บทที่ 79

ไอรินลางานครึ่งวัน เธอใช้เวลาแค่ไม่กี่ชั่วโมง เนรมิตรเพนท์เฮ้าที่เรียบหรูให้กลายเป็นที่พักสุดแสนโรแมนติก เธอไม่ได้ทำอะไรมากมาย แค่จุดเทียนหอมกลิ่นอ่อน ๆ ไว้ตามทางแทนดวงไฟ เรื่อยยาวไปจนถึงระเบียงกว้าง โต๊ะทำงานตัวใหญ่ที่เคยถูกใช้ทำเรื่องลามก.. ตอนนี้กลับกลายเป็นโต๊ะทานอาหารชั่วคราว

ไอรินยืนอยู่ตรงนั้น เธอไม่ได้แต่งตัวพิเศษ เดรสสั้นเหนือเข่าสีอ่อนออกจะปกติเกินไปด้วยซ้ำ แต่เพราะอยู่บนตัวไอรินมันถึงได้สวยขนาดนี้ พลชหลุบตามองบนโต๊ะที่มีอาหารหน้าตาน่าทานไม่กี่จาน แต่กลับส่งกลิ่นหอมยั่วยวนจนเขาที่ตอนแรกไม่ได้หิวอะไร เริ่มรู้สึกหิวขึ้นมานิด ๆ

“จะไปอาบน้ำก่อนไหมคะบอส”

“ไม่” เขาปฏิเสธ “คุณทำเองทั้งหมดเลยเหรอ”

“ค่ะ แต่ไม่รู้ว่าจะอร่อยหรือเปล่า บอสลองทานแล้วรีวิวให้รินหน่อยนะคะ”

“ได้สิ”

พลชนั่งลงก่อน ตามด้วยไอริน ดินเนอร์ใต้แสงเทียนพร้อมกับพระอาทิตย์สีส้มที่กำลังจะลาลับขอบฟ้า ทำให้บรรยากาศที่เหมือนจะเรียบง่ายพิเศษขึ้น พลชเริ่มต้นด้วยอาหารเรียกย่อยอย่างขนมปังหน้ากุ้งสับ เขาพยักหน้าอย่างพึงพอใจกับรสชาติที่ถูกปาก

“อร่อย ไม่อมน้ำมันเลย”

จานหลักเป็นสเต็กเนื้อแกะนุ่มฉ่ำ พลชละเลียดชิมอย่างช้า ๆ รสชาติกำลังดี ไม่มีกลิ่นสาบ ไม่คาว หวานนุ่มลงตัว อร่อยจนคิดว่าเป็นฝีมือจากเชฟชื่อดัง ถ้าไอรินเปิดร้านอาหารลูกค้าคงแน่นทั้งวัน และเขาคงกลายเป็นลูกค้าเจ้าประจำ ที่ต้องแวะเวียนไปอุดหนุนทุกวันเพราะติดใจรสมือ

“สเต็กอร่อยมากไอริน”

“ขอบคุณค่ะ”

ของหวานเป็นพายสับปะรด รสชาติหวานอมเปรี้ยวลงตัว พลชที่ไม่ค่อยชอบของหวานเท่าไหร่ยังจัดการจนหมดเกลี้ยง

“อร่อย” เขาเอ่ยชมไม่ขาดปาก “น้ำหนักผมขึ้นมาสามกิโลตั้งแต่คุณทำอาหารให้ผมทาน”

“จริงเหรอคะ รินไม่รู้สึกว่าบอสอ้วนขึ้นเลย”

“จริงสิ แต่เพราะอาหารของคุณเลยนะ ผลเลือดของผมดีกว่าเดิมเยอะเลย”

“เป็นข่าวดีนะคะ” ไอรินยิ้มอย่างยินดี

“อืม แต่กว่าจะครบปีน้ำหนักผมคงขึ้นมาอีกหลายกิโล”

รอยยิ้มของไอรินเจื่อนลงเพราะคำพูดของเจ้านายหนุ่ม เธอฝืนยิ้มอย่างยากลำบากเพื่อไม่ให้เขาสงสัย

“รินไปเอาไวน์ให้บอสดีกว่า”

พูดจบเลขาสาวก็เดินกลับเข้าไปด้านใน ไอรินเปิดตู้เก็บไวน์ออก มองดูขวดไวน์หลายสิบขวดที่เรียงรายเต็มไปหมด พลชชอบดื่มไวน์มากกว่าของมึนเมาอื่น ๆ เขามักจะดื่มอย่างน้อยวันละแก้วเพื่อช่วยให้หลับสบาย

ดวงตาคู่สวยมองเหม่ออย่างไร้จุดหมาย ขวดไวน์ตรงหน้ากลับกลายเป็นแค่ภาพเบลอ ๆ เพราะไอรินเอาแต่คิดวนไปวนมากับคำพูดของพลช

เมื่อกี้.. บอสพูดเหมือนว่าเราจะอยู่ด้วยกันไปอีกนาน ทั้ง ๆ ที่ความจริงแล้ว.. เธอมีเวลาเหลืออีกแค่สามวันเท่านั้น