บทที่ 57

“คะ?”

“พรุ่งนี้ผมอนุญาตให้คุณลาหนึ่งวัน”

“ทำไมคะ”

“เพราะคืนนี้คุณไม่ได้นอนแน่”

ดวงตาโตเฉี่ยวโค้งเป็นพระจันทร์เสี้ยว ไอรินยิ้มกว้าง ฝ่ามือนุ่มวางทาบหลังต้นคอแกร่งแล้วดึงให้พลชก้มเข้ามาใกล้กับเม็ดทับทิมชูชัน

“บอสให้ลาทั้งที รินอยากใช้เวลาให้คุ้มค่ะ”

พลชหลุบตามองสิ่งล่อตาตรงหน้า หัวนมสีหวานที่แข็งขืนจากความเย็นของไวน์ เปียกชุ่มไปด้วยน้ำเมากลิ่นเย้ายวนชวนให้ลิ้มลอง ชายหนุ่มกลืนน้ำลายลงคอที่แห้งผาก อยากรู้ว่าไวน์ที่อยู่บนตัวของเลขา จะอร่อยกว่าไวน์ที่ถูกบ่มมานานกว่าสามสิบปีที่แด๊ดเปิดเมื่อเย็นหรือเปล่า

“อ๊ะ!”

ไอรินสะดุ้งเฮือก เนื้อตัวสั่นระริกเพราะความวาบหวามซ่านเสียวที่ได้รับ ดวงตาทั้งสองคู่สบกัน ในขณะลิ้นสีสดกำลังแลบเลียเก็บกินไวน์ชั้นดีบนผิวขาวอย่างเชื่องช้า พลชลากลิ้นอย่างอ้อยอิ่ง เหมือนต้องการละเลียดชิมให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้

“อื้อ เสียวจังค่ะ อ๊า”

ไอรินเผลอจิกเล็บกับต้นคอแกร่ง เชิดใบหน้าขึ้นส่งเสียงครางหวาน เธอแอ่นอกขึ้นสูงเพื่อให้เขากินไวน์จากร่างกายนี้ได้ถนัด

“บอสคะ ละ เลียแรง ๆ อื้อ ตรงนั้น อ๊า!” เสียงที่เอ่ยออกมากระเส่าจนแทบฟังไม่รู้เรื่อง “สะ เสียว.. เสียวค่ะ ฮื่ออ”

จะขาดใจอยู่แล้ว

ไอรินปรือดวงตาที่เปียกชุ่มขึ้นมองการกระทำของอีกฝ่าย ลิ้นสาก ๆ กำลังเลียรอบ ๆ ลานนมสีอ่อนเป็นวงกลม พอรู้ว่าไอรินกำลังมอง กลีบปากหยักก็พุ่งเข้างับหัวนมชูชันต่อหน้าต่อตาเธอ

“อื้อ อึก!”

เขาดูดเลียเหมือนทารกที่หิวกระหาย ลิ้นนุ่มห่อรัด ดูดดุนจนแก้มทั้งสองข้างตอบลง ไอรินหลับตาหนีภาพตรงหน้า เธอทนมองต่อไปไม่ไหวแล้ว

หน้าของบอสตอนที่กำลังดูดนมเธอ มันช่าง..

“อ๊า!”

พลชไม่ปล่อยให้อกอวบอีกข้างน้อยใจ เขาราดไวน์ลงไป แล้วรีบตามไปดูดเลียอย่างหิวโหย เสียงดูดดึงคละเคล้าไปกับเสียงครางและเสียงหอบหายใจ ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่นิ้วเรียวสอดแทรกเข้าไปในเส้นผมสั้น แล้วขยุ้มมันเบา ๆ อย่างลืมตัว

“อ๊าา บอสขา ริน อื้อ เสียว มันเสียว”