บทที่ 141

ผู้หญิงทั้งสองคนไม่อยู่บ้านเมื่อพวกเขากลับมา เอเลนยังเล่นไพ่ยังไม่เสร็จ และแคลร์ยังไม่เลิกงาน

ชาร์ลีเดินกลับไปที่ห้องนอนของเขาและหยิบไม้ที่ถูกฟ้าผ่าออกมาจากกล่องอย่างระมัดระวัง

เขาสัมผัสได้ถึงเรกิที่หนาแน่นที่แผ่ออกมาจากไม้

ชาร์ลีนั่งไขว่ห้างอยู่บนพื้นพลางวางไม้ไว้ในฝ่ามือของเขา เขาหลับตาใช้ความแข็งแกร่งทางจิตที่เขียนไว้ในหนังสือเล่มนั้น และสูดดมเรกิเข้าสู่ร่างกายของเขาอย่างช้า ๆ

เมื่อลืมตาขึ้นมาจะรู้สึกว่าดวงตาเป็นประกาย และกระชุ่มกระชวย ออร่าในร่างกายของเขามีการเปลี่ยนแปลงอย่างมาก

ในทางกลับกันไม้เล่มนั้นในมือของเขากลายเป็นสีสลัวเล็กน้อย

แม้ว่าเรกิจะสูญเสียเรกิไป แต่ก็ยังมีไม้สายไม้เล่มนี้หลงเหลืออยู่ ซึ่งพิสูจน์ได้ว่าไม้เป็นสมบัติล้ำค่าอย่างมาก

ถ้าเขามีของวิเศษอื่น ๆ กับเขาในตอนนี้ เขาสามารถใช้มันลองใช้เวทย์มนตร์ได้ง่ายๆ

และแล้วความมืดก็มา เมื่อเขาออกมาจากห้อง

ทันทีที่เขามาถึงห้องนั่งเล่น เอเลนก็ตะคอกอย่างเย็นชา “โอ้ หนุ่มวีไอพี ตอนนี้นายกล้าอวดดี และหยิ่งยโสขนาดนี้ นายไม่ได้ทำอาหารเย็นด้วยซ้ำ และนายคาดหวังว่าฉันจะเสิร์ฟให้นายใช่ไหม?”

ชาร์ลียิ้มอย่างโมโห และพูดว่า “ขอโทษครับคุณแม่ พอดีผมเหนื่อยมาก และเผลอหลับไป”

“โอ้ เหนื่อยเพราะนายไปงานประมูลหรือเพราะนายจัดฉากให้แฮโรลด์งั้นล่ะ?” เอเลนพูดอย่างหงุดหงิด

ชาร์ลีขมวดคิ้วด้วยความสับสน จากนั้นเขาก็ส่ายหัว และพูดว่า “ผมไม่ได้จัดฉากให้ฮาโรลด์ คุณแม่กำลังพูดถึงอะไร?…”