บทที่ 17

ซาบรีน่ารีบยิ้มเขิน ๆ และพูดกับชาร์ลีด้วยน้ำเสียงที่ประจบประแจงว่า "คุณหัวหน้าห้องยินดีต้อนรับสู่แชงกรีล่านะคะ เรารู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้มาเยี่ยมเรา และดิฉันก็ยินดีเช่นกันในฐานะอดีตเพื่อนร่วมวิทยาลัยของคุณ เชิญเข้ามาค่ะ…”

เธอคิดว่าคำชม และน้ำเสียงที่อ่อนโยนของเธอจะทำให้ชาร์ลีลืมพฤติกรรมที่หยาบคายต่อเขาก่อนหน้านี้

น่าเสียดายสำหรับเธอชาร์ลีไม่ได้ใจดีอย่างที่เธอคิด

ไอแซคอ้าปากค้างด้วยความประหลาดใจเมื่อได้ยินคำพูดของซาบรีน่า และรีบถามว่า “คุณลี คุณเป็นเพื่อนร่วมมหาวิทยาลัยของคุณเวดเหรอครับ?”

"ใช่ ๆ!" ซาบรีน่ากล่าวอย่างลนลาน “คุณเวดเป็นตัวหน้าห้องของฉันตอนที่เราเรียนอยู่ในวิทยาลัย เราค่อนข้างสนิทกัน!”

ไอแซคประกาศทันทีว่า “พรุ่งนี้ไปที่สำนักงานของท่านประธาน คุณจะเป็นผู้จัดการฝ่ายทรัพยากรบุคคลของแชงกรีลาโดยทันที!”

ในแชงกรีลาการเลื่อนระดับจากหัวหน้าทีมไปยังผู้จัดการฝ่ายทรัพยากรบุคคลมีความแตกต่างกันอย่างน้อย 3 ระดับในการจัดอันดับ ไม่เพียงแต่เงินเดือนและสวัสดิการของเธอจะเพิ่มขึ้นเป็นสิบเท่า แต่เธอยังควบคุมกำลังคนของพนักงานส่วนใหญ่ในโรงแรมด้วย ผู้จัดการฝ่ายทรัพยากรบุคคลได้รับการพิจารณาในหมู่ผู้บริหารระดับสูงในระดับผู้จัดการ

ซาบรีน่าตื่นเต้นมากเมื่อเธอได้ยินคำพูดของเขาจนเธอแทบจะเป็นลม

ชาร์ลีพูดอย่างเย็นชา “คุณคาเมรอน คุณรู้ไหมครับว่าผมมีความสัมพันธ์แบบไหนกับซาบรีน่า ลี”

ไอแซคสันนิษฐานว่าชาร์ลีไม่พอใจกับการกระทำของเขา และพูดทันทีว่า “คุณเวดครับ ผมสามารถเลื่อนตำแหน่งชองคุณลี ให้เป็นรองประธานได้ถ้ามันจะถูกใจคุณ!”

ชาร์ลีพูดอย่างกะทันหัน “ผมโทรหาซาบรีนา ลีเพื่อขอความช่วยเหลือ เพราะผมไม่มีบัตรสมาชิก แต่กลับกลายเป็นเธอดูถูกผมอย่างไร้เหตุผล และยังเรียกให้การ์ดทุบตีผมด้วย แต่ตอนนี้คุณต้องการเลื่อนตำแหน่งให้เธอเป็นรองประธานหรือครับ? คุณหมายถึงอะไร? คุณต้องการทำให้ผมโกรธโดยเจตนาหรือไม่?”

ไอแซครู้สึกว่าเลือดไหลออกจากร่างกายของเขา

เขาได้ไปดำเนินการไปในทิศทางที่ผิด!

ลำแสงจ้าที่เขาชี้ไปที่ซาบรีน่านั้นเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว

เขาเหวี่ยงมือไปที่ใบหน้าของเธอ และคำรามด้วยความตกใจ “นี่คุณกล้าทำให้คุณเวดขุ่นเคืองได้อย่างไร? คุณไปเอากล้าหาญมาจากไหน? คุณไม่อยากจะมีชีวิตอยู่แล้วใช่ไหม?”

ซาบรีน่าตกใจมากจนคุกเข่าลงกับพื้นสั่นด้วยความกลัวอย่างมากขณะที่เธอคร่ำครวญ และวิงวอนว่า “คุณคาเมรอน ดิฉันขอโทษค่ะ ดิฉันขอโทษ”

ไอแซคยกขาขึ้น และเตะเธออย่างรุนแรงเพื่อถีบเธอไปไกล ๆ และตะโกนว่า “คุณมันช่างตาบอด! วันนี้ฉันจะสอนบทเรียนเกี่ยวกับราคาที่คุณต้องจ่ายสำหรับการการทำต่อคุณเวด

จากนั้นเขาก็หันไปหาเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยและตะโกนว่า “จัดการเธอเดี่ยวนี้! อย่าเมตตา ทำลายใบหน้าที่เป็นพลาสติกของเธอ และประกาศให้คนทั้งโลกรู้ว่าใครก็ตามที่กล้าจ้างเธอก็แสดงว่าพวกเขากำลังจะต่อต้านฉัน ไอแซค คาเมรอน!”

ซาบรีน่ากลัวมาก เธอวิงวอนอย่างตัวสั่น “คุณคาเมรอน ดิฉันขอโทษโปรดยกโทษให้ดิฉันด้วย!”

ใบหน้าของไอแซคแดงระเรื่อเป็นสีแดงร้อนขณะที่เขาตะโกนว่า "ตอนนี้คุณรู้แล้วว่าคุณเสียใจ หึ! อะไรทำให้สมองของคุณหายไปก่อนหน้านี้? นี่คุณกล้ากับคุณเวดได้ยังไง ถ้าไม่ใช่เพราะเขาผมจะฆ่าคุณทันที!”

น้ำตาไหลอาบใบหน้าของซาบรีน่า เธอคุกเข่าลงบนพื้นแล้วคลานไปตรงหน้าชาร์ลีและโค้งคำนับอย่างแรง "นายท่านเวด ดิฉันขอโทษ ดิฉันขอโทษด้วย! ดิฉันขอร้องคุณเพื่อมิตรภาพของเรา…”

ชาร์ลีเหลือบมองเธออย่างเย็นชาและพูดว่า “ซาบรีน่าลี เราเป็นเพื่อนกัน แต่ทำไมเมื่อกี้คุณดูถูกผม และภรรยาของผมแบบนั้น”

“หัวหน้าห้องคะ เมื่อกี้ดิฉันบ้าไปแล้ว ทั้งหมดเป็นเพราะปากที่สกปรกของดิฉัน ได้โปรดยกโทษให้ดิฉันด้วย…”

“ผมจะไม่ทำใคร หากไม่โดนทำร้ายก่อน เนื่องจากคุณทำร้ายผม ผมจะไม่มีวันไว้ชีวิตคุณ! คุณไม่เหลือทางเลือก!”

จากนั้นชาร์ลีก็ตะคอกด้วยความโมโห “ลิ้มรสสิ่งที่ตัวเองทำลงไปซะ!”

ไอแซคคำรามต่อ “นังบ้า! คุณกล้าดียังไงมาทำแบบนี้กับคุณเวดอีก ฉันจะฉีกปากของคุณออกจากหน้าพลาสติกของคุณเป็นชิ้น ๆ !”

ซาบรีน่าไม่กล้าพูดคำอื่น เธอคุกเข่าบนพื้น และร้องไห้อย่างขมขื่น

ชาร์ลีไม่สนใจเธอโดยสิ้นเชิง เขามองไปที่ไอแซคและพูดอย่างเรียบเฉยว่า “ผมอยากคุยกับคุณเกี่ยวกับสกาย การ์เด้น ไปที่ห้องทำงานของคุณกันเถอะ”

ไอแซคพยักหน้าอย่างแรงขณะที่เขาเดินนำทาง “แน่นอนครับคุณเวด กรุณามาทางนี้!”

ก่อนที่เขาจะจากไปเขาหันไปหาผู้คุม และตะโกนว่า “ช่วยสี่งสอนบทเรียนให้เธอ และอย่าหยุดหากโดยไม่ได้รับคำสั่งจากฉัน!”