บทที่ 130

งานแต่งของ พลช ดีน แม็กซ์เวล แน่นอนว่าย่อมต้องไม่ธรรมดา ลำพังแค่กลุ่มนักธุรกิจ นักข่าว หรือคนที่มีผลประโยชน์ต่อกันก็แทบล้นสถานที่จัดงานแล้ว จะไม่เชิญใครก็ไม่ได้ การทำธุรกิจยังไงก็อาศัยคอนเนคชั่นเป็นหลัก ถึงตอนนี้พลชจะมีอำนาจมากมายล้นฟ้า แต่ไม่มีใครรู้อนาคตว่าจะเกิดอะไรขึ้น ดังนั้นการคีพคอนเนคชั่นไว้จึงสำคัญ

ไอรินที่เป็นเลขาเข้าใจตรงนี้ดี เธอไม่บ่นสักคำที่ต้องเชิญแขกเป็นพัน ๆ คน เพราะตกลงกับสามีไว้แล้วว่าพิธีสาบานตนกับสวมแหวนในโบสถ์ จะมีแค่คนสนิทเท่านั้น

ส่วนงานเลี้ยงจะจัดใหญ่แค่ไหน จะมีแขกกี่พันคนไอรินไม่สน เพราะเธอได้รับสิทธิพิเศษของคนที่กำลังตั้งครรภ์ ไม่ต้องออกไปเดินรับแขกให้เมื่อย แค่อยู่ร่วมงานไม่เกินชั่วโมงก็กลับห้องพักได้ ที่เหลือคนเป็นสามีจะจัดการเอง

“ริน”

ไอรินหันไปมองตามเสียงเรียก คุณครูไอยราที่วันนี้อยู่ในชุดแสนสวย เดินเข้ามาหาลูกสาวด้วยรอยยิ้มเต็มหน้า

“แม่”

“เวียนหัวหรือเปล่า หนุ่มน้อยของยายดื้อไหมวันนี้”

“ไม่เลย วันนี้รินไม่รู้สึกอะไรเลย”

หนุ่มน้อยของตระกูลแม็กซ์เวลตอนนี้มีอายุได้สามเดือนครึ่งแล้ว หลังกลับจากอิตาลีพลชก็รีบพาไอรินไปฝากครรภ์กับเพื่อนสนิทอย่างหมอวายุ พวกเขาตัดสินใจเจาะเลือดเพื่อดูเพศลูกทันที เจ้าตัวน้อยในครรภ์เป็นเด็กผู้ชาย เมื่ออาทิตย์ก่อนลองอัลตร้าซาวด์ดูเพศครั้งแรก หนุ่มน้อยก็แหกขาอ้าซ่าให้พ่อกับแม่ดูว่าตัวเองเป็นผู้ชายจริง ๆ

แสบตั้งแต่ยังไม่เกิด

“ดีแล้ว หลานยายรู้ความตั้งแต่ยังไม่เกิด น่ารักจริง ๆ” ส่วนครูไอยราก็หลงหลานตั้งแต่หลานยังตัวเท่าเม็ดถั่วแดง

งานแต่งในวันนี้ถูกเลื่อนเข้ามาเร็วขึ้น จากที่พลชตั้งใจว่าจะจัดงานแต่งอย่างจริงจังปีหน้าหลังกลับจากเที่ยวพักผ่อนที่อิตาลี แต่เพราะหนุ่มน้อยมาไวเกินไป คนเป็นพ่อจึงเร่งงานเข้ามาเพราะไม่อยากให้ภรรยาต้องลำบากถ้าท้องโตกว่านี้

ที่จริงไอรินไม่ได้สนใจเรื่องงานแต่งเท่าไหร่ ไม่ต้องจัดงานก็ได้ หรือเอาไว้จัดหลังลูกเกิดก็ไม่เป็นไร แต่คนเป็นพ่อไม่คิดแบบนั้น พลชมั่นใจว่าเมื่อไหร่ที่ โรม เกิดมา ทั้งคู่จะยุ่งจนไม่มีเวลาให้คิดเรื่องงานแต่งอีก

คนที่อยากแต่งงานกว่าใครออดอ้อนจนภรรยายินยอมให้จัดงานขึ้นในวันนี้

“ริน” ประตูห้องสวีทเปิดออกอีกครั้ง และครั้งนี้เป็นคนที่ไอรินกำลังนินทาถึงอยู่ในใจ “คุณแม่ อยู่ที่นี่ด้วยเหรอครับ”

“อืม แม่แวะมาดูรินกับหลาน กลัวว่าหลานจะแกล้งแม่เขาอีก”