บทที่ 44

ไอรินเลือกไม่ถูกว่าจะร้องห้ามหรือร้องครางดี พลชไม่ฟังเธอเลย เขาสอดใส่ความเป็นชายที่ไร้เครื่องป้องกันเข้ามาในตัวเธอ มันแปลกมาก เพราะเธอไม่เคยแนบชิดกับเขาขนาดนี้มาก่อน

“อ๊า บอส อย่า.. หยุดค่ะ อื้อ”

เขายอมหยุดจริง ๆ แต่หยุดตอนที่ท่อนเอ็นฝังแน่นในตัวเธอจนสุดเรียบร้อยแล้ว ไม่มีถุงยาง ไม่มีเครื่องป้องกันอะไรทั้งนั้น ไอรินมองตาเจ้านาย ไม่เข้าใจว่าบอสทำแบบนี้ทำไม

“บอสเมาเหรอคะ” เพราะถ้าเมา เธอก็็็้้พอจะเข้าใจได้

พลชรักความสะอาดมาก เขาไม่เคยหละหลวมเรื่องเครื่องป้องกันมาก่อน ทั้ง ๆ ที่ไอรินฝังยาคุมมาเป็นเดือนแล้ว แต่ทุกครั้งที่มีเซ็กซ์กัน พลชก็จะใช้ถุงยางป้องกันเหมือนเดิม

“ผมไม่ได้เมา”

“แล้วทำไม..”

“คุณฝังยาคุมแล้วไม่ใช่เหรอ”

“บอสไม่กลัวว่ารินจะมีโรคอะไรเหรอคะ”

“คุณสะอาดที่สุดแล้วไอริน ผมรู้ดี”

ไอรินเม้มปากแน่น “แต่มันก็ยังเสี่ยง.. ท้อง”

“ผมจะหลั่งข้างนอก” พลชเสนอทางเลือก “หรืออยากให้หยุด ถ้าคุณต้องการ ผมจะหยุดเดี๋ยวนี้”

“หยุดอะไรกันคะ! ทำให้รินมีอารมณ์ขนาดนี้แล้วจะมาหยุดอะไร” เธอเอ่ยเสียงเขียว ถ้าไม่ติดว่าเป็นเจ้านายจะตีให้ตายเลยเชียว เข้ามาขนาดนี้แล้วพูดว่าจะหยุดได้ยังไง

“งั้นก็ขยับเถอะไอริน ค้างไว้แบบนี้ผมจะตายเอา”

เขาไม่ได้โกหก ถ้าให้แช่ตัวไว้โดยไม่ได้ทำอะไรแบบนี้เขาอาจจะตายได้จริง ๆ ไม่เคยรู้เลยว่าแค่ไม่ได้ใส่ไอ้ยางบาง ๆ นั่น มันจะทำให้รู้สึกดีได้ขนาดนี้

“ไอริน” พลชจับแขนเรียวมาคล้องคอตัวเอง “ขย่มสิ”

ไอรินเริ่มขย่มตัวช้า ๆ ดวงตาหลับพริ้มลงด้วยความรู้สึกที่ดีกว่าทุกครั้ง อาจเป็นเพราะครั้งนี้เธอกับบอสได้สัมผัสกันจริง ๆ ไม่ได้มีอะไรมาขวางกั้นล่ะมั้ง

มันให้ความรู้สึกเหมือนเราได้เป็นหนึ่งเดียวกันจริง ๆ

“อื้อ อ๊า”

“ไอริน อาา แบบนั้น”

“บอสขา รินรู้สึกดี อ๊ะ เสียว”

“ผมก็รู้สึกดี ไอริน ไม่ต้องรีบ ผมอยากอยู่ในตัวคุณนาน ๆ”

เรื่องเซ็กซ์พลชใจร้อนเสมอ เขาชื่นชอบเซ็กซ์ที่เร่าร้อนและรุนแรงมาตลอด แต่ครั้งนี้กลับเป็นฝ่ายเรียกร้องให้ไอรินทำช้า ๆ ไม่ใช่เพราะพลชเปลี่ยนรสนิยม แต่เขาแค่ต้องการจะซึมซับความรู้สึกดี ๆ แบบนี้เอาไว้นาน ๆ

ในตัวของไอรินทั้งอุ่น นุ่ม คับแน่น แต่เข้ากับเขาได้อย่างพอดี เหมือนร่างกายของเธอเกิดมาเพื่อเขาแค่คนเดียว