอบการด้านอสังหาริมทรัพย์ที่มีชื่อเสียงในพื้นที่นี้ ซึ่งเป็นเจ้าของทรัพย์สินจำนวนมหาศาล

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่น่าสนใจคือวินเซนต์ไม่ต้องการพึ่งพาภูมิหลังของพ่อในการทำสิ่งต่าง ๆ เหตุการณ์สำคัญทั้งหมดในบริษัทโฆษณานี้สำเร็จได้ด้วยตัวเขาเองตามขั้นตอน

และเหตุผลที่ลูก้าเลือกที่จะผูกมิตรกับคนนี้ก็คือเพื่อช่วยเอมิเลีย

แน่นอน เขาจะไม่บอกเรื่องนี้กับคนอื่น ประการแรกไม่มีใครเชื่อเขา ประการที่สอง ตามไทม์ไลน์ปัจจุบัน เขาไม่ควรรู้จักใครในที่ทำงานของเอมิเลีย

ดังนั้น เขาทำได้เพียงแสร้งทำเป็นว่าพวกเขาเป็นคนแปลกหน้าเท่านั้น

หลังจากได้รับเงินแล้ว ลูก้าไม่ได้ไปที่บริษัทของเอมิเลียทันที เขากลับไปกินข้าว อาบน้ำแต่งตัวให้เรียบร้อยก่อนจะไปยังจุดหมายของเขาในที่สุด

เดิมทีเขาเป็นคนหล่อเหลา แต่เนื่องจากชุดลำลองที่ใส่จนเก่า จึงทำให้เห็นภาพสุภาพบุรุษที่อยู่ในสภาพตกอับแทน

ในไม่ช้า ลูก้าก็มาถึงที่ทำงานของเอมิเลีย

เมื่อมองดูป้ายโฆษณาขนาดใหญ่ที่อยู่ด้านบน เขาอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจแม้จะผ่านความยากลำบากมาในชีวิตก่อนหน้านี้

นี่เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดที่เขาทำหลังจากเกิดใหม่ ไม่ว่าเขาจะสามารถชนะใจภรรยาและชดเชยความเสียใจของเขาได้หรือไม่ วันนี้จะเป็นวันตัดสิน

ในขณะเดียวกัน มอร์แกนเคยไปที่ชั้นบนของบริษัทโฆษณา Boarco กับเอมิเลียแล้ว

เจ้านายคนที่เอมิเลียทำให้ไม่พอใจคือลูกค้าของวินเซนต์

หลังจากมาถึงบริษัทแล้ว สิ่งแรกที่พวกเขาทำคือตามหาเขาและแสดงความเต็มใจที่จะจ่ายค่าปรับเพื่อหลีกเลี่ยงการฟ้องร้องตามกฎหมาย

ด้วยภูมิหลังและความมั่งคั่งของวินเซนต์ เขาจึงไม่ได้สนใจเรื่องเงินเป็นธรรมดา

อย่างไรก็ตาม การสูญเสียลูกค้าโดยไม่มีเหตุผลและประสบปัญหาใหญ่ควบคู่ไปกับการกลายเป็นตัวตลกทำให้เขาไม่พอใจอย่างมาก

อย่างไรก็ตาม เขายังเห็นด้วยว่าเอมิเลียทุ่มเทให้กับงานของเธอมากและไม่ได้ทำอะไรผิด ข้อเท็จจริงที่สำคัญกว่านั้นคือเขาเห็นใจเธอที่มีสามีที่ไม่ทำตัวให้เป็นประโยชน์ และตัดสินใจเมินเฉยไม่เก็บมาคิดให้รกสมองจนเกินไป

ไม่อย่างนั้นเขาคงไล่เธอออกไปนานแล้ว

แม้ว่าเขาจะได้ออกหนังสือแจ้งไปยังเอมิเลียแล้ว แต่เขาก็ไม่ได้ฟ้องเธอในทันที

ในธุรกิจนี้ ถ้ามีประวัติทางกฎหมายแล้ว ก็คล้ายกับมีโทษประหารชีวิต

เมื่อเห็นมอร์แกนเดินมากับเอมิเลีย วินเซนต์ก็มองประเมินดูเขาและถามว่า "นี่สามีของคุณหรอ"

“เขาเป็นน้องชายของฉันค่ะ!” เอมิเลียพูดพลางก้มหน้าลง

แม้ว่าเงินจะถูกยืมไป แต่โดยรวมแล้วเธอก็ยังต้องจ่ายคืนอีก

เจ็ดแสนห้าหมื่นไม่ใช่เงินจำนวนน้อย ๆ

วินเซนต์เลิกคิ้วขึ้น “เอาล่ะ ในเมื่อคุณยอมรับ เรื่องนี้ก็จบ ต่อไปอย่าตัดสินใจด้วยตัวเอง เข้าใจไหม”

น้ำเสียงของเขาไม่ได้รุนแรง แต่อ่อนโยนเล็กน้อย

เมื่อเห็นอย่างนี้ เอมิเลียก็รู้สึกประหลาดใจมากเพราะเมื่อวานนี้ วินเซนต์โมโหมากจนแทบจะกินเลือดกินเนื้อเธอ

เธอไม่รู้ว่าเหตุผลที่วินเซนต์อารมณ์ดีในวันนี้ก็เพราะลูก้าขายที่จอดรถให้เขา