บทที่ 1437

แคลร์ไม่เชื่อในสิ่งที่แม่ของเธอพูด เธอสัมผัสได้ถึงความจริงใจของชาร์ลี แล้วเขาจะนอกใจเธอได้อย่างไร?

แคลร์จึงหันไปหาเอเลนแล้วพูดว่า “แม่คะ แม่คิดมากไปเอง ชาร์ลีไม่มีทางนอกใจหนูหรอกค่ะ!”

“แกหมายความว่ายังไงที่บอกว่า “ไม่มีทางนอกใจ?!” เอเลนยกคิ้วข้างหนึ่งขึ้นด้วยความประหลาดใจ แล้วโต้แย้งว่า “ถ้าเป็นอย่างนั้นก็บอกฉันที ทำไมชาร์ลีถึงซื้อผลิตภัณฑ์บำรุงผิวมาสามเซตล่ะ แต่เขาเอากลับมาแค่สองเซต? อีกเซตหนึ่งอยู่ไหนล่ะ? มันหายไปไหน?!”

แคลร์ตอบว่า “เป็นไปได้อย่างมากว่าเขาคงซื้อให้เพื่อนล่ะมั้งคะ? บางทีเพื่อนของเขาอาจขอให้เขาช่วยซื้อให้หน่อย?”

“เพื่อนเหรอ?!” เอเลนตอบโต้ด้วยใบหน้าที่ดูแข็งกระด้างเพราะความโกรธ “มีแค่คนไร้สมองอย่างแกเท่านั้นแหละที่เชื่อแบบนั้น! เห็นได้ชัดว่าเขาซื้อให้ผู้หญิง! แกบอกว่าเขาเป็นเด็กกำพร้าไม่มีแม่ เขาไม่มีแม้แต่ญาติที่นี่! ถ้าอย่างนั้นเขาจะซื้อผลิตภัณฑ์บำรุงผิวให้ใครได้อีกล่ะ?! แน่นอนว่าต้องเป็นนังจิ้งจอกตัวนั้น!”

แคลร์มีท่าทีอึดอัดใจเล็กน้อย เธอรู้ว่าสิ่งที่แม่พูดมานั้นก็มีเหตุผล

ชาร์ลีไม่มีญาติพี่น้องในพื้นที่ที่อาศัยอยู่ในปัจจุบันนี้ และเขาก็ไม่มีเพื่อนผู้หญิงมากนัก แล้วเขาจะซื้อกระเช้าของขวัญอีกเซตหนึ่งให้ใคร?

หรืออาจจะเป็นจัสมิน?

ถ้าเธอจำไม่ผิด ผู้หญิงคนนั้นดูเหมือนจะปฏิบัติตัวกับชาร์ลีต่างออกไป

แต่อย่างไรก็ตาม แคลร์ไม่สามารถทำให้ตัวเองเชื่อเช่นนั้นได้ นายหญิงของตระกูลมัวร์ หรือที่เรียกกันทั่วไปว่าหัวหน้าตระกูลมัวร์คนปัจจุบัน ที่ดูราวกับเป็นเชื้อพระวงศ์แห่งโอลรัส ฮิลล์ และแม้แต่พื้นที่ทางตอนใต้ ไม่มีใครเก่งกาจไปกว่าเธออีกแล้ว

ในทางตรงกันข้าม สามีของเธอเป็นคนที่แต่งงานแล้ว ดังนั้นถ้าว่ากันตามทฤษฎีแล้ว จัสมินจะไม่วันเอาชื่อเสียงและฐานะของตัวเองไปเสี่ยงกับการยั่วยวนผู้ชายที่มีเจ้าของแล้วอย่างแน่นอน ไม่มีทางที่จะมีความสัมพันธ์แบบนั้นเกิดขึ้นได้

แล้วทำไมใบเสร็จในมือแม่ถึงแสดงให้เห็นว่าเขาได้ซื้อมาสามเซต? ใครกัน? ใครกันที่จะได้รับเซตสุดท้ายนั่น?!