บทที่ 126

เมื่อมองย้อนกลับไปที่ชีวิตที่น่าเบื่อหน่าย และจืดชืดของเขาเขาไม่มีโอกาสที่จะมีเรื่องชู้สาวนับประสาอะไรกับการมีส่วนร่วมทางร่างกายกับความงามที่สมบูรณ์แบบเช่นนี้ เขาอุทิศชีวิตครึ่งหนึ่งให้กับยายแก่ที่น่าขยะแขยงที่เขาชิงชังมาก

วันนี้เป็นวันที่เขาจะทำลายโซ่แห่งโชคชะตาที่ถูกจำกัดของเขา !

ใช่แล้ว!

เขาต้องการชิมรสชาติของแคลร์!

เขาต้องการที่จะขึ้นไปบนผู้หญิงที่สวยงามที่ผู้ชายทุกคนในเมืองคลั่งไคล้!

ในขณะที่ความคิดของเขาพลุ่งพล่าน เขาฉาบรอยยิ้ม และพูดว่า “คุณวิลสันเราสามารถหาทางออกกันได้ ตั้งแต่คุณมาที่นี่พร้อมกับคำขอดังกล่าว ผมไม่ได้รับมือยากอย่างที่คุณคิดนะครับ”

แคลร์รีบนั่งลงโดยคิดว่ามีโอกาสที่จะพลิกสถานการณ์ และถามอย่างตื่นเต้นว่า “คุณโคช คุณจะขายสินค้าของคุณให้เราโดยใช้เครดิตได้งั้นเหรอคะ?”

เขาไม่ได้พูดอย่างเจาะจง แต่ค่อนข้างคลุมเครือว่า “ผมจะปฏิเสธคำขอนี้อย่างแน่นอนถ้าเป็นคนอื่น แต่ถ้าเป็นคุณวิลสันนั่นก็คนละเรื่อง…”

แคลร์รีบกล่าวว่า “จริง ๆ แล้วการทำงานร่วมกันของเรากับเอ็มแกรนด์ กรุ๊ป นั้นใกล้ชิด และเฉพาะเจาะจงมาก หากคุณตกลงที่จะรับเครดิต เมื่อเราได้รับข้อตกลงชุดแรกจากเอ็มแกรนด์ เราจะจ่ายเงินให้คุณทันที”

เขาพยักหน้า และพูดว่า “เดี๋ยวผมจะไปชงชามาให้นะครับ”

เขาลุกขึ้นยืนแล้วไปหยิบกาน้ำชาจากตู้

เมื่อหันหลังให้แคลร์ เขาวางใบชาลงในหม้อพร้อมกับหยิบยานอนหลับออกมาจากกระเป๋า

มันเป็นยาของเขา เนื่องจากการนอนไม่หลับเมื่อเร็ว ๆ นี้แพทย์ได้สั่งยานอนหลับที่มีฤทธิ์แรงให้เขาซึ่งโดยพื้นฐานแล้วเขาสามารถนอนหลับได้ทั้งวันด้วยยาเม็ดเดียว

เพื่อที่จะทำกิจกรรมกับแคลร์ในห้องทำงานของเขา เขาใส่ยานอนหลับหกเม็ดลงในหม้อแล้วเจือจางด้วยน้ำร้อน ด้วยวิธีนี้ชาหนึ่งถ้วยก็เทียบเท่ากับยาเม็ดเดียวแล้วเธอก็จะสนุกไปกับมัน!