บทที่ 226

แคลร์ถอนหายใจหนัก ๆ และพูดว่า “ตอนนี้หางานยาก ฉันได้แต่มอง และคอยดูว่าโชคของฉันพาฉันไปที่ไหน”

“แล้วเอ็มแกรนด์ล่ะ?”

แคลร์ส่ายหัว “นี่คุณล้อเล่นเหรอคะ? เอ็มแกรนด์ไม่ใช่ซูเปอร์มาร์เก็ตนะคะ ฉันไม่สามารถไปไหนมาไหนได้ตามที่ฉันต้องการ นอกจากนี้พวกเขายังมีระบบการประเมิน และการให้คะแนนพนักงานที่เข้มงวดมาก มันคงเป็นเรื่องที่น่าอึดอัด และน่าอายสำหรับฉันที่จะเริ่มจากศูนย์ที่นั่น”

ชาร์ลีถอนหายใจ และพูดด้วยน้ำเสียงชี้นำว่า “ที่รัก ผมคิดว่าบางทีคุณควรเริ่มธุรกิจของตัวเอง!”

“เริ่มธุรกิจของตัวเอง?” แคลร์ถามด้วยความประหลาดใจ “แต่ว่าจะเริ่มยังไงคะ?”

“คุณอยู่ในอุตสาหกรรมนี้มาหลายปีแล้ว ผมพนันได้เลยว่าตอนนี้คุณมีเครือข่ายมืออาชีพ และคอนเนคชั่นเป็นของตัวเอง ผมเห็นว่าดอริส ยัง จากเอ็มแกรนด์ กรุ๊ป ดูเหมือนจะชอบคุณมาก ยิ่งไปกว่านั้น ซีค ไวท์ ยังคงไว้วางใจให้ผมดูแล และจัดการกับโชคชะตาของเขา ผมคิดว่าเขาจะให้การสนับสนุนเป็นอย่างดีนะครับ”

แคลร์หัวเราะเยาะเย้ยตัวเอง และพูดว่า “ที่รักคะ เราต้องมีเงินทุนอย่างน้อยสองถึงสามล้านดอลลาร์เพื่อเริ่มต้นธุรกิจ และเราจำเป็นต้องเร่งหาเงินทุนที่ตามมาให้มากขึ้นในบริษัทเพื่อให้ธุรกิจนี้ดำเนินต่อไปได้ เราจะได้เงินมากขนาดนั้นมาจากไหน และอย่างไรกันล่ะคะ?”

“ผมจะช่วยคุณในเรื่องของเงินทุนเอง! พอดีผมรู้จักคนที่ค่อนข้างใจกว้างในเรื่องนี้!” ชาร์ลียิ้มอย่างอบอุ่น และพูดต่อว่า “ถ้าคุณจริงจังกับมัน เงินก็ไม่ใช่ปัญหานะครับ”

แคลร์เงยหน้าขึ้น และพูดว่า “ชาร์ลี ฉันรู้ว่าคุณมีเพื่อนมากมายที่ร่วมทุนในอุตสาหกรรม การเป็นผู้ประกอบการเช่นคุณควินตัน และคุณจะไม่มีปัญหาในการยืมเงิน แต่พูดตามตรงมันจะค่อนข้างเครียด หากเงินทุนของธุรกิจของเราเป็นเงินกู้แทนเงินของเราเอง ฉันอาจเปิดสตูดิโอส่วนตัวของตัวเองด้วยเงินทุนที่น้อยกว่า และรับงานออกแบบจากบริษัทรับเหมาก่อสร้างรายใหญ่”

ชาร์ลีตอบอย่างหนักแน่นว่า “ไม่ว่าคุณจะตัดสินใจทำอะไร ผมจะอยู่ข้างคุณเสมอ!”

แคลร์พยักหน้าอย่างขอบคุณ และพูดว่า “ฉันอยากเริ่มสตูดิโอก่อนแล้วค่อยหาทางไป สมาชิกในตระกูลวิลสันคิดว่าฉันไม่สามารถทำอะไรได้เลยหากไม่มีวิลสัน กรุ๊ป ฉันต้องการพิสูจน์ให้พวกเขาเห็นว่าฉันทำได้!”