ตอนที่ 160
บทที่ 160
September 18, 2026
“งั้นฉันจะลางานนะคะ”
“ครับ”
“แม่มีกิ๊ฟวอชเชอร์รีสอร์ชที่เพชรบูรณ์ ช่วงนี้ไม่หนาวมากแต่เช้า ๆ จะมีทะเลหมอก ไปที่นั่นกันไหม ประหยัดค่าที่พักด้วย แม่เคยไปแล้วบรรยากาศดีสุด ๆ”
“อะ แฮ่ม”
คุณหมอพีระกระแอมไอ อิงอรหันไปตีสามีเบา ๆ
“ทำไมคะ อะไรมันติดคอนักเหรอ”
“เปล๊า”
“ค่ะ” เธอกระแทกเสียงเล็กน้อย ก่อนจะหันมาพูดจาอ่อนหวานกับลูกชายและลูกสะใภ้ต่อ “สนใจไหมคะ แม่ให้ฟรี ๆ เลย”
“น่าสนใจนะคะ เพราะลิษาไม่ค่อยรู้จักที่เที่ยวต่างจังหวัดเท่าไหร่ คุณหมอว่ายังไงคะ”
“ผมยังไงก็ได้ครับ”
“งั้นตกลงตามนี้นะคะ”
“ดีเลยค่ะ”
อิงอรกลายเป็นคนที่มีความสุขที่สุดในทริปฮันนีมูนของลูกชายและลูกสะใภ้ พีระได้แต่ส่ายหน้าให้ภรรยา ไม่บังคับก็จริง แต่ชี้โพรงให้กระรอกเสียขนาดนั้น
แต่เอาเถอะ ถ้าได้อลิษามาเป็นลูกสะใภ้จริง ๆ ก็นับว่าเป็นเรื่องที่ดี งานนี้เขาจะทำเป็นเอาหูไปนาเอาตาไปไร่ก็แล้วกัน
.
.
สองหนุ่มสาวเดินขึ้นชั้นบนพร้อมกัน หลังจากทานมื้อเย็น และนั่งพูดคุยจิปาถะกับคุณหมอพีระและคุณหมออิงอรถึงช่วงค่ำ สองสามีภรรยาอาวุโสก็จูงมือกันเข้าห้องไปพักผ่อน ส่วนอินทัชและอลิษานั่งเล่นสักพักจึงขึ้นชั้นสองเพื่อพักผ่อนบ้าง
“คุณหมอคะ”
อินทัชชะงักมือที่จับประตูห้องนอนที่อยู่ติดกับประตูห้องของอลิษา เขาเงยหน้าขึ้นมองภรรยาในนาม อลิษาอมยิ้มจนแก้มป่อง ดวงตาคู่สวยดูล่อกแล่กน่าสงสัย
“ครับ มีอะไรหรือเปล่า”
“คือว่า..” อลิษาบิดตัวน้อย ๆ ก่อนจะเขย่งปลายเท้าขึ้นกระซิบข้างหูสามี “ประจำเดือนหมดแล้วนะคะ”
“ครับ!?”
อินทัชถามย้ำพร้อมใบหน้าที่แดงก่ำลามไปจนถึงใบหู ดวงตาเบิกกว้างน้อย ๆ ต่างจากอลิษาที่หัวเราะคิกอย่างชอบอกชอบใจที่ทำให้คุณหมอหลุดมาดได้
“คุณหมอสนใจจะทำลูกเลยไหมคะ ลิษาพร้อมมาก”
“คุณ..”
อินทัชอ้าปากพะงาบ ๆ อลิษาพูดด้วยท่าทางเขินอายแต่ดูเกินจริงไปมาก ต่างจากอินทัชที่อายจนพูดอะไรไม่ออกจริง ๆ
“ว่ายังไงคะ อ๊ะ!”
คนเก่งอุทานเสียงหลง ดวงตาช้อนขึ้นมองอินทัชที่จู่ ๆ ก็ดันเธอเข้าหาประตูห้องนอน เรือนกายสูงใหญ่เวลานี้บังคนตัวเล็กกว่าจนมิด กลิ่นน้ำหอมผู้ชายลอยเข้าจมูกโด่งรั้น
“ทำอะไรคะ”
“ผม..”
อินทัชที่ยังหน้าแดงพูดจาตะกุกตะกัก ต่างจากท่าทางที่เป็นอยู่เหมือนคนละคน
“คะ?”
“ผมแค่อยากบอกว่า..”
“ว่า..”
“คุณเพิ่งหมดประจำเดือน ถ้าทำตอนนี้มันจะไม่ได้ผล”
“ไม่เป็นไรเลยค่ะ แค่ซ้อมก็ได้ ถึงเวลาจริงคุณจะได้ไม่พลาดเป้าไงคะ”
คำพูดไม่เข้าหูทำให้คุณหมอรู้สึกไม่พอใจขึ้นมานิด ๆ
“คุณพูดเหมือนผมอ่อนหัด”
“ก็คุณหมอไม่เคย”