บทที่ 110

“อืม เดี๋ยวแม่จัดการเอง”

ไอรินยิ้มกว้าง รีบหันไปบอกคนรักเสียงใส

“ดีนคะ ให้แม่ประคบให้นะ ถ้าแม่ทำรับรองว่าแป๊บเดียวหาย คุณครูไอยราไม่ได้เก่งแค่สอนเด็ก สมัยเด็ก ๆ เวลารินดื้อแล้วล้มจนตัวช้ำ ก็ได้แม่นี่แหละที่ทำให้หายเร็วขึ้น”

พลชยังคงลังเล แต่พอเห็นสีหน้ามีความสุขของไอรินเขาก็พยักหน้าตกลง

เขาอยากให้ไอรินมีความสุข ชายหนุ่มรู้ดีว่าทุกวันนี้คนรักมีความสุขได้ไม่เต็มร้อย การที่แม่กับคนรักไม่ถูกกันคงทำให้เธอทุกข์ใจ ดังนั้นเมื่อไอรินเปิดโอกาสให้เขาได้พูดคุยกับไอยรา เขาก็ไม่ควรปฏิเสธ

ไอรินชวนอดีตเพื่อนร่วมงานเข้าครัวด้วยกัน ปล่อยให้พลชกับคุณครูไอยราอยู่ด้วยกันเพียงลำพัง

เกิดความเงียบขึ้นหลายอึดใจ แต่ในที่สุดคนอายุมากกว่าก็เป็นฝ่ายเริ่มต้นทุกอย่างก่อน

“หันหลังมาสิ เปิดเสื้อขึ้นด้วย”

“ครับคุณน้า”

พลชหันหลังให้ไอยรา เปิดเสื้อขึ้นให้เห็นรอยช้ำขนาดใหญ่เหนือสะโพก บริเวณนั้นเป็นสีแดงระเรื่อเพราะยังสดใหม่ แต่คนที่ประคบให้ลูกสาวมาหลายครั้งรู้ดีว่าอีกไม่นานมันจะช้ำม่วงน่ากลัว

สมุนไพรที่เธอทำจะช่วยบรรเทาความเจ็บ ลดรอยช้ำ และหายไวขึ้น

“เจ็บหน่อยนะ”

ไอยราไม่รอให้พลชตอบ เธอกดลูกประคบสมุนไพรลงบนรอยแดงช้ำทันที ร่างหนาสะดุ้งเฮือก เม้มปากแน่นเพราะมันเจ็บกว่าตอนที่ตกลงมาด้วยซ้ำ

“ทนหน่อย จะได้หายไวขึ้น”

“คะ ครับ”

พลชกัดฟันอดทน ลูกประคบแข็ง ๆ คลึงไปทั่วบริเวณด้วยแรงที่ไม่เบาเลย เขาไม่รู้ว่าการรักษาของชาวบ้านเป็นยังไง แต่มันคงคล้ายกับสุภาษิตไทยที่พูดกันว่า หนามยอกต้องเอาหนามบ่ง

เมื่อเจ็บ ก็ต้องทำให้เจ็บยิ่งกว่า

ผ่านไปสิบนาทีไอยราปล่อยให้พลชได้พัก แผ่นหลังของชายหนุ่มชื้นไปด้วยเหงื่อ ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะเจ็บมาก เพราะลำคอแกร่งทั้งแดงจัด และมีเส้นเลือดขึ้นปูดที่ขมับทั้งสองข้าง