บทที่ 167

ร่างเพรียวบางถูกดันลงบนเตียงนุ่มพร้อมกับคนตัวโตกว่าที่คร่อมทับลงมา ดวงตาโตเฉี่ยวเป็นประกายระยิบระยับจับจ้องมองสามี มือทั้งสองข้างเล่นซนกับกระดุมเสื้อ ไม่นาน.. เสื้อเชิ้ตสีสุภาพก็ถูกแหวกออก อวดโชว์เรือนร่างสมบูรณ์แบบที่ซ่อนอยู่ภายใน

“คุณหมอ”

อลิษาครางเรียกสามี มือเรียวลูบไล้ตั้งแต่อกแน่นลงไปที่กล้ามหน้าท้องที่เธอหลงใหลยิ่งกว่าอะไร

“คุณหมอเอาเวลาไหนไปออกกำลังกายคะ”

“ทุกเวลาที่ว่างครับ”

“หุ่นสามีลิษาน่ากินมาก รู้ตัวไหมคะ”

อินทัชยกยิ้มบาง ๆ เขาไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธ แต่ในใจพองฟูด้วยความภาคภูมิใจ เมื่อสิ่งที่เพียรทำอย่างสม่ำเสมอมีคนออกปากชม

โดยเฉพาะคนที่ชมคือภรรยาแสนสวยอย่างอลิษา

ชุดเดรสสบาย ๆ สำหรับใส่เวลาอยู่ที่บ้านของอลิษาถูกปลดลงไปกองข้างเตียง ตามด้วยบราเซียลูกไม้ จนในท้ายที่สุดเรือนกายเรียบเนียนก็เหลือเพียงชั้นในตัวจิ๋วติดกาย

“คุณหมอ ลิษาเขิน”

ผู้บริหารคนสวยพูดแบบนั้น แต่แทนที่สองมือจะยกขึ้นปิดอกตูม แต่เธอกลับใช้มันไปป้วนเปี้ยนกับเป้ากางเกงสามีแทน

“คุณเขินจริง ๆ ใช่ไหมครับ”

“เขินจริงสิคะ แต่ลิษาอยากสัมผัสคุณหมอมากกว่า”

พูดพลางใช้ปลายนิ้วเขี่ยจนกระดุมหลุดจากรังดุม นิ้วเรียวเลื่อนซิปสีเงินลงช้า ๆ ผ้าราคาแพงแยกออกจากกันทันทีเมื่อไม่มีอะไรมายึดเหนี่ยว อลิษาช้อนตามองอินทัชด้วยสายตาซุกซน มือน้อย ๆ สอดเข้าไปสำรวจภายในอย่างอุกอาจ

“ลิษา อืม”

“คุณหมอ เมื่อคืนลิษาไม่ทันตั้งตัวก็เลยไม่กล้า แต่วันนี้ลิษาจะเอ็นดูคุณหมอเองนะคะ”

พูดจบร่างอรชรก็ออกแรงพลิกตัวสามีลงไปนอนบนฟูกนุ่มแทน ไม่รอให้คุณหมอตั้งสติได้ อลิษารีบขึ้นคร่อมทับกายแกร่งอย่างรวดเร็ว

อินทัชตกใจและขยับตัวจะลุกขึ้น แต่พอเห็นว่าใบหน้าสวย ๆ ห่างจากกึ่งกลางร่างกายไม่ถึงคืบคุณหมอก็ลมหายใจกระตุก ร่างกายแข็งค้างทำอะไรไม่ถูก

“นอนนิ่ง ๆ เลยค่ะ” อลิษาดุ “วันนี้ลิษาจะเป็นคนโชว์ฝีมือเอง”

คุณหมอหนุ่มยอมนอนนิ่งตามคำสั่งของภรรยา เขามองขึ้นไปบนเพดานห้องด้วยหัวใจที่เต้นรัว เคยดูในหนังที่ศึกษามาแต่ไม่คิดว่าอลิษาจะทำให้แบบนี้

กางเกงสแลคเนื้อดีถูกดึงรั้งออกจากขายาว อลิษามองชั้นในสีขาวที่อัดแน่นไปด้วยความเป็นชายไซซ์จัมโบ้ เธอกลืนน้ำลายเหนียว ๆ ลงคอ จะทำได้หรือเปล่านะ

ไม่ลองก็ไม่รู้.. อลิษาเป่าปากให้กำลังใจตัวเอง เธอใช้สองมือรั้งผ้าสีขาวออกช้า ๆ อินทัชตื่นตัวอยู่แล้ว พอไร้ชั้นในห่อหุ้มท่อนเนื้อแข็งขืนก็ดีดตัวขึ้นเพื่ออวดโชว์ความแข็งแกร่ง ส่วนปลายเกือบสัมผัสกับริมฝีปากอิ่ม เฉียดไปแค่นิดเดียว

ใหญ่จัง

อลิษามองสำรวจสิ่งที่ตัวเองไม่มีด้วยความสงสัยใคร่รู้ อินทัชน้อยที่ไม่น้อยมีขนาดอวบใหญ่ สะอาดสะอ้าน สีอ่อนอมชมพูเพราะคุณหมอผิวขาวจัด ส่วนปลายแดงก่ำและเปียกชื้นน้อย ๆ

น่ารัก~