บทที่ 225

จอร์จทรุดลงกับพื้น ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง และความทุกข์ทรมาน

สาเหตุที่เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นผู้บริหารระดับสูงตั้งแต่อายุยังน้อยนั้น ได้เกี่ยวข้องกับสัญญาจ้างงานที่เข้มงวดซึ่งเขาได้ลงนามด้วยตนเอง

เพื่อส่งเสริมนโยบายควบคุมคุณภาพของพนักงานของพวกเขา สไปค์เวิร์ธ คอร์เปอเรชั่นได้ ออกสัญญาจ้างงานที่มีความต้องการเป็นอย่างมาก และฟังดูอาจจะลำเอียงซึ่งจะรับประกันการเลื่อนตำแหน่งหลังจากลงนาม แต่พวกเขาจะได้ผูกพันกับบริษัทอย่างเต็มที่ ซึ่งการันตีได้จากการเลื่อนตำแหน่ง แต่พวกเขาต้องพิสูจน์ว่าพวกเขาคุ้มค่าพอ และทำงานหนักเพื่อภักดีต่อบริษัท หากตัวบ่งชี้ประสิทธิภาพล้มเหลวหรือเกิดมีความสอดคล้องกับข้อบังคับ บริษัทจะสามารถยื่นข้อเรียกร้องจำนวนมากต่อพวกเขาได้

หลายคนกลัวที่จะเซ็นสัญญาดังกล่าว เนื่องจากข้อกำหนด และเงื่อนไขที่เข้มงวด แต่ในขณะนั้นจอร์จเป็นบัณฑิตใหม่ที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นที่จะประสบความสำเร็จ ดังนั้นเขาได้ลงนามในสัญญาอย่างเด็ดขาดแม้ว่าจะได้รับผลที่ไม่ยุติธรรมก็ตาม

อันที่จริงแล้วเขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งทันที และบริษัทก็ชื่นชมเขามาก แต่ตอนนี้ผลลัพธ์ที่ขมขื่นกำลังรอเขาอยู่!

จอร์จคุกเข่าบนพื้นอย่างสั่นสะท้านด้วยความไม่เชื่อ และสิ้นหวัง

เขาลงทุนทั้งชีวิต และอุทิศให้กับสไปค์เวิร์ธ คอร์เปอเรชั่น แต่ตอนนี้บริษัทไม่เพียงต้องการฟ้องเขาเป็นเงิน 5 ล้านเท่านั้น แต่ซีค ไวท์ ได้ประกาศว่าเขารังเกียจเขาด้วยซ้ำ...

เขาจะหางานใหม่ได้ยังไง?! ถ้าเขาไม่มีงานทำ เขาก็จะไม่มีรายได้ และชีวิตของเขาจะต้องเจอกับปัญหาใหญ่ นอกเหนือจากค่าชดเชยจำนวน 5 ล้านดอลลาร์ คงไม่มีความเป็นไปได้อื่นใดนอกจากการเข้าคุก ...

เขาจับเท้าของซีค และคร่ำครวญอย่างสุดขีด “คุณไวท์ ได้โปรดยกโทษให้ผมด้วย! ขอโอกาสอีกครั้ง! ได้โปรดเถอะครับ! ถ้าคุณขึ้นบัญชีดำกับผมแล้วผมจะหาเงินที่ไหนมาจ่ายค่าชดเชยล่ะครับ? ขอผมได้มีโอกาสพิสูจน์ตัวเองอีกครั้งเถอะนะครับ! ผมจะทำทุกอย่างเพื่อคุณ! ผมจะเป็นทาสของบริษัทคุณ ผมจะประพฤติตัว และเป็นคนซื่อสัตย์ ทุ่มเทความพยายามทั้งหมดให้กับบริษัท ! ได้โปรดเถอะครับ!"

ซีคเตะเขาออกไปด้วยความรำคาญ และคำรามว่า “ขอโทษตอนนี้แล้วจะได้อะไร มันสายไปแล้ว! นายคิดว่าโลกหมุนรอบตัวนายงั้นเหรอ? นายคิดว่าหลังจากปัญหาทั้งหมดนี้ นายสามารถจบมันได้ง่าย ๆ ด้วยคำว่า ‘ผมขอโทษ’ แค่นี้เหรอ? มันสายเกินไปแล้วไอ้สมองกลวง ถ้าปรมาจารย์เวดไม่สนใจฉันเพราะนายล่ะก็ ฉันจะฆ่านายด้วยมือของฉันเอง!”

จอร์จตัวสั่นด้วยความตกใจ ใบหน้าของเขาซีด และน่ากลัวเหมือนผี เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าชาร์ลี ไอ้ขี้แพ้ในสายตาของเขา จะมีอิทธิพล และอำนาจมหาศาลถึงขนาดนี้ ซีคจะฆ่าเขาเพื่อชาร์ลี!

ถ้าเขารู้ว่าเขาจะลงเอยแบบนี้ล่ะก็ เขาคงจะคุกเข่าต่อหน้าแคลร์เมื่อตอนพวกเขาพบกันครั้งแรกแทนที่จะปฏิเสธเธอด้วยซ้ำ