บทที่ 1047

ฌอนรู้สึกผิดอย่างที่สุด

เขาเพียงแค่ต้องการช่วยและแบ่งปันภาระของพ่อ อย่างไรก็ตาม เขาคาดไม่ถึงว่าหัวหน้าแก๊งค์หน้าม้าจะโกหกเขาแบบนี้!

ไม่เพียงจะโกหกเท่านั้น แต่ยังกล้าหักหลังอีกด้วย!

เขาโกรธมากและพูดกับโดนัลด์ว่า “พ่อ! ไอ้หน้าม้านั่น มันเอาเงินผมไป แล้วมันยังกล้าเปิดโปงผมอีกเหรอ? ผมจะไปจัดการมัน!”

โดนัลด์ตอบอย่างเย็นชาว่า “แกนี่โง่จริง ๆ! หน้าม้าธรรมดา ๆ อย่างมันจะไปมีความกล้าหาญที่จะต่อสู้กับตระกูลเว็บบ์ได้ยังไง? จะต้องเป็นคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ กำลังเล่นกับเราอยู่!”

ฌอนรีบถาม “พ่อ พ่อคิดว่าใครทำ? ใครจะกล้าฆ่าน้าและสมาชิกหลักขององค์กรขอทาน และกล้าเผชิญหน้ากับตระกูลเว็บบ์อย่างเปิดเผยแบบนี้เหรอ?”

โดนัลด์กัดฟันและเขาพูด “ฉันกำลังพิจารณาและคิดเกี่ยวกับปัญหานี้เช่นกัน อย่างไรก็ตาม ฉัานึกไม่ออกว่าใครที่มีพลังหรือความสามารถขนาดนั้นได้ เราได้กำจัดตระกูลที่เคยมีความขัดแย้งกับเราไปแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขาก็คงไม่มีความสามารถในการวางแผนเรื่องใหญ่ขนาดนี้…”

ฌอนอดไม่ได้ที่จะถาม “พ่อ พ่อหมายถึงว่า อาจมีตระกูลที่แข็งแกร่งกว่านี้ พุ่งเป้ามาที่เราอยู่ใช่ไหม?”

โดนัลด์ถอนหายใจขณะที่เขาพูด “ตอนนี้ฉันยังคิดไม่ออก แต่ฉันรู้สึกว่าเรื่องนี้อาจเกี่ยวข้องกับชาร์ลีจากโอลรัส ฮิลล์!”

“ชาร์ลีเหรอ?” ฌอนอุทานก่อนจะพูดต่อ “เป็นไปไม่ได้หรอกที่เขาจะมีพลังหรือความสามารถที่ยิ่งใหญ่แบบนี้ ถูกไหม? เขาอาจจะเป็นไอ้บ้าอำนาจที่โอลรัส ฮิลล์ แต่เขาจะมีความสามารถแข็งแกร่งขนาดจับสมาชิกหลักทั้งหมดขององค์กรขอทานแห่งซัดเบอร์รี่ได้อย่างไรกัน? แม้แต่ตระกูลเว็บบ์ก็ยังทำไม่ได้เลย!”

โดนัลด์พยักหน้าก่อนจะพูดว่า “สิ่งที่แกพูดนั้นสมเหตุสมผลมากจริง ๆ อย่างไรก็ตาม เหตุผลที่ฉันคิดเรื่องชาร์ลีขึ้นมา ก็เพราะข่าวที่พ่อเห็นในอินเทอร์เน็ต!”

ฌอนรีบถาม “ข่าวอะไร?”

โดนัลด์ตอบด้วยใบหน้าอันมืดมน “ข่าวไอ้น้าบ้า ๆ ของแกไง! เหล่าเด็ก ๆ ที่เขาวางแผนจะซื้อในครั้งนี้ถูกลักพาตัวไปจากสถาบันเด็กกำพร้าแห่งโอลรัสฮิลล์”

ขณะที่เขาพูดเกี่ยวกับเรื่องนี้ โดนัลด์หยุดเล็กน้อยก่อนจะกัดฟันและพูดต่อ “ฉ้นตรวจสอบและพิจารณาตัวตนของชาร์ลีก่อนหน้านี้แล้ว ฉันพบว่าเขาเติบโตขึ้นมาจากที่นั่น!”