บทที่ 122

“สบายดีนะดีน”

ทนายเดชา ทนายประจำตระกูลที่ตามมาทีหลังทักทายชายหนุ่มรุ่นลูก ก่อนจะหันไปทักทายหญิงสาวที่นั่งข้าง ๆ ด้วยรอยยิ้ม

“สวัสดีครับคุณไอริน”

“สวัสดีค่ะทนายเดชา”

“คุณลุงมาพอดี ผมว่าเรารีบจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยดีกว่า ผมอยากเป็นสามีที่ถูกต้องตามกฎหมายของไอรินแล้ว” ประโยคสุดท้ายพลชหันไปพูดกับคนรักเสียงหวาน ดวงตาที่เคยเย็นชาเป็นประกายระยิบระยับเมื่อไปที่มองไอริน พวกเขาส่งยิ้มให้กัน มือทั้งสองสอดประสานกันแนบแน่น

ต่อให้มองมาจากอิตาลีก็ดูออกว่าสองคนนี้รักกันมากแค่ไหน

“อืม เรามาเริ่มกันเลยดีกว่าครับท่านผอ.”

“ได้ครับ”

ขั้นตอนต่าง ๆ ดำเนินไปอย่างรวดเร็ว เร็วจนไอรินคิดว่ามันคือความฝัน เมื่อคืนเธอเพิ่งถูกขอแต่งงานไปเอง แต่เช้านี้เธอกำลังจะได้มีสามีเป็นตัวเป็นตนแล้ว

ครูไอยรา คุณแด๊ดและคุณมัมรับรู้เรื่องน่ายินดีจากพลช และดีใจมากที่ทั้งสองตกลงจะใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน แต่เพราะพลชใจร้อนอยากจดทะเบียนสมรสก่อน พวกเขาถึงมาอยู่ที่นี่ในตอนนี้ ส่วนเรื่องงานแต่งงานค่อยว่ากันหลังกลับจากอิตาลี

วันนี้พลชต้องการเปลี่ยนไอรินให้เป็น ไอริน แม็กซ์เวล ให้เรียบร้อยก่อน

“ถ้าไม่มีอะไรจะเปลี่ยนแปลงแล้ว รบกวนทั้งคู่เซ็นลงตรงนี้นะครับ”

นาทีที่ทำให้หัวใจเต้นแรงมาถึง ไอรินรับเอกสารสำคัญจากท่านผอ.พร้อมกับปากกาหนึ่งด้าม ดวงตาโตเฉี่ยวกวาดมองไปตามตัวอักษรทีละตัว จนกระทั่งมาถึงส่วนที่เป็นชื่อของตัวเอง

“ริน”

พลชเอ่ยเรียกคนรักที่นิ่งไป ไอรินเงยหน้าขึ้นมอง ในดวงตาคู่นั้นมีหยาดน้ำคลออยู่น้อย ๆ

“ถึงวันนี้เราจะยังไม่ได้เข้าพิธีกัน แต่ผมก็ขอสาบานว่าจะจงรักภักดีกับคุณคนเดียว มีคุณเป็นภรรยาคนเดียวตลอดชีวิต จะเป็นสามีที่ดี เป็นพ่อที่ดี จะอยู่กับคุณไปจนกว่าจะหมดลมหายใจ”

“ดีนคะ”

“ผมรักคุณนะที่รัก ขอบคุณสำหรับโอกาสที่มอบให้ ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง”

“..ค่ะ รินก็รักคุณ”

นิ้วเรียวเช็ดหยาดน้ำตาออกจากใบหน้าหล่อเหลา ไอรินยิ้มขำเพราะคิดว่าตัวเองต้องร้องไห้แน่ ๆ แต่กลับกลายเป็นสามีคนเก่งที่ร้องไห้ออกมาก่อนซะได้

มองไปด้านหลัง ไอรินเห็นว่าไมค์กับวิลล์ยกมือขึ้นเช็ดที่หางตาเบา ๆ ทั้งสองคนกำลังรู้สึกตื้นตันและมีความสุขจนน้ำตาซึม เจ้านายที่เป็นเหมือนน้องชายและทำงานร่วมกันมาสิบปี ตอนนี้กำลังจะมีครอบครัวที่เต็มไปด้วยความสุข

ทนายเดชาส่งยิ้มให้คนทั้งคู่ วันนี้เขามาเป็นตัวแทนฟิลิปโปและพิมพ์ดาวเพราะทั้งคู่กลับมาไม่ทัน เขาเป็นเพื่อนสนิทกับฟิลิปโปตั้งแต่อีกฝ่ายย้ายมาตั้งรกรากที่ไทย และเป็นทนายประจำตระกูลนี้มาตลอด แน่นอนว่าเขาเห็นพลชมาตั้งแต่เกิด รักเหมือนลูกหลานคนหนึ่ง เขาดีใจมากที่เด็กชายในวันวานกำลังจะมีครอบครัวเป็นของตัวเอง

ไอรินส่งยิ้มให้คนรัก เธอหันไปมองกระดาษตรงหน้าพร้อมสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ก่อนจะตวัดลายเซ็นลงไปโดยไม่มีความลังเลใด ๆ

กระดาษถูกสลับเปลี่ยน ทั้งคู่ลงลายเซ็นอีกครั้ง ก่อนจะยื่นมันให้ท่านผอ. พลชกับไอรินจับมือกันแน่นระหว่างรอฟังถ้อยคำสำคัญ

“ยินดีด้วยครับ พวกคุณเป็นสามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายเรียบร้อยแล้วครับ”

“ยินดีต้อนรับเข้าสู่ตระกูลแม็กซ์เวล”

พลชบรรจงจูบภรรยาเบา ๆ ท่ามกลางสายตาของพยานรักทั้งสี่คน

“ไอริน แม็กซ์เวล ที่รักของผม”