ตอนที่ 10 พวกเราสามพี่น้อง

"พี่หญิงสีหน้าไม่ค่อยดี เป็นเพราะฉีฉางเฟิงใช่หรือไม่" เว่ยชิงโหรวมักจะใส่ใจเสมอ "อย่าเศร้าไปเลย พี่หญิงเหมาะกับบุรุษที่่ดีกว่านี้ ก่อนหน้านี้น้องหญิงไม่กล้าพูดมาก ทว่าเวลานี้พูดสักหน่อยคงไม่เป็นไร ฉีฉางเฟิงผู้นั้นจิตใจโลเลขาดมาดของชายชาตรี หากพี่หญิงแต่งออกไปจริง ๆ คงถูกรังแกอย่างเลี่ยงไม่ได้"

เว่ยชิงหลานอดประหลาดใจไม่ได้ นึกไม่ถึงว่าน้องหญิงรองของตนจะมีความคิดละเอียดอ่อนเช่นนี้

"น้องหญิงกล่าวถูกต้อง ตอนนี้ข้าไม่รู้สึกเศร้าโศกแล้ว" เว่ยชิงหลานแย้มยิ้มบาง

เว่ยชิงโหรวพยักหน้าแล้วกล่าวด้วยรอยยิ้ม "เวลานี้พี่หญิงกับน้องหญิงเตรียมความพร้อมสำหรับสำนักเทียนจู๋กันให้เต็มที่เถิด การคัดเลือกเข้าสำนักเทียนจู๋ครั้งนี้ ขอให้พี่หญิงใหญ่กับน้องหญิงสามได้รับเลือกอย่างราบรื่น ในอนาคตพี่หญิงใหญ่จะกลายเป็นศิษย์ของโถงหมอเทวดา ข้ากับน้องหญิงสามจะช่วยเหลือพี่หญิงเองเจ้าค่ะ"

โถงหมอเทวดา คำนี้เรียกสติเว่ยชิงหลานกลับมา นี่คือจุดประสงค์ที่นางมาหาเว่ยชิงชิง

สำนักเทียนจู๋แบ่งเป็นสองยอดเขาเรียกโดยรวมว่าซวงเฟิง ได้แก่ ยอดเขาผานิลกับยอดเขาผาสนธยา และห้าโถง ได้แก่ โถงหมอเทวดา โถงร้อยสมุนไพร โถงหมื่นกระบี่ โถงเล่นแร่แปรธาตุ และโถงพิษสง ผู้อาวุโสของห้าโถงใหญ่จะเป็นผู้เลือกศิษย์ที่ผ่านการคัดเลือกเพื่อเข้าสู่ฝ่ายโถงของตนเอง ส่วนสองยอดเขา เป็นสถานที่ซึ่งเป็นจุดสูงสุดของสำนักเทียนจู๋ คนของฝ่ายโถง มีเพียงหนึ่งในหมื่นเท่านั้นที่จะได้รับการคัดเลือกเข้าสู่ฝ่ายยอดเขา

อย่างน้อยเว่ยชิงหลานในชาติที่แล้วก็ไม่เคยพบศิษย์ของฝ่ายยอดเขาเลย คิดถึงตรงนี้ เว่ยชิงหลานก็พลันสะท้าน ไม่ถูกต้อง เสด็จอาเก้า บุรุษผู้นี้แวบขึ้นมาในห้วงความคิดของเว่ยชิงหลาน

บุรุษผู้นี้ เป็นบุคคลที่มีอายุน้อยที่สุดจากแคว้นหนานรุ่ยที่ได้รับเลือกเข้าสู่ฝ่ายยอดเขา

ฝ่ายยอดเขาเป็นดั่งตระกูลขุนนางชั้นสูงสุดในราชสำนัก ไม่ใช่เขตแดนที่เว่ยชิงหลานในชาติก่อนจะเข้าไปพัวพัน

คิดถึงตรงนี้ เว่ยชิงหลานจึงตัดสินใจเลิกนึกถึงเรื่องในอดีต ตอนนี้นางต้องขัดขวางไม่ให้เซียวหย่าเข้าโถงหมอเทวดาอีกครั้ง ทว่านางไม่ต้องการเข้าโถงหมอเทวดาอีกต่อไปแล้ว

เว่ยชิงหลานเงยหน้ามองน้องสาวทั้งสองคน "ชิงชิง ไปร่วมการคัดเลือกเข้าสำนักเทียนจู๋ครั้งนี้ ข้าหวังว่าเจ้าจะเข้าโถงหมอเทวดา และต้องสร้างความประทับใจให้แก่หัวหน้าผู้อาวุโสของโถงหมอเทวดาด้วย"

กล่าวถึงตรงนี้ เว่ยชิงหลานก็ชะงักไปชั่วครู่

"ชิงชิง ข้าอยากให้เจ้ากลายเป็นศิษย์เอกหญิงของโถงหมอเทวดา"

เว่ยชิงโหรวกับเว่ยชิงชิงตกตะลึง อดไม่ได้ที่จะพูดออกมาพร้อมกัน "แล้วพี่หญิงเล่า"

เว่ยชิงหลานยิ้มบาง "ข้าอยากเข้าโถงพิษสง"

โถงพิษสง เว่ยชิงโหรวกับเว่ยชิงชิงนิ่งค้างไป คนของตระกูลเว่ยอยากจะเข้าโถงพิษสงอย่างนั้นหรือ

“พี่หญิงใหญ่ ท่านปู่อนุญาตแล้วหรือ”

เว่ยชิงหลานส่ายหน้า “ข้ายังมิได้หารือกับท่านปู่ นี่เป็นข้อตกลงระหว่างพวกเราสามพี่น้อง”

คำว่าพวกเราสามพี่น้อง เมื่อเว่ยชิงโหรวกับเว่ยชิงชิงได้ฟังก็รู้สึกถึงความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้น

"แต่ว่าพี่หญิงใหญ่ เหตุใดท่านถึงอยากเข้าโถงพิษสงล่ะเจ้าคะ" มิใช่ว่าเว่ยชิงโหรวไม่สนับสนุน เพียงแต่นางไม่เข้าใจ