บทที่ 196

เรื่องบางเรื่อง บางครั้งก็ไม่จำเป็นต้องป่าวประกาศออกไป ถ้าการกระทำมันชัดเจนในตัวของมันอยู่แล้ว

“คุณหมอ ลิษาใส่กางเกงตัวนี้ไม่ได้แล้วค่ะ”

อลิษาฟ้องสามีที่นั่งรดน้ำต้นไม้ทีละต้นระหว่างรอภรรยาแต่งตัว เธอยื่นกางเกงยีนส์ตัวเก่งที่ตอนนี้ไม่สามารถใส่ได้อีกต่อไปให้เขาดู ก่อนตั้งครรภ์อลิษาเอวเพียงยี่สิบสามนิ้วเท่านั้น แต่ตอนนี้มันขยายเป็นยี่สิบห้านิ้วแล้ว ไม่รู้ว่าเป็นเพราะลูกหมูตัวใหญ่ หรือเธอกินเยอะไปจนอ้วนเอง

“ใส่ไม่ได้ก็เก็บไว้ก่อนสิครับ ไว้ลูกคลอดค่อยใส่ก็ได้”

“จริงด้วย” อลิษาเก็บกางเกงตัวโปรดเข้าตู้เสื้อผ้าตู้เดียวกับสามี “คอยดูนะคะ ลิษาจะไม่ยอมให้ลูกหมูทำหุ่นลิษาพังแน่ ๆ คลอดเมื่อไหร่เอวลิษาจะต้องกลับมายี่สิบสามนิ้วให้ได้”

“คุณทำได้อยู่แล้วครับ”

อินทัชให้กำลังใจภรรยา ก่อนจะหันกลับไปรดน้ำต้นไม้ต่อ ปล่อยให้คุณแม่ลูกสองเดินวนในห้องแต่งตัวเพื่อเก็บเสื้อผ้าบางส่วนเข้าตู้เดียวกันกับเขา

ถึงพวกเขาจะไม่ได้บอกใครอย่างเป็นทางการ แต่ทุกคนในบ้านต่างก็รู้ดีว่าอินทัชกับอลิษากำลังใช้ชีวิตคู่ด้วยกันจริง ๆ ห้องนอนเก่าของฝ่ายภรรยาถูกทิ้งร้าง ส่วนห้องนอนของฝ่ายสามีก็ถูกเติมเต็มด้วยข้าวของของผู้หญิงทีละนิด

คุณหมอลุกขึ้นยืนหลังจากให้น้ำต้นบอนไซสุดที่รักเสร็จสิ้น อินทัชอยู่ในชุดที่เตรียมพร้อมไปทำงาน เขาเดินเข้าไปในห้องแต่งตัวที่มีภรรยาเดินวนไปมาจนเวียนหัว

“ลิษา ยังเลือกชุดไม่ได้อีกเหรอครับ”

อลิษาหันมาเบะปากใส่คุณหมอ ก่อนร่างที่เริ่มมีน้ำมีนวลหลังจากซูบผอมเพราะแพ้ท้องอย่างหนักจะเดินเข้ามาใกล้อินทัช คนท้องน้วยตัวเข้าเบียดสามี พอตั้งครรภ์แล้วขี้อ้อน อยู่ใกล้สามีทีไรร่างกายเหมือนกลายเป็นของเหลว เอาแต่จะน้วยใส่เขาตลอดเวลา

“คุณหมอ ลิษาใส่ชุดที่มีแทบไม่ได้แล้วค่ะ ตอนนี้พุงลิษาล้ำหน้าไปไกลแล้ว”

พูดจบคุณแม่ลูกสองก็เปิดเสื้อยืดตัวหลวมให้อินทัชดู หน้าท้องที่เคยแบนราบนูนขึ้นเหมือนลูกฟุตบอล อลิษาวางมือบนท้องกลมแล้วบ่นเบา ๆ

“ไหนใครต่อใครเขาบอกกันว่าท้องแรกจะไม่ใหญ่มากไม่ใช่เหรอคะ นี่แค่สามเดือนเองนะ ไม่รู้ว่าลูกหมูตัวใหญ่หรือลิษาอ้วนขึ้น แต่ก็เพราะลูกหมูนั่นแหละที่หิวตลอดเวลา ลิษาเลยเอาแต่กินแล้วก็นอน”

อินทัชยิ้ม ฝ่ามืออบอุ่นวางทาบบนมือเรียวของภรรยา แล้วโอบประคองท้องนูนไว้อีกที ท้องอลิษาใหญ่มากจริง ๆ สำหรับอายุครรภ์แค่นี้ ต่อให้เป็นครรภ์แฝดก็ยังดูใหญ่กว่าปกติ แต่ไม่ใช่เพราะทานเยอะเกินไปแน่นอน เพราะถึงอินทัชจะตามใจแค่ไหน แต่เขาก็ควบคุมปริมาณอาหารแต่ละมื้อที่ภรรยาทานอย่างเข้มงวด

คงเพราะลูกหมูตัวใหญ่ แต่ไม่รู้ว่าใหญ่ทั้งคู่หรือแค่หนึ่ง วันนี้อัลตร้าซาวด์คงรู้กัน

สามีช่วยเลือกชุดที่ใส่ง่ายและถอดตรวจง่ายให้ภรรยา กว่าจะได้ชุดที่ลงตัวก็ใช้เวลาสักพัก

จากนั้นทั้งคู่ก็จูงมือกัน เดินลงมาทานมือเช้ากับครอบครัวอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา หมออิงอรบ่นว่าอยากไปดูหน้าหลานด้วยแต่ดันติดสอน ส่วนหมอพีระก็มีประชุม ทั้งคู่จึงได้แต่กำชับให้ลูกชายและลูกสะใภ้อัดคลิปตั้งแต่เริ่มเห็นหน้าหลานจนอัลตร้าซาวด์เสร็จมาให้ อิงอรตื่นเต้นมากกว่าใคร จนคู่ชีวิตต้องเตือนว่าหลานอายุแค่สิบสองสัปดาห์เท่านั้น ตัวยังเล็กจิ๋วอยู่เลย

“ง่วงเหรอครับ”

อินทัชกระซิบถาม เขาเห็นว่าอลิษาเอาแต่หาวตั้งแต่ขึ้นมาบนรถ คนท้องพยักหน้ารับหงึกหงักทันที เธอน่ารักอินทัชก็อดใจไม่ไหว ต้องยกมือขึ้นลูบเส้นผมนุ่มเบา ๆ

“งั้นก็นอนเถอะครับ ถึงแล้วผมจะเรียก”

เปลือกตาสีน้ำนมปิดลงทันที เพียงไม่นานคนท้องอ่อน ๆ ก็หลับสนิท คุณหมอเปิดเพลงบรรเลงคลาสสิกคลอเบา ๆ ให้ภรรยาหลับฝันดี ส่วนตัวเขาหันไปจดจ่อกับรถที่ติดยาวและไม่รู้ว่าจะถึงเมื่อไหร่