บทที่ 1436

แคลร์ดึงชาร์ลีออกไปทางด้านข้างแล้วดุเขาว่า “แม่แค่พูดเล่นเมื่อเช้านี้! แล้วทำไมถึงไปเอาผลิตภัณฑ์บำรุงผิวราคาแพงขนาดนั้นมาให้แม่ล่ะคะ? เซตหนึ่งราคาตั้งสี่แสนดอลลาร์เลยเหรอ?! นี่มันมากเกินไปแล้ว! เราไม่ใช่ครอบครัวที่ร่ำรวยแบบนั้นนะ…”

ชาร์ลีหัวเราะ “ผมใช้เส้นสายเพื่อให้ได้เครื่องสำอางนี่มาน่ะ คุณไม่ต้องกังวลนะ”

แคลร์ลดเสียงลง “จริง ๆ แล้วฉันกลัวว่าในอนาคตแม่จะร้องเรียกอะไรมากเกินไป จะเกิดอะไรขึ้นถ้าแม่ขอให้คุณซื้อผลิตภัณฑ์บำรุงผิวราคาแพงนั้นอยู่เรื่อย ๆ ? แล้วคุณจะทำยังไงคะ?”

ชาร์ลียิ้มเล็กน้อย “ไม่ต้องเป็นห่วงน่า คุณไม่รู้เหรอว่าแม่เปลี่ยนไปมากเลย? เอาเป็นว่า… นี่คือรางวัลตอบแทนแม่ก็แล้วกัน เพื่อเป็นกำลังใจให้เขาทำตัวดีขึ้นในอนาคต”

ในขณะที่เขากำลังพูดอยู่นั้น เอเลนก็ได้ใช้โทรศัพท์มือถือถ่ายคลิปวิดีโอสั้น ๆ ส่งให้เพื่อน ๆ ของเธอดูเรียบร้อยแล้ว และพูดว่า “ดูผลิตภัณฑ์บำรุงผิวไข่ปลาคาเวียร์ที่ลูกเขยที่แสนดีซื้อให้ฉันสิ ทั้งสองเซตนี้เป็นเซตแพลทินัมเลยนะ! ทั้งสองเซตมีราคารวมกันมากกว่าเจ็ดแสนดอลลาร์เลยล่ะ!”

ชาร์ลีพูดแทรกขึ้นมาทันที “แม่ครับ เครื่องสำอางสองเซตนั้นไม่ใช่ของแม่นะครับ เป็นของแคลร์เซตหนึ่งครับ”

“ฮะ?!” เอเลนทำเสียงไม่พอใจ “แคลร์ยังสาวยังสวยอยู่เลย ไม่มีริ้วรอยบนใบหน้าสักเส้นเดียว! เธอไม่ต้องใช้ผลิตภัณฑ์พวกนี้ก็ได้ ให้เธอใช้มอยส์เจอไรเซอร์ธรรมดา ๆ ไปก็พอ!”

ชาร์ลีตอบอย่างหนักแน่นทันทีว่า “ไม่ครับ ผมตั้งใจเอามาให้คนละเซต แม่เอาเซตของแคลร์ไปไม่ได้นะครับ”

เอเลนรู้สึกไม่พอใจ แต่ตอนนี้เธอไม่กล้าจะโต้เถียงกับชาร์ลี ไม่ใช่แค่การโต้เถียงเท่านั้นนะ แม้แต่จะโต้แย้งความคิดเห็นของชาร์ลี เธอยังไม่กล้าเลย

เอเลนพยักหน้าอย่างโกรธ ๆ “ก็ได้… แม่จะเชื่อฟังเธอ แม่กับแคลร์จะได้ผลิตภัณฑ์บำรุงผิวนี้ไปคนละเซต”

แคลร์ตอบว่า “ฉันไม่คิดว่าตัวเองจะใช้ผลิตภัณฑ์บำรุงผิวราคาแพงแบบนั้นได้…”

ดวงตาของเอเลนเป็นกระกายเมื่อได้ยินคำพูดนั้น แล้วคิดกับตัวเองว่า ถ้าลูกสาวของเธอไม่อยากจะใช้มัน เธอก็ควรยกให้เธอหมดเลยสิ…

แต่ชาร์ลีรีบพูดขึ้นทันทีว่า “ที่รัก ถ้าคุณไม่ยอมใช้ ผมก็จะเอาผลิตภัณฑ์ทั้งสองเซตไปคืนทันทีเลยนะ”

"โอ้ ไม่นะ! ไม่! ไม่!!!” เอเลนตื่นตระหนก เธอพูดต่อทันทีว่า “ไม่ว่าจะยังไง นี่เป็นของขวัญที่ชาร์ลีมอบให้กับเรา ลูกจะปฏิเสธความปรารถนาดีของคนอื่นไม่ได้นะ!”

แคลร์จะพูดอะไรได้อีกล่ะ?!

ดังนั้นชาร์ลีจึงหยิบกระเช้าของขวัญขึ้นมายื่นให้กับแคลร์ “นี่เป็นของคุณนะที่รัก ใช้มันเถอะ! แล้วถ้าคุณใช้หมดเมื่อไหร่ ผมจะซื้อให้คุณอีก!”