บทที่ 166

“แค่ก ๆ”

อินทัชสำลักเป็นรอบที่สอง ใบหน้าหล่อ ๆ แดงก่ำลามไปถึงลำคอและใบหู ดวงตาคมหลุกหลิกไปมาเพราะมีความผิดติดตัว

“แปลว่าคุณหมอดื่มไม่ได้ใช่ไหมคะคุณแม่” ส่วนอลิษามีท่าทีสนใจ เธอเหลือบมองอินทัชที่นั่งไม่ติดเก้าอี้ เหมือนเด็กถูกจับได้ว่าโกหกพ่อแม่ โดยที่ไม่รู้เลยว่าพ่อแม่จับโป๊ะได้ตั้งนานแล้ว

น่ารักเชียว

“ใช่ค่ะ เมื่อปีที่แล้วอินเพิ่งเทสภูมิแพ้ไป ยังไม่หายแพ้เหล้านี่นา” อิงอรพูดต่อ “แล้วเมื่อคืนอินดื่มเหรอคะ มีผื่นขึ้นหรือเปล่า”

“มะ ไม่มีครับ”

“ดีแล้ว อินน่ะแพ้แอลกอฮอล์รุนแรง แม่กลัวจะแย่เอา”

“คุณหมอแพ้แอลกอฮอล์รุนแรงเลยสินะคะ ลิษาจะจำไว้ แล้วจะไม่พาคุณหมอไปที่แบบนั้นอีกค่ะ”

“แม่ไม่ได้ว่าหนูนะลูก แม่แค่บอกไว้ กันไว้ดีกว่าแก้นะคะ”

“ลิษาเข้าใจค่ะ”

อลิษาสัมผัสได้ว่าคุณหมออิงอรไม่ได้ต้องการจะต่อว่าเธอจริง ๆ เธอแค่ห่วงลูกชายตามประสาคนเป็นแม่ แต่อินทัชนั้น..

ถึงจะรู้อยู่แล้วว่าคุณหมอโกหกเรื่องดื่ม ตั้งใจจะมองข้ามอยู่แล้วเชียว แต่พอคุณแม่บอกความลับที่สำคัญแบบนี้คงปล่อยไว้ไม่ได้

.

.

“เมื่อคืนคุณหมอไม่ได้เมา”

อลิษาเดินตามคนตัวสูงเข้าไปในห้องนอนที่เป็นสนามรักเมื่อคืน พอประตูปิดลงเธอก็เริ่มเค้นหาความจริงทันที

“ครับ ผมดื่มไม่ได้”

“แล้วโกหกทำไมคะ”

“ผม..” อินทัชถอนหายใจ “ผมแค่ไม่กล้าพอ อีกอย่าง ถ้าเมื่อคืนคุณไม่ประทับใจผมก็อ้างว่าเพราะเมาได้ เผื่อคุณ...จะยอมให้โอกาสผมได้แก้ตัวใหม่”

“โธ่คุณหมอ ทำไมน่ารักแบบนี้คะ”

อลิษาเอ็นดูคุณหมอเหลือเกิน อินทัชเป็นคนคิดเยอะทุกเรื่อง คิดแล้วคิดอีกจนบางทีเธอก็รู้สึกว่ามันไม่ทันใจเอาเสียเลย แต่พอมองในมุมของคนที่เคยอยู่แต่กับหนังสือเรียน ไม่เคยมีความรัก ไม่เคยสนใจอย่างอื่นนอกจากเรื่องเรียนก็พอจะเข้าใจได้

คุณหมอเป็นชายหนุ่มอายุสามสิบห้าที่เหมือนเด็ก บางทีเด็กสมัยนี้ยังจะรู้มากกว่าเขาด้วยซ้ำ เรื่องเรียนเรื่องแพทย์คุณหมอเก่งกาจไม่แพ้ใคร แต่เรื่องทั่วไปเหมือนต้องค่อยเป็นค่อยไป ค่อย ๆ เรียนรู้ไปทีละนิด

ไม่เป็นไร แบบนี้ก็น่ารักดี

อลิษาเดินไปนั่งบนตักสามีในลักษณะที่หันหน้าเข้าหากัน ท่าทางล่อแหลมจนอินทัชเผลอผงะถอยหลัง ดวงหน้าหล่อเหลาแดงระเรื่อขึ้นน้อย ๆ

น่าเอ็นดู

“ลิษาอยากบอกว่าเมื่อคืนคุณหมอวิเศษมากเลยนะคะ”

“ครับ?”

“คุณหมอเก่งมากค่ะ คุณทำให้ลิษาประทับใจมาก ลิษามีความสุขมากจริง ๆ คุณหมอก็เห็น”

ไม่รู้กี่ครั้งที่เขาทำให้เธอเสร็จสม อลิษาไม่ได้ยอเกินจริง คุณหมอเก่งมาก มากจนถ้าไม่ติดว่าเป็นครั้งแรกของเราทั้งคู่ เมื่อคืนเธอคงไม่ยอมให้เขาปล่อยลูก ๆ เข้ามาในท้องแค่สองรอบ

“ไม่โกรธเหรอครับที่ผมโกหกคุณ”