บทที่ 1248

เพื่อนสมัยเรียนมัธยมปลายของแคลร์กำลังจะแต่งงานในวันรุ่งขึ้น

ทั้งคู่ขับรถซูเปอร์คาร์คนละคันออกจากวิลล่าตั้งแต่เช้าตรู่ เพื่อไปยังวิลแลนด์ พาร์คซึ่งเป็นย่านชานเมืองในโอลรัส ฮิลล์

วิลแลนด์ พาร์คอยู่ห่างจากใจกลางเมืองประมาณหกสิบกิโลเมตร ถึงแม้ว่าจะอยู่ไกลออกไปเล็กน้อย แต่โชคดีที่มีทางหลวงเชื่อมจากใจกลางเมืองตรงไปยังวิลแลนด์ พาร์ค

เพื่อนสมัยเรียนมัธยมปลายของแคลร์อาศัยอยู่ที่ชานเมืองวิลแลนด์ พาร์ค เมื่อทั้งคู่ขับรถตามทิศทางที่ระบบนำทางจีพีเอสบอก เพื่อไปยังชุมชนที่เพื่อนของแคลร์อาศัยอยู่นั้น ก็พบว่าชุมชนนั้นได้กลายเป็นชุมชนเก่าแก่ที่มีอายุอย่างน้อย ๆ ไม่ต่ำกว่ายี่สิบถึงสามสิบปี

บ้านทุกหลังในชุมชนนี้สูงไม่เกินหกชั้น และบ้านทุกหลังสร้างติดกันอย่างหนาแน่นมาก ผนังด้านนอกของตัวบ้านทาด้วยสีเขียวซึ่งตอนนี้ดูกระดำกระด่างไปหมดแล้ว เผยให้เห็นสีของผนังซีเมนต์โผล่ขึ้นมา

ทางเข้าชุมชนก็แคบมากเช่นกัน นอกจากนี้ยังมีการวางลูกระนาดชะลอความเร็วของรถไว้บนถนนสองสามจุดด้วย แถมมองแค่แวบเดียวก็รู้เลยว่าสภาพถนนไม่ค่อยดีนัก มีถังขยะตั้งอยู่เกลื่อนถนน หรือบางทีก็มีรถสามล้อ รถจักรยาน รถจักรยานยนต์ หรือรถยนต์ที่อยู่ในสภาพทรุดโทรม จอดเรียงรายอยู่ตามข้างถนน จึงทำให้ถนนเข้าสู่ชุมชนมีความแคบมาก

ชาร์ลีขับรถบูกัตติอยู่ข้างหน้า ทันทีที่เห็นทางเข้าสู่เขตชุมชนแห่งนี้ เขาก็โทรศัพท์หาแคลร์ซึ่งกำลังขับรถตามหลังเขาอยู่ แล้วพูดว่า "แคลร์.. .สภาพถนนในชุมชนแห่งนี้ดูยุ่งเหยิงเกินไป แล้วผมคิดว่าโครงรถสปอร์ตช่วงล่างของเราก็เตี้ยเกินไปทำให้เราขับเข้าไปข้างในได้ยากด้วย ผมว่าจอดรถไว้ข้างนอกแล้วเดินเข้าไปข้างในดีกว่า"

แคลร์ตอบว่า "ได้ค่ะ คุณจอดรถของคุณก่อน เดี๋ยวฉันจะตามไปค่ะ"

ชาร์ลีจอดรถของเขาไว้ริมถนน ส่วนแคลร์ภรรยาของเขาก็จอดรถอีกคันหนึ่งไว้ข้างหลังรถของเขา

จากนั้นทั้งคู่ก็ลงจากรถ ตอนนี้เป็นเวลาเช้าตรู่ เมื่อมีผู้สัญจรที่เดินทางผ่านไปผ่านมาเห็นรถหรูสองคนนี้เขา ก็รีบหยุดแวะที่พื้นที่เล็ก ๆ ในเขตเศรฐกิจตกต่ำแห่งนี้ เพื่อถ่ายรูปรถด้วยโทรศัพท์มือถือของตนเอง

ชาร์ลีไม่อยากให้ดูเหมือนคนขี้อวดเดินไป จึงรีบดึงแคลร์ให้เดินไปยังชุมชนแห่งนั้น

โชคดีที่ทั้งคู่มาถึงก่อนเวลา และตอนนี้ยังไม่ค่อยมีคนเดินผ่านไปผ่านมามากนัก มิฉะนั้นพวกเขาคงถูกรุมล้อมด้วยฝูงชนอย่างแน่นอน