บทที่ 1328

เมื่อเห็นว่าชาร์ลีกำลังจะดื่มชาหมดถ้วย อดัมก็รีบเติมชาให้อย่างนอบน้อม แล้วถามอย่างกระตือรือร้นว่า "ปรมาจารย์เวด คุณชอบชาที่ดื่มไหมครับ?”

ชาร์ลีพยักหน้าแล้วตอบพร้อมกับรอยยิ้ม "ก็ดีนะครับ คุณตั้งใจเรียนรู้ทักษะการชงชาใช่ไหมครับ? ผมไม่เคยคิดว่าคนที่มีบุคลิกแบบคุณจะชอบศึกษาค้นคว้าในเรื่องการชงชา"

อดัมในอดีตนั้นมาจากตระกูลที่ร่ำรวย ดังนั้นเขาจึงเป็นลูกคนรวยที่ทำตัวไร้ประโยชน์

นอกจากเขาจะไม่รู้อะไรเลยสักนิดเดียวแล้ว เขายังมีความสนใจในงานศิลปะด้วย เขาซื้อข้าวของไร้ประโยชน์จากแอนทีคสตรีทมาแบบหามรุ่งหามค่ำ โดยถือว่าข้าวของที่ไร้ประโยชน์นั้นคือสมบัติอันล้ำค่า

เมื่อฮาร์ลี่ย์มาเข้าร่วมการประมูลที่โอลรัสนั้น เขาได้เฝ้าตามติดและประจบสอพลอเธอ และสร้างศัตรูให้กับตัวเขาเอง

ชาร์ลีไม่ได้เจอเด็กคนนี้มาระยะหนึ่งแล้ว เขาไม่เคยคิดว่าเด็กคนนี้จะเปลี่ยนไปมากขนาดนี้ อดัมตอนนี้มีความยับยั้งชั่งใจมากขึ้น และเป็นคนมีเหตุมีผลมากขึ้น

ทันทีที่อดัมได้ยินคำชื่นชมจากชาร์ลี เขาก็หน้าแดงและรีบอธิบายว่า "ปรมาจารย์เวด ผมเคยทำตัวเป็นเด็กไร้เดียงสา โปรดยกโทษให้ผมที่สร้างความขุ่นเคืองใจให้กับคุณ ผมหวังว่าอะไรที่ผ่านไปแล้วคุณก็จะปล่อยให้มันผ่านไป ผมได้ไตร่ตรองความผิดพลาดของผม ในระหว่างที่อาศัยอยู่ในบ้านของลุงในช่วงเวลานี้ แล้วลุงยังสอนวิธีชงชาเพื่อบ่มเพาะความรู้สึกให้กับผมอีกด้วย ผมไม่ใช่คนใจร้อนอย่างที่เคยเป็นแล้วนะครับ"

ปรมาจารย์เวดพยักหน้าแล้วพูดว่า "ผมยกโทษให้คุณ มนุษย์เรามีอยู่สองประเภท ประเภทหนึ่งคือใจร้อน และอีกประเภทหนึ่งคือเลื่อนลอย ถ้าคุณสามารถสงบสติอารมณ์และทบทวนตัวเองได้ ก็เป็นการพิสูจน์ให้เห็นว่าคุณไม่ได้เป็นคนสิ้นหวังอย่างที่เคยเป็นมา"

เกรแฮมที่ยืนอยู่ข้าง ๆ หัวเราะและพูดว่า "ผมบอกเด็กคนนี้ไปแล้วว่าถ้าเขาไม่เห็นคุณค่าของโอกาสที่ได้รับ ในการเปลี่ยนแปลงบุคลิกภาพของเขาให้ดีขึ้น พวกเราพร้อมกับพ่อของเขาก็จะขังอดัมเอาไว้ในบ้านเป็นเวลาอย่างน้อยแปดหรือสิบปี เพื่อไม่ให้เขาก่อปัญหาให้กับตระกูลควินตัน โชคดีที่เด็กคนนี้ยังมีสติสัมปชัญญะและกลับตัวกลับใจได้"

ในขณะที่กำลังพูดอยู่นั้น ออโรร่าก็วิ่งและกระโดดขึ้นรถ เมื่อเธอเห็นพ่อและพี่ชายกำลังดื่มชากับปรมาจารย์เวดอย่างเบิกบานใจ เธอก็พูดพร้อมกับยิ้มว่า "ปรมาจารย์เวด พ่อคะ พี่คะ ไม่ต้องรออะไรแล้วล่ะค่ะ รีบไปกันเลย!”

เกรแฮมชี้ไปที่ออโรร่า จากนั้นก็ยิ้มแล้วพูดกับชาร์ลีว่า "ดูสิครับปรมาจารย์เวด เมื่อคุณอยู่ต่อหน้าสาวน้อยคนนี้ ผมในฐานะพ่อของเธอยังต้องยืนอยู่ข้างหลังคุณเลยล่ะครับ"

ออโรร่าพูดอย่างเขินอายว่า "พ่อก็… มันไม่ใช่อย่างนั้นซะหน่อย! หนูแค่ปฏิบัติตัวต่อปรมาจารย์เวดด้วยความเคารพเท่านั้นเอง หนูควรทักทายเขาก่อนเพราะปรมาจารย์เวดเป็นแขกผู้มีเกียรติของเรา"