บทที่ 24

ภายในห้องนอนกว้างขวาง ข้าวของเครื่องใช้ทุกอย่างถูกจัดวางไว้อย่างเป็นระเบียบ เครื่องปรับอากาศทำงานเสียงเงียบกริบ ดวงไฟสีนวลทำให้ห้องมีบรรยากาศที่อบอุ่น เหมาะสำหรับไว้พักผ่อนหลังจากทำงานมาอย่างหนักทั้งวัน

“แฮ่ก!”

มันควรจะเป็นอย่างนั้น ถ้าไม่ใช่เพราะคนเอาแต่ใจบอกว่าจะมาหากัน

บนเตียงนอนคิงไซซ์ ร่างทั้งสองที่มีขนาดแตกต่างโยกไหวเป็นจังหวะเดียวกัน อุณภูมิยี่สิบองศาไม่มีประโยชน์ เมื่อผิวกายของไอรินและพลชต่างชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ ไฟสีนวลทำให้บรรยากาศเร่าร้อนอย่างไม่น่าเชื่อ รอบเตียงระเกะระกะไปด้วยเสื้อผ้าที่ถูกโยนทิ้งอย่างไม่ใยดี

“ไอริน อ้าขากว้าง ๆ อื้ม”

“บอสขา บอส อื้ออ”

ผ้าห่มผืนนุ่มถูกปัดตกลงไปกองที่พื้นข้างเตียงตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่มีใครสนใจ พลชโยกกายเข้าใส่เลขาสาว ทั้งแรงทั้งหนักแน่น ราวกับไม่รู้จักความเหน็ดเหนื่อย

“อื้อ บอสขา แฮ่ก”

ไอรินหอบหายใจหนักหน่วง ร่างบอบบางบิดเร่าด้วยความซ่านเสียวแทบขาดใจ ดวงตาคู่งามปรือปรอย คลอไปด้วยน้ำตาจากความรู้สึกที่อัดอั้นทรมาน

“รินไม่ไหวแล้ว อึก”

“ห้ามเสร็จ อา ผมยังไม่ให้คุณเสร็จ”

ไอรินเผลอส่งค้อนให้คนออกคำสั่ง พลชจึงลงโทษเลขาสาวด้วยการขยี้จุดอ่อนไหวของเธอแรง ๆ

“อ๊า! บอส”

คนโดนรังแกทำอะไรไม่ได้นอกจากนอนครวญครางอย่างหมดท่า ร่างกายขาวนวลแดงก่ำไปทั้งตัว เธออาบน้ำแล้ว แต่ตอนนี้เนื้อตัวเต็มไปด้วยเหงื่อเหนอะหนะ ทั้งหมดเป็นเพราะพลชคนเดียว

นานแค่ไหนแล้วที่เขาอยู่ในร่างกายเธอแบบนี้

.

.

เมื่อสองชั่วโมงก่อน

ไอรินเปิดประตูต้อนรับเจ้านายหนุ่มตอนสองทุ่มตรง เธออาบน้ำเสร็จพอดี เขาเองก็เช่นกัน เราไม่ได้พูดอะไรกันสักคำ เพราะทันทีที่ประตูปิดลงพลชก็ดันเธอไปที่เตียงนอนอย่างรวดเร็ว ดึงทึ้งชุดนอนบางเบาออก แล้วลงมือรังแกปลุกเร้าร่างกายเธอด้วยความชำนาญ

ไอรินอายและยังไม่พร้อม แต่เขากลับใช้เวลาไม่ถึงนาทีทำให้เธออ่อนระทวยอย่างหมดท่า ปลายนิ้วร้ายกาจปลุกเร้าจนเธอพร้อมพรักสำหรับเขา จากนั้นไอรินก็รู้สึกอัดอัด เขารีบร้อนสอดใส่เข้ามาเหมือนถ้าช้ากว่านี้จะทนไม่ไหว

อย่างน้อย ๆ วันนี้ก็ไม่เจ็บปวดเหมือนครัง้ก่อน ไอรินปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามที่เจ้านายต้องการ แต่ใครจะคิดว่าเขาจะรังแกเธอแบบนี้ พลชใช้ชั้นเชิงที่มีมากมายทำให้เธอเสียวซ่านจนดิ้นเร่า ๆ แต่กลับไม่ยอมให้เธอเสร็จสม ถ้าเมื่อไหร่ที่เธอเริ่มทนไม่ไหว เขาจะหยุดมันทุกรอบ

คนนิสัยไม่ดี