บทที่ 202

“คุณสามี ลิษาท้องสี่เดือนแล้วนะคะ”

เสียงภรรยาแหบพร่า เซ็กซี่ และยั่วเย้า ใบหน้าสวยสดขยับเข้ามาใกล้ จนริมฝีปากของทั้งคู่เบียดเสียดกัน

“..ครับ”

“ไม่อยากต่อแขนต่อขาให้ลูกหมูเหรอคะ”

มือเรียวขยับลงต่ำ สัมผัสกับอินทัชน้อยที่ตื่นตัวได้รวดเร็วทันใจ คนเป็นสามีหายใจติดขัด ใบหน้าแดงก่ำเพราะความต้องการ

“อย่าครับ..” คุณหมอเอ่ยห้ามเสียงพร่า

“คุณสามี แต่มันแข็งแล้วนะคะ”

“ลิษา.. อื้ม”

“ทำกันนะคะ”

ฟันขาวกัดลงบนกลีบปากบางเบา ๆ อลิษาไม่ยอมจูบ เพราะเธออยากให้คุณหมอที่กำลังอดทนอดกลั้นจูบก่อน

จะอดทนได้นานแค่ไหนกันเชียว

“ลิษาอ่านมาว่าตอนนี้ทำได้แล้ว คุณเป็นหมอน่าจะรู้ดี”

อลิษายิ้มหวาน มือเรียวบีบสิ่งที่อยู่ในมือหนัก ๆ มันตื่นตัวพองคับมือไปหมด แบบนี้ยังจะอดทนอีก

“มาทำกันนะคะ”

“อื้ม ผมกลัวว่าคุณจะเพลีย.. ลิษา”

“ถ้าลิษาเพลียจนเดินไม่ไหว คุณสามีก็แค่อุ้มลิษาไงคะ”

“ลิษา”

“ขา อ๊ะ!”

ความอดทนของคุณหมอหมดลง อลิษาเสียหลักเล็กน้อยเพราะอินทัชล้มตัวลงนอนโดยที่มีเธอนั่งคาอยู่บนตัก ดวงตาคุณหมอมีประกายไฟแห่งความปรารถนา ไม่ได้ทำมานาน อดทนเก่งแค่ไหนก็หนีไม่พ้นความต้องการลึก ๆ อยู่ดี

“รู้ไหมครับ.. ว่าท่าทางที่ปลอดภัยสำหรับคนท้องคือท่าไหน”

อลิษาอมยิ้ม เธอขยับตัวให้เข้าที่ บดเนื้อนุ่มเข้าหาส่วนแข็งขืนของสามี

“รู้สิคะ” คนสวยกัดปากยั่ว “วันนี้ลิษาจะขย่มคุณหมอเอง”

ชุดนอนถูกปลดเปลื้องออกจากเรือนกายอย่างรวดเร็ว อินทัชขยับขึ้นไปนอนดี ๆ เพราะกลัวภรรยาตกเตียง ดวงตาวาววับเป็นประกายเมื่อร่างสวยงามของอลิษาไร้เสื้อผ้าปกปิด หน้าท้องที่นูนเด่นไม่ได้ทำให้เธอดูน่าเกลียด กลับกัน.. อินทัชกลับรู้สึกว่าอลิษาสวยกว่าปกติไม่รู้กี่เท่า

“อ๊ะ..” อลิษาห่อตัวครางเมื่อมือใหญ่กอบกุมหน้าอกอวบคัดตึง หลังจากเดือนที่สามเธอต้องเปลี่ยนบราเซียใหม่ทั้งหมด เพราะหน้าอกขยายจากขนาดเดิมมาถึงสองไซซ์

“เจ็บเหรอครับ”

“มันตึง ๆ ค่ะ”