บทที่ 1219

จัสมินยิ้มเหมือนเด็ก ๆ ที่กำลังได้ขนมที่โปรดปราน เมื่อได้ยินว่าชารืลีต้องการจะทำเครื่องรางของขลังให้เธอ

เธอไม่รู้ว่าเครื่องรางของขลังนั้นมีหน้าตาเช่นไรหรือทำงานอย่างไร แต่เธอมีความสุขมากที่รู้ว่า ชาร์ลีอยากจะทำเครื่องรางของขลังให้เธอโดยเฉพาะด้วยมือของเขาเอง แค่เหตุผลนี้ก็เพียงพอจะทำให้เธอลอยขึ้นสวรรค์ชั้นเจ็ดได้แล้ว

ดวงตาของเธอแดงก่ำชุ่มไปด้วยน้ำตา เธอพูดขึ้นด้วยความซาบซึ้งใจว่า "ปรมาจารย์เวดคะ คุณใจดีกับฉันมากเกินไป ฉันไม่รู้จะตอบแทนคุณยังไงดีเลยค่ะ!”

ในขณะที่เธอกำลังพูดอยู่นี้ ก็มีเสียงของเธอดังก้องขึ้นในหัวว่า 'ถ้าเป็นไปได้ ฉันอยากอุทิศชีวิตนี้ให้กับคุณ เพื่อตอบแทนความกรุณาของคุณ ฉันหวังว่าฉันจะสามารถอยู่กับคุณไปจนตลอดชีวิต และอยู่เคียงข้างคุณตลอดไป'

แต่อย่างไรก็ตาม นายหญิงที่มีความภาคภูมิใจแห่งตระกูลใหญ่จะพูดออกมาดัง ๆ อย่างนี้ได้อย่างไรกัน!

ชาร์ลีไม่ค่อยให้ความสนใจตรงนี้ เนื่องจากเขาเป็นคนที่ให้ความสำคัญกับมิตรภาพ ความชอบธรรม และความรู้สึกสำนึกในบุญคุณ

จัสมินไม่ใช่ผู้มีพระคุณของเขา แต่เธอเป็นเพื่อน… เพื่อนที่มีความหนักแน่นและไว้ใจได้

เขามีความบริสุทธิ์ใจเป็นอย่างมากที่มีเพื่อนเช่นนี้อยู่เคียงข้าง

นอกจากนี้ ชาร์ลียังรู้สึกคลุมเครืออยู่เสมอว่า จัสมินดูไม่เหมือนเพื่อนคนอื่น ๆ มีบางอย่างในมิตรภาพของพวกเขาที่มีความพิเศษและไม่เหมือนใคร

ชาร์ลีชื่นชมบุคลิกและรูปแบบพฤติกรรมของจัสมิน

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังรู้สึกว่าพวกเขาทั้งสองคนมีชะตากรรมที่เกือบจะคล้ายคลึงกัน พวกเขาทั้งคู่มาจากครอบครัวที่ร่ำรวย แต่พ่อแม่ของพวกเขาเสียชีวิตตั้งแต่อายุยังน้อย

เส้นทางชีวิตของเธอดีกว่าเขาเล็กน้อย อย่างน้อยเธอก็ยังได้อยู่กับครอบครัวและไม่ได้จบลงที่อื่น