บทที่ 205

“พี่อิน เสียวจังค่ะ อ๊า”

“พี่ก็เสียว” อินทัชเพิ่มจังหวะเล็กน้อย แต่ยังคงความนุ่มนวลลึกซึ้งไว้ “พี่รู้สึกดีที่ได้อยู่ในตัวลิษา อา”

“ลิษาก็รู้สึกดี อ๊ะ มากค่ะ อื้อ”

ภายในคับแน่นเริ่มบีบรัดอินทัชเป็นจังหวะ เขารู้ทันทีว่าอลิษาใกล้ถึงจุดหมายเต็มทน เอวสอบขยับย้ำกับจุดที่อลิษาชื่นชอบเป็นพิเศษ ริมฝีปากร้อนผ่าวไล่จูบไปตามแนวไขสันหลังให้ภรรยาขนลุกไปทั้งตัว

“พี่อินขา อาา ลิษาจะขาดใจอยู่แล้ว”

“ซี้ดด ลิษาครับ”

“พี่อิน อ๊าา”

จังหวะรักเนินนาบแต่วาบหวิวดำเนินต่อไป ไม่นานคนท้องก็กระตุกเกร็งเป็นครั้งที่สอง อลิษาแสดงออกถึงความสุขด้วยการบีบรัดอินทัชเต็มแรง คุณหมอกัดฟันแน่น เขาอดทนรอจนกระทั่งอลิษาเริ่มคลายตัวลง จึงค่อย ๆ ดึงท่อนรักบวมเป่งออกมา

“อื้ม ซี้ดด”

มือใหญ่รูดรั้งเพียงสองสามครั้ง คราบรักขาวขุ่นที่กักเก็บไว้มานานก็พวยพุ่ง มันรินรดเต็มก้นอวบทั้งสองข้าง มากมายจนไหลเลอะผ้าปูที่นอนเป็นหย่อม ๆ

“พี่อิน ทำไมปล่อยข้างนอกล่ะคะ”

“เดี๋ยวลิษาไม่สบายตัว”

อินทัชดึงกระดาษทิชชู่มาเช็ดคราบรักบนตัวภรรยาจนสะอาด ก่อนจะหันมาจัดการตัวเองทีหลัง

“ง่วงหรือยังครับลิษา”

ไม่มีเสียงตอบรักจากภรรยา อินทัชชะโงกหน้าไปมองก็พบว่าอลิษาหลับปุ๋ยไปแล้ว คุณหมอยกยิ้มเอ็นดู เขาประคองอลิษาลงนอนหงายดี ๆ เลือกจะไม่สวมเสื้อผ้าให้เพราะไม่อยากปลุกเธอขึ้นมา

เขาจะกอดเธอแทนเสื้อผ้าพวกนั้นเอง

“ฝันดีครับลิษา”

อินทัชจูบหน้าผากเนียนเบา ๆ ก่อนจะย้ายลงมาที่หน้าท้องกลม

“ฝันดีครับ ลูกหมูของป๊ะป๊า”

.

.

“ลูกหมูดิ้นแล้วเหรอคะ”

อิงอรถามตาวาว ดูเหมือนว่าทุกคนจะลืมชื่อขุนเขากับพาดาไปแล้ว เพราะทั้งบ้านเอาแต่เรียกเจ้าแฝดว่าลูกหมู ตั้งแต่พ่อแม่ ปู่ย่า และคนงานในบ้าน

นับวันลูก ๆ ก็ยิ่งตัวใหญ่ อลิษาคิดว่าชื่อลูกหมูน่ะเหมาะสมที่สุดแล้ว ส่วนมากฝาแฝดจะมีหนึ่งคนที่ตัวเล็กกว่า แต่นี่ไม่มีใครยอมใครเลย น้ำหนักเท่ากันเป๊ะเหมือนแข่งชิงแชมป์ลูกหมูที่ตัวอ้วนกว่า

“ค่ะ ดิ้นเมื่อคืนตอนที่ลิษากับพี่อินกำลัง..”