บทที่ 1327

หลังจากที่แฮนสันกลับไปแล้ว นานาโกะ อิโตะก็เดินไปเผชิญหน้ากับยามาโมโตะ คาสึกิ แล้วถามว่า "อาจารย์คะ ถึงแม้ว่าความแข็งแกร่งของแฮนสันจะแย่กว่าของอาจารย์เยอะ แต่ในแวดวงของกีฬาซ่านโฉ่วนั้น เขาก็ถือว่าอยู่ในระดับกลาง ๆ แฮนสันพูดถึงชายหนุ่มที่สามารถทำร้ายเขาได้ถึงระดับนั้น โดยไม่ก่อให้เกิดความเสียหายใด ๆ กับตัวเอง ดูเหมือนว่าชายหนุ่มคนนี้จะทรงพลังมากเลยนะคะ!”

ยามาโมโตะ คาสึกิถามด้วยความสงสัยว่า "นานาโกะ เธอรู้ได้ยังไงว่าความสามารถของแฮนสันอยู่ในเกณฑ์ดี?”

นานาโกะ อิโตะหัวเราะแล้วตอบว่า "อาจารย์คะ ฉันดูคลิปวิดีโอการแข่งขันของคุณทั้งหมดแล้ว และได้ทำการศึกษาวิจัยเชิงลึกเกี่ยวกับการแข่งขันแต่ละครั้ง นอกจากนี้ฉันยังได้เห็นกระบวนการทั้งหมดของการแข่งขันระหว่างอาจารย์กับแฮนสันด้วย ความแข็งแกร่งของเขามีอยู่ประมาณ 70% เมื่อเทียบกับของอาจารย์"

“ไม่แปลกใจเลย!”

ยามาโมโตะ คาสึกิอุทานและประกาศความเห็นชอบ "นานาโกะ นี่คือเหตุผลที่ฉันรับเธอเป็นลูกศิษย์!”

“เธอเป็นคนขยันเรียนและมีความพากเพียร แถมวงศ์ตระกูลก็มีพื้นเพที่ดี เธอไม่จำเป็นต้องทำอะไรเพื่อยกฐานะครอบครัวของเธอเลย!”

"ความสามารถของตระกูลอิโตะนั้นมีมากพอจะทำให้เธอเป็นทายาทรุ่นสองที่มีความมั่งคั่งร่ำรวยในระดับแนวหน้า ซึ่งผู้คนจำนวนมากในประเทศญี่ปุ่นต่างอิจฉา แต่เธอกลับตั้งใจและจดจ่ออยู่กับการค้นคว้าวิจัยในเรื่องของศิลปะป้องกันตัว นี่เป็นสิ่งที่ผมไม่ค่อยได้เห็นที่ไหน!”

“ฉันเชื่อว่าเมื่อวันเวลาผ่านไป เธอจะก้าวข้ามความเป็นผู้รอบรู้ แล้วกลายเป็นผู้เชี่ยวขาญชั้นนำที่ชาวญี่ปุ่นต้องภาคภูมิใจ!”

นานาโกะ อิโตะตอบด้วยความอ่อนน้อมถ่อมตนว่า "ขอบคุณสำหรับคำชมนะคะอาจารย์ ฉันแค่ต้องการจดจ่อและฝึกฝนทักษะในศิลปะป้องกันตัวจนถึงระดับสูงสุด เพื่อไม่ให้อาจารย์ผิดหวัง และทำตามความคาดหวังของตระกูลอิโตะ!”

ยามาโมโตะ คาสึกิพยักหน้าและพูดว่า "อย่าลืมนะว่ามีพลเมืองชาวญี่ปุ่นคอยสนับสนุนคุณอยู่กว่าหนึ่งร้อยล้านคน พวกเขาทั้งหมดต่างก็รอคอยให้คุณนำเกียรติยศชื่อเสียงกลับไปยังญี่ปุ่น!”

เมื่อมาถึงจุดนี้ ยามาโมโตะ คาสึกิก็ถอนหายใจและอุทานอย่างมีอารมณ์ว่า "ฉันมองโลกในแง่ดีมานานมากแล้ว หวังว่าเธอจะเป็นความภูมิใจของคนญี่ปุ่นทั้งประเทศได้ และเชื่อเหลือเกินว่าเธอจะต้องทำได้!”

นานาโกะ อิโตะพยักหย้าอย่างเชื่อมั่นแล้วตอบว่า "ไม่ต้องเป็นห่วงค่ะอาจารย์ ฉันจะทำให้ดีที่สุดเพื่อสร้างความภูมิใจให้กับประเทศของฉัน!”