ตอนที่ 6 ความภักดีและการตัดสินใจ

ตำแหน่งของสำนักเทียนจู๋ยังคงเป็นของนาง เว่ยชิงชิงตกตะลึงจนพูดไม่ออกอีกครั้ง

"ยังไม่รีบขอบคุณพี่หญิงของเจ้าอีกหรือ" ท่านปู่เว่ยที่อยู่ข้าง ๆ ส่ายหัว ลูกสาวคนที่สามของตระกูลนี้ ช่างไม่ฉลาดเท่าเซียวหย่าเลยจริง ๆ

เว่ยชิงชิงได้ยินท่านปู่พูดเช่นนั้นก็รีบโค้งคำนับทันที "ขอบคุณท่านพี่เจ้าค่ะ"

"ไปเถอะ กลับไปเตรียมตัวให้พร้อม" เว่ยชิงหลานเอ่ยด้วยน้ำตาคลอเบา ๆ ในดวงตา เพราะพวกนางทุกคนเคยต้องเสียชีวิตไปเพราะความโง่เขลาของตนเอง

เว่ยชิงหลานสายตาแข็งกร้าวขึ้น ฮ่องเต้น้อยผู้นั้นช่างโหดเหี้ยมเกินไป เขาไม่ไว้ชีวิตใครในตระกูลเว่ยเลยสักคนเดียว

แม้ว่าเซียวหย่าจะน่าชิงชัง แต่ฮ่องเต้น้อยผู้นั้นต่างหากคือผู้อยู่เบื้องหลังที่แท้จริง ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด เขาให้เสด็จอาเก้าเป็นผู้ควบคุมการประหารก็เพื่อไม่ให้เหลือชีวิตใด ๆ ในตระกูลเว่ย

จิตใจช่างโหดร้ายยิ่งนัก

บัดนี้ฮ่องเต้น้อยยังไม่ได้ขึ้นครองราชย์ ทุกสิ่งทุกอย่างยังสามารถเปลี่ยนแปลงได้

เว่ยชิงหลานที่ฟื้นตัวขึ้นเรื่อย ๆ เริ่มฮึกเหิมขึ้นมา ชาตินี้นางจะทำให้ทุกคนที่ติดค้างนางต้องชดใช้ จนแทบจะคายกระดูกออกมาเลยทีเดียว

ในขณะนั้น เว่ยชิงชิงกลับยังไม่ยอมจากไป "พี่หญิง ถึงแม้ว่าข้าจะมาเพราะอยากรู้เรื่องการคัดเลือกของสำนักเทียนจู๋ แต่ก็อยากมาดูอาการพี่ด้วย พี่รองเคลื่อนไหวไม่สะดวก แต่ก็เป็นห่วงพี่มาก เดี๋ยวข้าจะกลับไปบอกพี่รองให้พอใจ พี่รองฝากบอกด้วยว่า การคัดเลือกสำนักเทียนจู๋นั้นสำคัญต่อเกียรติของตระกูลเว่ย แต่สุขภาพของพี่ต่างหากที่สำคัญที่สุด"

คำพูดของเว่ยชิงชิงทำให้เว่ยชิงหลานรู้สึกสะเทือนใจ ชาติที่แล้วนางพลาดสิ่งสำคัญไปมากแค่ไหนกัน

"ได้ ข้ารู้แล้ว" เว่ยชิงหลานยิ้มและลูบเบา ๆ ที่ศีรษะของน้องสาวคนที่สาม

เว่ยชิงชิงยิ้มเล็กน้อย เผยเขี้ยวเล็ก ๆ ที่น่ารักสองข้าง ก่อนจะวิ่งออกไปอย่างมีความสุข

"ยัยหนู เจ้าตัดสินใจแล้วจริง ๆ หรือว่าจะให้ยัยหนูสามไปแทน แล้วไม่ให้เซียวหย่าไป" ท่านปู่เว่ยมองแผ่นหลังของหลานสาวคนที่สามด้วยสายตาที่ครุ่นคิด

"ท่านปู่ การตัดกระดูกมันยังมีเส้นเลือดติดอยู่ น้องสามแม้จะไม่ได้ฉลาดเหมือนเซียวหย่า แต่นางก็คือน้องสาวของข้า"

ท่านปู่เว่ยตกตะลึง สายตาของเขาขมวดคิ้วเล็กน้อย เหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดออกมา

ในขณะนั้น มีเด็กรับใช้เข้ามารายงานที่หน้าลาน

"นายท่าน คนของตระกูลฉีส่งคนมาแล้ว"

ท่านปู่เว่ยทันทีที่ได้ยินก็เตรียมตัวจะไป แต่เว่ยชิงหลานกลับไม่รีบร้อนเลยแม้แต่น้อย

"ท่านปู่ เรื่องของเซียวหย่าข้ายังพูดไม่จบเลยนะ"

ท่านปู่เว่ยตกใจเล็กน้อย เขาคิดว่ายัยหนูคนนี้น่าจะรีบไปดูเมื่อได้ยินว่าคนจากตระกูลฉีมาแล้ว แต่กลับยังมีเวลามาพูดคุยกับเขาเกี่ยวกับเรื่องของเซียวหย่าอีกหรือ

"ยัยหนู เรื่องของเซียวหย่าเราเอาไว้ก่อนก็แล้วกัน ไปดูก่อนว่าพวกตระกูลฉีมาด้วยเหตุใด อาจจะเกี่ยวกับฉีฉางเฟิงก็ได้" ท่านปู่เว่ยพูดอย่างมีเจตนาโดยเฉพาะ