บทที่ 142

แคลร์เปิดประตูอย่างระมัดระวังก่อนที่เธอจะถามด้วยท่าทางระแวดระวัง “มีอะไรที่ฉันจะช่วยคุณได้บ้างคะ?”

ชาร์ลีขมวดคิ้วก่อนจะเดินไปทางประตูทันที ในเวลานี้เขาผลักแคลร์ไปข้างหลังก่อนที่เขาจะถามด้วยท่าทางสงบ และเย็นชา “คุณกำลังมองหาผมอยู่หรือเปล่าครับ?”

ในเวลานี้ชายวัยกลางคนในชุดสูทยืนอยู่นอกประตู ทันทีที่เขาเห็นชาร์ลีเขายิ้มก่อนจะทักทายด้วยท่าทางเคารพ “สวัสดีครับคุณเวด ผมเป็นผู้จัดการคนใหม่ของ เทรชัวร์ พาวิลเลียน ผมเพิ่งเริ่มทำงานเมื่อบ่ายวันนี้ เจ้านายของผมรู้สึกเสียใจมากกับการที่คุณออกจากงาน เทรชัวร์ พาวิลเลียน ก่อนหน้านี้ ในวันนี้และเขาส่งของขวัญมาที่นี่เพื่อขอโทษคุณโดยเฉพาะครับ”

ชาร์ลีมองชายคนนั้นด้วยสีหน้าตกใจ “คุณมาจากเทรชัวร์ พาวิลเลียน เหรอครับ?”

“เทรชัวร์ พาวิลเลียน?”

ในเวลานี้แคลร์ซึ่งยืนอยู่ข้างหลังชาร์ลีก็รู้สึกประหลาดใจมากเช่นกัน

ชายวัยกลางคนรีบอธิบายว่า “หัวหน้าของเรารู้สึกแย่มากกับการที่คุณถูกบังคับให้ออกจาก งานเทรชัวร์ พาวิลเลียน ในวันนี้ครับคุณเวด ในความเป็นจริงเขาขับไล่คุณแฮโรลด์ออกจากสถานที่ก่อนที่เขาจะระงับการประมูลทันที ผมอยากจะขอโทษสำหรับการต้อนรับที่ไม่ดีที่คุณพบที่ เทรชัวร์ พาวิลเลียน ในวันนี้ ผมหวังว่าคุณจะสามารถยกโทษให้พวกเราได้ครับคุณเวด”

หลังจากที่เขาพูดเสร็จชายวัยกลางคนก็โบกมือตามหลังเขาอย่างรวดเร็ว

ในเวลานี้ชายร่างแกร่งสองสามคนในชุดดำรีบไปข้างหน้าขณะที่พวกเขาถือของขวัญเข้ามาก่อนที่พวกเขาจะวางไว้ที่หน้าประตู

ชาร์ลีมองไปในทิศทางของพวกเขา และเขาก็เห็นว่าชายคนนั้นนำของขวัญมากมายมาด้วย!

มีแม้แต่ซิการ์ เยลโล่ เครน ทาวเวอร์ ลิมิเต็ด อิดิชั่น และกล่องเหล้า เหมาไถ ฟรายอิ้ง แฟรี่ อายุสามสิบปี!

นอกจากนั้นชายคนนี้ยังนำแจกันโบราณคู่หนึ่งซึ่งเห็นได้ชัดว่ามีมูลค่าเป็นเงินจำนวนมาก

ของขวัญเหล่านี้มีมูลค่ามากกว่าหนึ่งล้านดอลลาร์!

"คุณเวดนี่คือของขวัญบางส่วนที่เจ้านายของผมขอให้ผมนำมาจาก เทรชัวร์ พาวิลเลียน เจ้านายของผมกำลังเตรียมการประมูลใหม่กับคุณมัวร์ ดังนั้นวันนี้เขาไม่สามารถมาที่นี่ด้วยตัวเองได้ เขาส่งผมมาที่นี่ในนามของเขาเพื่อขอโทษคุณเป็นการส่วนตัว โปรดยอมรับคำขอโทษอย่างจริงใจของเรา”