ตอนที่ 23
บทที่ 23
September 18, 2026
“นั่นสิ คืนนั้นคุณเสร็จตั้งหลายครั้ง ถ้าไม่ชอบคงไม่เสร็จถี่ ๆ แบบนั้น”
“บอสคะ!”
แก้มที่แดงอยู่แล้วแดงก่ำกว่าเดิม ร้อนผ่าวจนแทบจะระเบิดออกเป็นเสี่ยง ๆ คำพูดของบอสทำให้ไอรินนึกไปถึงคืนนั้น ทั้งภาพและเสียงชัดเจนเหมือนถูกบันทึกไว้ด้วยกล้องราคาแพง
มันน่าอายจะตายไป
“หรือคุณเขินผม”
“มะ ไม่ใช่...ค่ะ”
“คุณหลบตา แปลว่าจริง”
พลชจี้จนอีกฝ่ายไม่รู้จะตอบยังไงดี ไอรินทำได้แค่ก้มหน้างุด ซ่อนแก้มที่แดงก่ำไว้แทบไม่มิด
“บอสคะ รินแค่ยังไม่ชิน”
“คุณไม่ชินตรงไหน ผมจะได้ทำให้ชิน”
“บอสคะ~”
“คุณแค่ทำตัวเหมือนเดิมเลย ไอริน” พลชปรับเสียงให้นุ่มลงเล็กน้อย เหมือนกำลังปลอบเด็กที่ขวัญเสีย “คุณแค่จำไว้ว่ามันคืองาน เหมือนกับงานที่คุณต้องทำทุก ๆ วัน ผมเข้าใจว่าคุณอายและยังไม่ชิน แต่การที่เอาแต่หลบหน้าแบบนี้มันช่วยให้คุณอายน้อยลงหรือเปล่า”
ไอรินส่ายหน้าน้อย ๆ
“เพราะฉะนั้นคุณต้องเผชิญหน้ากับมัน ทำตัวให้ชินซะ ผมชอบไอรินที่อยากรู้อยากเห็นมากกว่าไอรินที่ขี้อายแบบนี้”
“..ค่ะบอส”
“อ้อ แล้วก็..”
“คะ?”
“เว้นระยะห่างจากอินทีเรียคนนั้นหน่อยก็ดี ผมไม่ชอบให้คนของตัวเองโปรยเสน่ห์พร่ำเพรื่อ”
ไอรินเบิกตากว้าง รีบส่ายหน้ารัว ๆ
“รินไม่ได้โปรยเสน่ห์นะคะ รินแค่ทำงาน ไม่ได้คิดเรื่องอื่นเลย”
“ยิ้ม”
“คะ?”
“อย่ายิ้มบ่อย” พลชสบตาคู่นั้นอย่างจริงจัง “คุณอาจจะไม่รู้ตัวนะไอริน แต่รอยยิ้มของคุณนั่นแหละ เสน่ห์”
ไอรินไม่รู้ว่าควรรู้สึกยังไงกับเรื่องนี้ดี ดีใจที่ถูกชมว่ารอยยิ้มมีเสน่ห์ หรือปวดหัวเพราะสิ่งที่บอสห้ามมันทำได้ยาก
จะให้เธอปั้นหน้านิ่งแบบบอสก็คงไม่ไหว แบบนี้ลูกค้าหายหมดพอดี
“รินจะพยายามค่ะ”
“ดี อ้อ คุณแจ้งอินทีเรียให้หน่อย ว่าผมอยากได้ห้องนอนเล็ก ๆ ไว้พักผ่อนเวลาที่งานหนัก ๆ ด้วย”
“แบบนั้นต้องทำกำแพงนะคะ”